پرسش: آيا كساني كه وارد جهنم ميشوند، براي هميشه در جهنم خواهند ماند؟ آيا درآخرت مرگي وجود دارد؟
پاسخ: الف) همه كساني كه وارد جهنم ميشوند براي هميشه در جهنم نخواهند بود و تنها عده خاصي مانند كافران براي هميشه در جهنم خواهند بود، (ر.ك: مكارم شيرازي، پيام قرآن، ج 6، ص 483، دار الكتب الاسلاميه) . ب) در مورد كساني كه براي هميشه در جهنم خواهند بود اين پرسش مطرح ميشود كه چگونه گناه محدود، كيفر و مجازات نامحدود خواهد داشت كه اين پرسش تحت عنوان “خلود” يا “جاودانگي عذاب” معروف است. مجازاتها بر سه گونهاند: 1. مجازات قراردادي، 2. مجازاتي كه با گناه رابطه تكويني و طبيعي دارد، 3. مجازاتي كه تجسم خود گناه است. مجازاتهاي اخروي، هيچ كدام از خواصّ و فوايد مجازاتهاي قراردادي (مانند تنبيه، عبرت، تربيت و…) را ندارد؛ زيرا آخرت جاي عمل نيست، بلكه جاي حساب است. پس مجازاتهاي اخروي يا رابطه تكويني با گناه دارد كه پارهاي از آيات و روايات بر اين مطلب دلالت دارند؛ مانند كلام امام علي(ع) كه ميفرمايند: “عمل صالح كشت آخرت است”، (نهج البلاغه، خطبه 22) . در اين گونه مجازاتها، تناسب بين عمل و نتيجه، از لحاظ كمي شرط نيست؛ مانند يك لحظه غفلت در رانندگي كه نقص عضو هميشگي به دنبال خواهد داشت. و يا اين كه مجازاتهاي اخروي، تجسّم خود گناه است كه پارهاي ديگر از آيات و روايات بر اين حقيقت تأكيد دارند. جواب دوّم: امام صادق(ع) در جواب پرسشي درباره خلود در بهشت و جهنّم ميفرمايند: علت هميشه بودن دوزخيان در دوزخ، اين است كه تصميم آنان اين بوده كه هر گاه در دنيا جاودانه بمانند، خدا را نافرماني كنند و جهت هميشه بودن بهشتيان در بهشت نيز اين است كه تصميم آنان اين بوده كه هرگاه در اين دنيا جاودانه بمانند، اطاعت خدا كنند. پس تصميمهاي اين دو گروه، آنان را بهشتي دائم و دوزخي هميشگي كرده است، (بحارالانوار، ج 8، ص 347) . ج) طبق آيات و روايات – از جمله آيات و روايات خلود – در عالم آخرت مرگي وجود ندارد. زيرا سنخ قوانين آن عالم با اين عالم متفاوت و به كلي ديگر است، (ر.ك: به سوي جهان ابدي، قرباني، زينالعابدين، صص 431 – 412) .