آموزش صبر از راه بازی

آموزش صبر از راه بازی

 
کودکتان را به حمام می‌برید، تنش را خشک می‌کنید و در پایان، حوله را روی سرش می‌اندازید… چند لحظه بعد حوله را برمی‌دارید… «دالی …» کودکتان که از این کار خوشش آمده، از روی رضایت می‌خندد. گاهی صورت خود را پشت دست‌هایتان پنهان می‌کنید و چند لحظه بعد… اصلاً مهم نیست چگونه با کودکتان «دالی موشه» بازی کنید، به هرحال او از این موضوع خوشش می‌آید و شما را تحویل می‌گیرد. تمام مادر و پدرها در سراسر دنیا به طور ذاتی عاشق بازی دالی موشه هستند و این موضوع تصادفی نیست. دالی موشه، منبع غنی شادی و آموزش است.

راهی برای آموزش صبر

وقتی کودک شما گرسنه و منتظر شیشه شیر است، اصلاً خوش‌اخلاق نیست، مدام گریه می‌کند و جیغ می‌کشد؛ اما وضع درباره کودکانی که عاشق دالی موشه هستند، کاملاً فرق می‌کند. آن‌ها پیش از این، مزه صبر کردن را حس کرده‌اند. آن‌ها می‌دانند پس از مدتی انتظار، لحظه شیرینی در انتظارشان است، دالی موشه به کودک می‌آموزد برای حس لحظاتی شیرین، گاهی باید کمی صبور بود.

راهی برای تأثیر گذاشتن

برای برقراری ارتباط با اطرافیان، گاهی باید مبتکر بود. برای برقراری ارتباط با نوزاد، نمی‌توان از راه‌های ساده کمک گرفت. دالی موشه، بهترین راه برای آغاز ارتباط با یک کودک و تأثیر گذاشتن روی اوست.

برای بزرگ شدن

برای یک کودک وابسته به پدر و مادر، هیچ چیز شیرین‌تر از پنهان و دور شدن از چشم والدین نیست. او با اجرای این بازی، هر وقت بخواهد ناپدید و بعد ظاهر می‌شود. وقتی کودکتان خود را پنهان می‌کند و شما نشان می‌دهید دارید دنبالش می‌گردید، او این حس را پیدا می‌کند که دوستش دارید و از فقدانش ناراحتید. کودک در ابتدا خود را پشت دستانش پنهان می‌کند و چون کسی را نمی‌بیند، گمان می‌کند دیگران هم او را نمی‌بینند؛ اما در ۵- ۴ سالگی وضعیت تغییر می‌کند؛ مغز او دست به ساختن سناریوهای پیچیده‌تری میزند، از این به بعد بازی «قایم‌موشک» جای دالی موشه را می‌گیرد.

برای باهوش شدن

هیچ چیز قانونمندتر از بازی دالی موشه نیست. سکانس‌های ساده‌ای که مدام پشت سر هم تکرار می‌شوند. تمرین این سکانس‌ها، مغز کودک را فعال نگاه می‌دارد و از همه مهم‌تر، او رابطه علت و معلولی را می‌آموزد.

برای برقراری ارتباط

از ۳ ماهگی به بعد، کودک شما قوانین بازی دالی موشه را می‌آموزد؛ یک نفر صورتش را پنهان می‌کند. نفر بعدی چند لحظه منتظر می‌ماند. نفر اول صورتش را نشان می‌دهد. نفر دیگر می‌خندد. گمان نمی‌کنید این بازی، معنی خاصی داشته باشد؟ این به طور دقیق همان کاری است که هنگام گفت وگو انجام می‌دهیم! یعنی منتظر می‌مانیم تا یک نفر صحبت کند. نفر دوم منتظر می‌ماند، نفر اول صحبتش تمام شود، بعد نفر دوم شروع به صحبت می‌کند. با کمک این بازی، کودک شما با قوانین ساده برقراری ارتباط آشنا می‌شود و در آینده آن‌ها را به کار می‌گیرد.

آماده‌سازی کودک برای جدایی‌ها

مامان کوش؟ – نیست!… «دالی …» ایناهاش. وقتی شما صورتتان را پشت پرده قایم می‌کنید و لحظه‌ای بعد مثل خرگوشی که از زیر کلاه شعبده‌بازان بیرون می‌آید، خود را نشان می‌دهید، ابتدا کودک مضطرب می‌شود، اما پس از چند بار تکرار بازی، می‌فهمد که شما او را هرگز تنها نمی‌گذارید، پس غیبت و جدایی از شما به تدریج برایش عادی می‌شود.

منبع: ماهنامه تخصصی شهرزاد -با تغییر

دیدگاه‌ خود را بنویسید

اشتراک گذاری این صفحه در :
ما را در رسانه های اجتماعی دنبال کنید
به بالا بروید