پرش به محتوای اصلی
امروز: 31 شهریور 1405 | کانال‌های رسمی: ایتا بله روبیکا سروش

حضور قلب در نماز

حضور قلب در نماز

پرسش : من خيلي دلم مي‏خواهد نمازهايم را خوب و دقيق بخوانم ولي هر چقدرسعي مي‏كنم سر نماز با توجه به اينكه معاني آن را مي‏دانم، باز احساس مي‏كنم كه حواسم پرت شده به جاهاي ديگري فكر مي‏كنم. گاهي اوقات دو بار سه بار نماز مي‏خوانم و مي‏گويم اين بار ديگر من به چيز ديگري فكر نمي‏كنم ولي باز متوجه مي‏شوم كه چيزهاي ديگر به فكرم آمده است.    

پاسخ: قبلاً راه هاي حضور قلب را گفته بوديم، اما در اينجا من به آن پنج شش مورد اشاره مي‏كنم.
يكي اينكه انسان از قبل از اينكه وقت نماز فرا برسد يواش يواش خودش را آماده بكند، از زماني كه مي‏خواهد وضو بگيرد حتي قبل از اينكه مي‏خواهد وضو بگيرد يواش يواش بفهمد كه مي‏خواهد در مقابل خداوند متعال بايستد، و مي‏خواهد با خدا سخن بگويد. اينجور نباشد كه مشغول به امور متفرقه باشد تا زماني كه مي‏خواهد تكبيرة الاحرام را بگويد، آن زمان تازه مي‏خواهد وارد نمازبشود. اگر اينگونه باشد تا ركعت سوم و چهارم وارد نماز نمي‏شود، تا مي‏رود وارد نماز بشود فكرش را عوامل متعدد دروني و بيروني پراكنده مي‏كنند، و از نماز منحرف مي‏كنند. و باز اواخر نماز يادش مي‏آيد كه دارد نماز مي‏خواند تا دوباره بخواهد برگردد به نماز، نماز ديگر تمام شده است. اين يك نكته كه انسان از قبل خودش را آماده كرده باشد.
نكته دوم اينكه اگر واقعاً انسان دقت كند در معناي نماز منتها اين در معاني نماز دقت كردن را قبل از اينكه كلمه را بگويد، معنايش را به ذهنش بياورد، نه بعد از اينكه رد مي‏شود، ذهن به دنبال معنا برود وقتي مي‏خواهد بگويد «اهدناالصراط المستقيم» (الفاتحه: 6) قبلاً به ذهنش معناي جمله را بياورد.
 
نكته سوم اينكه در حال نماز توجه داشته باشد كه 1) با كي سخن مي‏گويد 2) خداوند الآن به او توجه كرده است؛ يعني الآن نظر خداوند متعال متوجه اوست. اگر اين توجه باشد كه خداوند دارد مرا مي‏بيند و به من توجه كرده است و اين نماز خواندن من به خاطر آن لطف و نظر رحمت خداست، و او هم از اين نمازمن خشنود است، اين را اگر انسان دقت داشته باشد كه مطلب مهمي است، ونياز به بحث مفصلي دارد حضور قلب قطعاً مي‏آيد. نسبت به انسانهاي معمول هم اينجوري است. اگر مثلاً يك شخصيت بزرگي با ما صحبت بكند، هرگزحواسمان پرت نمي‏شود، و وقتي دارد با ما صحبت مي‏كند ما فكرمان جاي ديگري نيست، طوري كه اصلاً نفهميم چه داريم مي‏گوييم يا او دارد چه مي‏گويد؟ ما مثلاً مي‏خواهيم با رهبر معظم انقلاب صحبت بكنيم هرگز فكرمان منحرف نمي‏شود كه نفهميم داريم چه مي‏گويم، دقيقاً كلمه به كلمه و حرف حرفي كه استعمال مي‏كنيم رويش عنايت داريم. حالا انسان دارد با خدا سخن مي‏گويد اين خود به خود حواسش جمع مي‏شود و هيچ عاملي حواس او را پرت نمي‏كند.
نكته چهارم اينكه توجه داشته باشد حضور قلب چه فايده‏ هايي دارد، عدم حضور قلب چه ضررهايي دارد. اما اگر چيزي برايمان مهم باشد فايده ‏اش را تصور كرده باشيم، باور كرده باشيم اصلاً حواسمان از آن منحرف نمي‏شود. گاهي ممكن است شب نگذارند بخوابيم، يك امر مهمي كه از نظر ما فايده ‏اش خيلي مهم باشد،حالا چه فايده مادي چه معنوي. اگر چنين امر مهمي داشته باشيم، خواب و خوراك را  از ما مي‏گيرد. حالا اگر توجه داشته باشيم اين حضور قلب چقدر ارزش دارد وچه فايده با عظمتي دارد، امكان ندارد كه حواس انسان پرت شود.
نكته ديگر اين كه انسان، حالتِ نمازگزار به خودش بگيرد. لباس خاص، لباس تميز، حتي المقدور سفيد، معطر، و خلاصه در زيّ نمازگزار دربيايد، و خود اين لباس مؤثر است. انسان اگر بخواهد با لباس معمولي ورزش كند، معمولاً نمي‏تواند ورزش كند جست و خيزش نمي‏آيد. اما همين‏ قدر كه لباس را عوض مي‏كند و لباس ورزش مي‏پوشد، در عين حالي كه مثلاً سنش بالا است ورزشكار هم نيست اماهمين لباس او را به حركت درمي ‏آورد. حال اگر انساني حالت نمازگزار به خودش بگيرد، زيّ نمازگزار داشته باشد، آداب و شرايطي كه گفتم را مراعات كند اگرمرد است عبا به دوشش بيندازد، با لباس تميز و معطر به نماز بايستد. مثلاً درروايات و فتواها هم داريم كه دكمه ‏هاي لباس باز نباشد.
نكته آخر اين كه بعد از نماز انسان مشغول به تعقيب بشود، به عبارت ديگر،نماز ما پنج دقيقه نباشد، يك ربع قبلش شروع بكنيم، يواش يواش وارد نماز بشويم و يك ربع بعدش هم داخل نماز باشيم، اين نماز اثر دارد، و قلب را حاضرنگه مي‏دارد. و خواندن نوافل كه در روايات زياد به آن اشاره شده براي همين است: امام باقر(ع) فرمود كه: نماز مقداريش قبول مي‏شود كه توجه و حضور قلب داريد، راوي گفت كه پس ما هلاك و بدبخت شديم، امام فرمودند: نوافل جبران مي‏كند.  نافله‏ ها جبران مي‏كند. خواندن نافله ‏ها مخصوصاً نافله‏ هايي كه قبل ازنماز خوانده مي‏شود مثل نوافل ظهر و عصر و نافله صبح آن نافله‏ هايي كه قبل ازنماز خوانده مي‏شود، انسان را آماده ورود به نماز مي‏كند گرچه در نمازهاي ديگرهم كم و بيش اين هست، اين نافله‏ ها هم خود به خود كمبود حضور قلب را ترميم مي‏كند. البته اين بحث به توضيحات بيشتري نياز دارد.

این نوشته را منتشر کنید:

admin

نویسندهٔ پایگاه آموزش evented-edu

مشاهدهٔ پروفایل و نوشته‌ها

دیدگاه خود را بنویسید