کلیپ
پادکست
متن
بسمالله الرحمن الرحیم
کارشناس: استاد مهدوی ارفع
عنوان: صبر و تاب آوری، دیر و زود داره سوخت و سوز نداره
ضربالمثلهای گذشتگان، با وجود آنکه گویندگانشان به ظاهر سواد بالایی نداشتند، سرشار از حکمتهای نغز و کاربردی بود.
یکی از این حکمتها میگوید: دیر و زود دارد، ولی سوخت و سوز ندارد.
این اصل، بهویژه در مسیر مبارزات حقطلبانه، معنای عمیقی مییابد. انسان مقاوم و صبور، همواره با این پرسش مواجه است که آیا اگر استقامت کند، به پیروزی خواهد رسید؟
این باور، موتور محرکۀ ملتهایی همچون مردم عزیز لبنان و فلسطین است که دهههاست در حال مبارزهاند. اگر این باور در قلبشان بمیرد، دیگر هیچ انگیزهای برای مقاومت نخواهند داشت.
اما کدام باور؟
این باور که نتیجۀ استقامت در راه حق، حتماً پیروزی است؛ هرچند ممکن است به درازا بکشد.
امیرالمؤمنین علی (ع) در حکمت ۱۵۳ نهجالبلاغه، این وعدۀ تخلفناپذیر الهی را اینگونه بیان میفرمایند:
“لا یَعْدَمُ الصَّبُورُ الظَّفَرَ وَ إِنْ طَالَ بِهِ الزَّمَانُ”؛یعنی: انسان صبور و مقاوم، هرگز از پیروزی محروم نخواهد شد، اگرچه زمان رسیدن به آن طولانی شود.
برای درک این حقیقت، کافی است به تاریخ معاصر خود بنگریم. ملت ایران، پس از سالها حقارت، شکنجه، عقبماندگی و تحمل سلطۀ پادشاهان، قیام کرد و سالیانی طولانی استقامت ورزید.
نتیجۀ آن تابآوری چه بود؟
انقلاب اسلامی به پیروزی رسید؛ ما آزاد شدیم، بر پای خود ایستادیم، به خودکفایی و استقلال رسیدیم و عزت یافتیم. این حرکت تا آنجا پیش رفت که امروز الهامبخش ملتهای دیگر شدهایم و در محافل نخبگانی جهان، هرگاه سخن از تمدن جدید به میان میآید، بسیاری معتقدند که در میان همۀ ملتها، تنها ملتی که امروز تمام مقدمات و شایستگیهای ساخت یک تمدن نوین را دارد، ایرانیان هستند.
چگونه ملتی که پیش از انقلاب، عقبمانده و فاقد هویت مستقل شناخته میشد، به چنین جایگاهی رسید؟
پاسخ یک کلمه است: استقامت. آنها تابآوری خود را بالا بردند، زیرا یقین داشتند که پایداری در مسیر حق، بیبرو برگرد به پیروزی منجر خواهد شد؛ حتی اگر زمان رسیدن به آن پیروزی، طولانی باشد
منابع:
- حکمت ۱۵۳ نهچالبلاغه