ادب حضرت زهرا (س) نسبت به پدر:
یکی از آداب و رسوم زمان پیشین این بود که افراد یکدیگر را به اسم صدا میکردند، و این نوع خطاب نسبت به بعضی اشخاص خلاف ادب بود، بخصوص رسول اکرم (ص) که پیامبر خدا بود و از مقام و احترام خاصی نیز برخوردار بودند نمیبایست مثل سایر افراد خطاب قرار گیرند. لذا خداوند متعال در این رابطه آیهای نازل فرمود که مسلمین موظف و مکلف شدند آن حضرت را رسول اللّه خطاب کنند.
در این میان حضرت فاطمه(س) هم میخواست به این برنامه عمل کند، رسول اکرم (ص) از او خواستند که به ایشان پدر بگویند،
حدیثی که میخوانید در همین رابطه است:
عن الصادق علیهالسلام قالت فاطمة علیهاالسلام: لمّا نزلت: )لا تجعلوا دعاء الرسول بینکم کدعاء بعضکم بعضاً(
رسول اللَّه صلی اللَّه علیه و آله و سلم آن اقول له: یا ابة فکنت اقول :یا رسولاللَّه فاعرض عنی مرة او اثنتین او ثلاثا،
ثم اقبل علی فقال: یا فاطمة انهالم تنزل فیک و لا فی اهلک و لا فی نسلک، انت منی و انا منک.
انما نزلت فی اهل الجفاء والغلظة من قریش اصحاب البذخ والکبر، قولی: یا ابة، فانها احیی للقلب و ارضی للرب.
از امام صادق علیهالسلام روایت شده که حضرت فاطمه سلاماللَّه علیها فرمود: وقتی که آیه پیغمبر را مثل یکدیگر صدا نزنید نازل شد، من
هم ترسیدم از اینکه به آن حضرت (ای پدر) بگویم. لذا آن حضرت را یا رسول اللَّه میگفتم.
حضرت فرمود: فاطمه جان این آیه دربارهٔ تو و خانواده تو و نسل تو نازل نشده، تو از منی و من از تو هستم، این آیه دربارهٔ جفاکاران و درشت خویان از قریش و گردنکشان و اهل کبر و غرور نازل شد.
شما: خطاب کنید (پدر)، بدرستی که قلبم از این کلام زنده میشود و خدا نیز خشنود.
