پرسش. چگونه است كه برخي نمازها، نمازگزار را از فحشا و منكر دور نميكند؛ درحاليكه قرآن به اين امر وعده داده است؟
پاسخ: براي پاسخگويي به اين پرسش بايد دقت كرد كه اگر اينگونه افراد، نماز نمي خواندند، چه وضعيّت بغرنج تري داشتند. براين اساس نماز آنها را از منكر بازداشته است. منتها جلوي برخي از منكرات گرفته شده ولي همه را ريشه كن نكرده است. با اين همه آمارها نشان ميدهد كه اهل مسجد و نماز و تقوا دچار منكر كمتري ميشوند.
نكته اصلي بحث آن است كه نمازي انسان را از هر نوع فحشا و منكر دور ميكند كه با آرامش و به درستي انجام پذيرد. پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله در اين مورد فرمود:مَن لَمْ تَنْهَهُ صَلاتُهُ عَنِ الفحشاءِ وَالمُنْكَرِ لَمْ يَزْدَدْ مِنَ اللّهِ إلاّ بُعْدا. (بحارالانوار، ج 79، 199.ص)
كسي كه نمازش او را از فحشا و منكر باز ندارد، جز دور شدن از خداوند حاصلي ندارد.
كسي كه نماز ميخواند بايد از امور غصبي دور شود و حق مردم را به آنها بازگرداند. چنين شخصي مطيع نماز است. همچنين كسي كه طهارت ظاهري و باطني را براي نماز را رعايت ميكند، مطيع نماز است. اگر كسي مطيع نماز نباشد نبايد منتظر اين آثار براي نمازش باشد؛ چنانكه رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود:لا صلاةَ لِمَنْ لَمْ يُطِعِ الصلاةَ وطاعةُ الصَّلاةِ أَنْ تَنْهي عن الفحشاءِ و المنكر. (بحارالانوار، ج 79، ص 198. )
نمازي نيست براي كسي كه از نماز اطاعت نكند و اطاعت از نماز است كه او را از فحشا و منكر دور ميكند.
پس بايد توجه داشت كه گاهي مشكل از نماز ماست كه به درستي و به نحو كامل ادا نشده، آداب و شرايطي رعايت نميگردد. نماز به هر اندازهاي كه از كمال برخوردار باشد، به همان اندازه نمازگزار را از فحشا و منكر دور ميكند. اين وعده صادق خداوند در قرآن كريم است.
