نهي از تحقير بندگان خدا
لا يَزْرَأنَّ أحدُكُم بأحدٍ من خَلقِ اللَّهِ فانَّهُ لا يَدري أيُّهُم وليُّ اللَّهِ. (3/1224؛ بحار: 75/147)
هيچ يك از شما نبايد احدي از بندگان خدا را خوار و بي مقدار شمرد؛ زيرا نميداند كه كدام يك از آنها دوست و ولّي خداست.
احترام به همه بندگان خدا
مَنِ اسْتَذَلّ مؤمناً أو مؤمنةً، أو حَقّرَهُ لفَقْرِهِ أو قِلَّةِ ذاتِ يَدِهِ، شَهَرَهُ اللَّهُ تعالي يَومَ القِيامَةِ، ثُمّ يَفْضَحُهُ.(3/1224؛ بحار: 72/44)
هر كس مرد يا زن مؤمني را به سبب تهيدستي يا كم بضاعتي خوار و حقير شمارد، خداوند متعال در روز رستاخيز او را انگشتنما و سپس رسوايش كند.
حقير نشمردن مسلمان
لا تُحَقِّرنَّ أحَداً مِن المسلمينَ، فانَّ صَغيرَهُم عِند اللَّهِ كَبيرٌ. (3/1224؛ تنبيه الخواطر: 1/31)
هيچ مسلماني را خوار و حقير مشمار؛ زيرا كوچك آنان هم نزد خداوند بزرگ است.
تحقير، نشانه بدي خود شخص
حَسْبُ ابنِ آدمَ من الشَّرِّ أنْ يُحَقِّرَ أخاهُ المسلمَ.(3/1224؛ تنبيه الخواطر: 2/122)
در بدي فرزند آدم همين بس كه برادر مسلمان خود را كوچك شمارد.
