وحی

اعجاز قرآن :
مي دانيم پيغمبر ما خاتم است و دين او خاتم و جاودانه است و بلکه پيغمبران گذشته همه مقدمه بوده اند؛ يعني در واقع مراحل ابتدايي را ميگذرانده اند و بشر هم در مکتب آن ها مراحل ابتدايي را پشت سر مي گذاشته تا آماده بشود براي مرحله نهايي و با آمدن دين خاتم ديگر پيامبر جديدي در عالم نخواهد آمد و اين دين به صورت پايدار در عالم باقي خواهد ماند .
دين خاتم در بسياري از خصوصيات با اديان ديگر تفاوت دارد .
يکي از آن خصوصيات، معجزه دين خاتم است؛ البته معجزه اصلي آن .
معجزات پيامبران ديگر از نوع يک حادثه طبيعي بوده است مثل زنده کردن مرده يا اژدها شدن عصا، و يا شکافته شدن دريا و امثال آن ها .
اين ها هر کدام حادثه اي موقت است . يعني حوادثي است که در يک لحظه و در يک زمام معين صورت مي گيرد و باقي ماندني نيست .
اگر مرده اي زنده شود زنده شدن او در يک لحظه انجام مي گيرد و چند صباحي هم ممکن است زنده بماند ولي بالاخره مي ميرد و تمام مي شود .
اگر عصايي اژدها مي گردد يک امري است که در يک ساعت معين رخ مي دهد بعد هم بر مي گردد به حالت اوليه اش .
معجزاتي که انبياء گذشته داشته اند همه از اين قبيلند . حتي بعضي از معجزات خود پيغمبر؛ مثل آن ها که قبلا اشاره کرديم .
نيز از جمله اين گونه معجزات است . رفتن پيغمبر از مسجدالحرام به مسجد الاقصي يا شق القمر در شبي يا روزي انجام مي گيرد و تمام مي شود .
ولي براي دين جاودان که مي خواهد قرنها در ميان مردم باقي باشد، چنين معجزه اي که مدتي کوتاه عمر دارد؛ کافي نيست . چنين ديني معجزه اي جاودان لازم دارد .
و لهذا معجزه اصلي خاتم الانبياء از نوع کتاب است . پيغمبران ديگر کتاب داشته اند و معجزه هم داشته اند ولي کتابشان معجزه نبود و معجزه شان هم کتاب نبود .
موسي تورات داشت و خودش هم مي گفت تورات من معجزه نيست معجزه من غير از تورات است .
ولي پيغمبر اسلام اختصاصا کتابش معجزه اش نيز هست البته نه به معناي اين که او معجزه ديگري نداشته است؛ بلکه به اين معني که کتابش هم معجزه است و اين لازم ه دين خاتم و دين جاودان است .
مطلب ديگري در مورد دين خاتم هست که باز يکي از رازهاي خاتميت به شمار مي آيد و آن اين است که دوره خاتميت نسبت به دوره هاي گذشته نظير دوره نهايي و تخصصي است نسبت به دوره هاي ابتدايي يعني دوره صاحب نظر شدن بشر است .
دانش آموز در دوره دبستان و دبيرستان فقط به او مي گويند و او ياد مي گيرد ولي وقتي که به دوره دانشگاه رسيد و به طي کردن دوره تخصصي يعني دوره فوق ليسانس و دکتري پرداخت؛ اين جا ديگر دوره صاحب نظر شدن است دوره اجتهاد در نف مربوطه است .
دوره دين خاتم براي بشر از نظر کلي نه ملاحظه يک فرد بخصوص نسبت به فرد ديگر دوره صاحب نظر شدن است .
در دوره صاحب نظر شدن بشر است که در مسائل ديني؛ اجتهاد و مجتهد شأن پيدا مي کند . آيا در ادوار گذشته ما مجتهد داشته ايم؟ در اديان ابراهيم و موسي و عيسي مجتهدي وجود داشته است ؟ خير؛ آن چه قرآن از آن تعبير به فقاهت و تفقه در دين مي کند به هيچ وجه در آن اديان به چشم نمي خورد .
آن کاري که امروز مجتهد با نيروي علم و استدلال و اجتهاد مي کند، پيغمبران گذشته مي کردند ولي نه با قوه اجتهاد بلکه با نيروي وحي و نبوت .
اصولا در آن اديان زمينه اجتهاد وجود نداشت؛ چون خود دين بايد زمينه اجتهاد در آن وجود داشته باشد يعني در يک دين ضوابط و اصول کلي بايد بيان شده باشد تا يک عده متخصص بر اساس آن کليات و ضوابط روي فکري و نظر مسائل جزئي را اکتشاف نمايند .
اديان گذشته به دليل درس دوره ابتدائي بود، نمي توانست اصول و کليات را بيان نمايد، زيرا بشر استعداد فراگيري آن ها را نداشت .
اصطلاح رايجي است که مي گويد: پيغمبران مرسل و غير مرسل، پيغمبران مرسل يعني پيغمبراني که صاحب شريعت و قانون هستند مثل ابراهيم، موسي، عيسي و پيغمبران غير مرسل يعني پيغمبراني تابع پيغمبران ديگر و مبلغ شريقت آنانند و از خودشان قانوني نداشته اند .
اين است معناي حديثي که پيغمبر فرمود : علماء امتي کانبياء بني اسرائيل . علماء امت من مانند انبياء بني اسرائيل مي باشد البته مقصود آن عده از انبياء بني اسرائيل است که کارشان فقط تبليغ و تفهيم و تعليم و ترويج شريعت موسي بوده است .
اين است که مي گوييم دوره انبياء گذشته دوره وحي است . به اين معني که حتي تبليغ و ترويج را هم مي بايست انبياء انجام بدهند . ولي در دوره دين خاتم، يک سلسله کارها يعني کارهايي که مربوط به عالم تبليغ و ترويج است و يا مربوط به استنباط کليات از جزئيات است آن را ديگر علماء انجام مي دهند نه پيغمبران .
پس علماء از اين نظر و در اين حدود و نه بيشتر، جانشين پيغمبران، بلکه جانشين پيغمبراني که صاحب شريعت نيستند .