روزه در مسلک بهاء 19 روز است و در ماه علاء مي باشد. حد روزه هم از طلوع آفتاب تا غروب آن است. در کتاب گنجينه حدود و احکام آمده:
” شهر العلاء ماه روزه است و آن ماه نوزدهم از شهر بهائي است.”( گنجينه حدود و احکام- ص3?)
در کتاب اصول ديانت بهائى نيز آمده:
“در ساعات روزه که از هنگام طلوع آفتاب تا غروب آن است بايد از خوردن ، آشاميدن و سيگار کشيدن خودداري نمود. روزه يک فريضه روحاني براي شخص بهائي است و حکم آن از سن بلوغ تا 70 سالگي است . مسافر، مريض ، و زنان باردار و شيرده از گرفتن روزه معاف هستند. ”
( اصول ديانت بهائى- داريوش و گريس شاهرخ- ص ?? )
بهاء الله براي اينکه دينش داراي روزه باشد با کم کردن آن از سي روز به نوزده روز و قرار دادن آن در فصل معتدل ، سعي کرده است نظر افراد راحت طلب را به طرف خود جلب کند .
نويسنده: سيروس نوربخش
لعن در لغت به معناي نفرين کردن و راندن مي باشد . لعن کردن ديگران در بهائيت نهي شده است ، در اين خصوص حضرت بهاء الله مي فرمايند:
” لسان را به سبّ و لعن احدي ميالائيد”( لوح اشراقات – ص 80)
توجه داشته باشيد که در اينجا جمال قدم ، استثنائي قائل نشده اند.
اين در حالي است که ايشان لعنت مي کند کساني را که بگويند بيان نسخ شده است ، در اين ارتباط به يکي از آثار ايشان به نام اقتدارات رجوع مي کنيم ، در آنجا آمده:
” نسبت دادهاند که احکام بيان را نسخ نموده الا لعنة اللّه علي القوم الظّالمين”(اقتدارات – ص 103)
اگر لعن کردن ديگران در بهائيت نهي شده است ، پس چرا حضرت بهاء الله لعنت مي کند کساني را که بگويند بيان نسخ شده است ؟! آيا در اينجا تناقضي وجود ندارد؟
