قهر؛ گناه کبیره

قهر؛ گناه كبيره

قهر؛ گناه کبیره

(گفتاری از استاد حجت‌الاسلام‌والمسلمین فرحزاد)

قهر کردن از گناهان کبیره است و تعابیر تند و قابل‌تأملی در روایات اسلامی در مذمت قهر آمده است. برخی از این تعابیر در احادیث و روایات از این قرار است:

«دو مسلمان و مؤمنی که با هم قهر کنند، مؤمن و مسلمان واقعی نیستند.»،‌

«آتش جهنم به دو مسلمانی که با هم قهر کنند،‌ نزدیک‌تر است.»،

«قهر کردن مانند ریختن خون یک مؤمن است.»

و روایت‌های دیگر که همگی نشان‌دهنده تبعات تکان‌دهنده قهر هستند. مرحوم دولابی در این خصوص می‌گفت‌: من در خانه‌ای که اعضای آن با یکدیگر قهر باشند، نمی‌توانم بخوابم؛ چراکه رحمت خدا از آن خانه دور می‌شود. مؤمن باید در مواجهه با ظلم، در قدم اول از راه صحیح و قانونی و شرعی برای احقاق حقش تلاش کند، اما اگر شرایطی پیش آمد که مؤمن از راه صحیح و قانونی و شرعی نتوانست احقاق حق کند، چند راه وجود دارد:

یک‌راه این است که آن را به خدا واگذار کند. راه دیگر این است که بدانیم ظالم وسیله امتحان ماست. همه امور دست خداست و در پس این قضا و قدر تلخ، حکمت‌ها و مصلحت‌هایی وجود دارد؛

بنابراین ظلمی که در حق ما می‌شود ما را با شکست دلمان به یاد خدا می‌اندازد یا گاهی ما را از شرک نجات می‌دهد و به ما تلنگر می‌زند که امیدمان تنها به خدا باشد. باید باور کنیم که اگر کسی کار خیری می‌کند، خیرش به خودش می‌رسد و اگر کار شری انجام می‌دهد، شرش به خودش بازمی‌گردد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

اشتراک گذاری این صفحه در :
ما را در رسانه های اجتماعی دنبال کنید