مصدوميت رزمندگان

بعد از عمليات والفجر 8 شهر فاو عراق به تصرف سپاه اسلام درآمد، گردان حضرت رسول (ص) جهت پدافند عازم فاو شد. فصل تايستان بود و گرما بيداد مي­كرد.
دشمن قبل از ورود ما، منطقه را بمباران شيميايي کرده بود. چند روزي از استقرار گردان نگذشته بود كه به دليل آلودگي منطقه قريب به اتفاق نيروهاي گردان به بيماري هاي عفوني دچار شدند.
بيمارستانهاي صحرايي مملو شد، از رزمندگان مصدوم، وضع تاسف باري بود، هرچه آبميوه و مايعات بچه­ها مي خوردند جواب نمي­داد، براي تامين نيروي پستي در خط دچار مشكل شده بوديم، در همين بين حاج نوري سخت جهت بهبودي وضعيت نيروها تلاش مي­كرد او با شبكه بهداري شهرستان ايذه تماس گرفت و درخواست اعزام يك اكيپ مجهز درماني شدند كه سريعاً گروهي از برادران بيمارستان شهر با هماهنگي سپاه به منطقه آمدند و مشغول مداواي نيروها شدند. حال خود حاج نوري از همه وخيم­تر بود هرچه اصرار كرديم كه به عقبه برگرديد و در بيمارستان بستري شويد او گفت: «چطور برگردم در حالي كه برادران پاسدار و بسيجي­ام مريض هستند و زجر مي­كشند و در خط نگهباني مي­ دهند». در همين روزها بود كه با مشكل آب مواجه شديم، بدليل آتش سنگين دشمن آب شرب به خط نمي­آمد من ميديدم كه حاج نوري روزه مي­گرفتند و در مواقعي ديگر تا تمام بچه ­ها آب نمي­خوردند، آب نمي­خورد. مجموعه اين حضائل انساني از او جواني وارسته ساخته بود كه بر قلب بچه ­هاي بسيجي ايذه و باغملك حكومت مي كرد و در واقع او قلعه قلب همه را فتح كرده بود.