اخلاص

پرسش  ـ انسان چگونه مي‏تواند به اخلاص برسد؟

پاسخ ـ اخلاص عبارت است از اينكه انسان در مقابل عملي كه انجام مي‏دهد، انتظار تعريف و تمجيد از هيچ كس به غير از خداوند متعال نداشته باشد. در حديث آمده است:أَلْعَمَلُ الْخالِصُ الّذي لا تُريدُ أَنْ يَحْمَدَكَ عَلَيْه أَحَدٌ اِلاّ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ.    (ميزان الحكمه، ج 1، ص 758 ـ 759. )      
از سخنان امير مؤمنان، علي(ع) استفاده مي‏شود كه علم و آگاهي، يقين، نااميدي از آنچه در دست مردم است، ميل و رغبت به آنچه در نزد خدا است، قوّت دين، و آرزوي اندك از موجبات اخلاص است. آن حضرت مي‏فرمايد:
ثَمَرَةُ الْعِلْمِ إخْلاصُ الْعَمَلِ.    (همان.)       
نتيجه آگاهي، اخلاص در عمل است.
سَبَبُ الاْءخْلاصِ الْيَقينُ.    (همان. )      
يقين و باور موجب اخلاص است.

 مَنْ رَغَبَ فيما عِنْدَ اللّهِ أَخْلَصَ عَمَلَهُ.  ( همان.)      
هر كس به آنچه در نزد خداست، راغب باشد، عملش را خالص انجام مي‏دهد.
أَوَّلُ الإخْلاصِ أَلْيَأْسُ ممّا في أَيْدي النّاسِ.    (همان.)     
اولين مرحله اخلاص عبارت است از نااميدي از آنچه در دست مردم است.
قَلِّلِ الاْمالَ تُخْلَصُ لَكَ الْأَعْمالُ.   ( همان.)       

آرزوها را كم كن تا اعمالت خالص گردد.

 عَلي قَدْرِ قُوَّةِ الدينِ يَكُونُ خُلُوصُ النيَّة.    (همان. )    
به اندازه قوي بودن دين، خلوص نيّت حاصل مي‏شود.