آزار

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : 
آزار رساندن به مؤمن

    مَن آذی مُؤمناً فَقَدْ آذانی.(۱/۱۱۸؛ بحار: ۶۷/۷۲)    
هر که مؤمنی را بیازارد، بی گمان مرا آزرده است.

نگاه ترسناک به مؤمن

    مَن نَظَرَ الی مؤمنٍ نظرهً یُخیفُهُ بها أخافَهُ اللَّهُ تعالی یومَ لا ظِلَّ الّا ظِلّهُ.(۱/۱۱۸؛ بحار: ۷۵/۱۵۰)    
هر کس مؤمنی را با نگاهش بترساند، خداوند در روزی که سایه‏ای جز سایه او نیست وی را بترساند!

 اندوهناک کردن مؤمن

    مَن أحْزَن مُؤمناً ثمّ أعطاهُ الدُّنیا لم یَکُنْ ذلکَ کَفّارتَه، ولم یُؤْجَرْ عَلَیهِ.(۱/۱۱۸؛ بحار: ۷۵/۱۵۰)    
هر که مؤمنی را اندوهناک سازد و سپس دنیا را به او بدهد، این بخشش، سبب بخشودگی گناهش نشود و بر آن پاداشی نبیند.

بی آزاری

    کُفَّ أذاکَ عنِ النّاسِ؛ فانّهُ صَدَقهٌ تَصَّدَّقُ بها عَلی نَفْسِکَ.   (۱/۱۱۸؛ بحار: ۷۵/۵۴)
به مردم آزار نرسان، که بی‏آزاری، خود صدقه‏ای است برای خودت.