صداي خوش انا المهدي

فردين محمدتبار
صداي پا مي آيد، و تو، به دنبال صاحب صدا تمام عمر حيراني، دلت مي‌خواهد بداني که اين صدا از کيست اما روزها در پي هم مي‌گذرد و عمري در حسرت ديدار صاحب آن صدا مي‌ماني. روزي از همين روزها، درجايي که صداي خوش پرندگان مي‌آيد، و گلهاي بي‌بهانه بهار شکوفه مي‌کنند، به ناگاه صاحب صدا مي‌آيد، بي آنکه صداي پايي بيايد. با خود مي‌گويي اي کاش هميشه صداي پا به همراه صاحب صدا مي بود، اما افسوس که هرگز … و اين تقدير روزگار ماست. چه زيباست صداي خوش انا المهدي (عج)