پرسش ـ به چه روشي ميتوان دعا كرد كه خداوند زودتر حاجت انسان را بدهد؟
پاسخ ـ اولاً دعا بايد براي انجام عبادت و… ارتباط و آشتي دائمي با خدا انجام گيرد و نه فقط براي حاجت خواستن. (ميرزا حسين نوري طبرسي، مستدرك الوسائل، ج 5، ص 159.) اگر انسان از طريق دعا و نيايش توانست با خدا مأنوس باشد و محبت او را در دل خود جاي دهد و هميشه به دستورات الهي عمل كند، قطعاً وقتي كه حاجتش را با خدا در ميان ميگذارد، خداوند هم حاجتش را برآورده مي سازد؛ چون خود در قرآن فرموده است:وَ اَوْفُوا بِعَهْدي اُوفِ بِعَهْدِكُمْ (بقره2، آيه 40. )
شما به عهد من وفا كنيد، من هم به عهد شما وفا ميكنم.
ثانياً براي اينكه حاجت مهم و شرعي و معقول شما زودتر برآورده شود، شرايطي دارد از جمله:
1 . بايد با زبان و قلب پاك دعا كنيد. زباني كه سخنان زشت و ناپسند نثار ديگران ميكند خواستهاش برآورده نميشود. همچنين قلبي كه آلوده به كينه و كدورت و حسادت است، لياقت استجابت دعا ندارد.
2 . با خوردن غذاي حلال دعا كنيد. ( مستدرك الوسائل، ج 5، ص 217 ـ 218.) كسي كه حرام خواري ميكند، دعايش مستجاب نميشود؛ زيرا نوع غذا در ساختار قلب و دل و روح و جان شخص اثر مستقيم دارد و غذاي حرام نميتواند روح پاك بپرورد.
3 . پيش از دعا بايد طهارت ظاهري، مثل وضو و مسواك زدن را رعايت نماييد و قبل و بعد از گفتن حاجت خود، بر محمد و آل محمد صلوات بفرستيد. (ر.ك: نهج البلاغه، حكمت 361. )
4 . براي گرفتن حاجات شرعي، توسلات خاصّي است كه ميتوانيد از طريق آنها عمل كنيد و در اين راه استقامت به خرج دهيد و زود خسته نشويد و با اميد كامل دعا كنيد واگر هم برآورده نشد بدانيد كه حتماً مصلحت واقعي شما در برآورده نشدن دعا و روا نشدن حاجت شما است، چون خدا شما را بهتر از خودتان ميشناسد و بيش از پدر ومادرتان شما را دوست ميدارد و اگر حاجت شما را نميدهد به خاطر مصلحتهايي است كه شما نميدانيد.
از جمله عوامل مؤثر در قبول شدن حاجات، بسيار گفتن ذكر يونسيه است:
لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَكَ اِنّي كُنْتُ مِنَ الظّالِمينَ (انبياء 21، آيه 87. )
خلاصه اينكه، عمل به دستورات اسلامي، ترك گناه، استغفار فراوان، جبرانِ عبادات و فرائضِ قضا شده و ترك شده، انجام امر به معروف و نهي از منكر، كسب رضايت پدر و مادر و كساني كه از انسان رنجيدهاند، و در نهايت كسب رضاي خداوند، در برآورده شدن حاجات بسيار مؤثر و بلكه شرط آن است.
(جهت اطلاع بيشتر در اين زمينه ميتوانيد به كتابِ «قرآنِ صاعد»، صفحه 95 تا 126 مراجعه نماييد.)
