دسته بندی :قرآن شناسی

بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحِیمْ قُلْ هُوَ اللّهُ أحَدٌ، اللّهُ الصَّمَدُ، لَمْ یلِدْ وَلَمْ یولَدْ وَلَمْ یکن لَّهُ کفُواً أحَدُ گرچه در نماز، پس از سوره حمد، هر سوره‌ای می‌توان خواند، امّا این سوره فضیلت بیشتری دارد. برای امام جماعت نیز بهتر است که برای رعایت حال دیگران، سوره کوتاه انتخاب

عدم تصریح قرآن به اسامی مطهر اهل‌بیت (ع) و امامان شیعه (ع) سبب دل‌مشغولی من شده است. وقتی امامت از ارکان اساسی ساختمان فکر و رفتار دینی و الاهی است، چرا نام دوازده پیشوای شیعه در قرآن ذکر نشد تا موجب تقویت یقین مؤمنان باشد و حجت را بر مخالفان

حضرت موسی (علیه‌السلام) جوان دیگری که می‌توان مثال زد وزندگی‌اش را در قرآن مطالعه کرد، حضرت موسای کلیم است. او از نظر وراثتی و ژنتیکی دارای موقعیت خوبی بود و از پدر و مادری مؤمن به وجود آمد (۱) و از مادر خود شیر نوشید. (۲) زمانی محیط تربیتی او

  «مَثَلُ الَّذِینَ ینْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ کمَثَلِ حَبَّهٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِی کلِّ سُنْبُلَهٍ مِأئَهُ حَبَّهٍ وَ اللّهُ یضاعِفُ لِمَنْ یشاءُ وَ اللّهُ واسِعٌ عَلِیمٌ». «کسانی که اموال خود را در راه خدا انفاق می‌کنند، بسان بذری هستند که هفت خوشه برویاند که در هر خوشه یک صد

i و چه‌ لطیف‌ و شیرین‌ معنا و مفاد «آیه‌ مودت‌» به معنی ولایت‌ إشعار دارد: قُل‌ لاَ أَسْـئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلا الْمَوَدهَ فِی‌ الْقُرْبَی‌’ وَ مَن‌ یَقْتَرِفْ حَسَنَهً نَزِدْ لَهُ فِیهَا حُسْنًا إِن اللَهَ غَفُورٌ شَکُورٌ. (آیه ۲۳ سوره شوری)؛ «ای‌ پیامبر! بگو: من‌ از شما در مقابل‌ زحمت‌

قل لا أسألکم علیه أجرا إلا الموده فی القربی ( شوری / ۲۳) (ای پیامبر)، بگو من از شما هییچ مزدی در برابر رسالتم نمی خواهم جز محبت و مودت در حق خویشاوندانم. عبارت فوق که بخشی از آیه ۲۳ سوره مبارکه شوری است به آیه مودت معروف است. در

« انما ولیکم الله و رسوله والذین آمنوا الذین یقیمون الصلوه و یوتون الزکوه و هم راکعون » « ولی شما تنها خدا و رسول او و کسانیکه ایمان آورده اند؛ همان کسانی که نماز را بر پا می دارند و در حال رکوع نماز زکات می پردازند، می‎باشند.» (مائده

خلاصه مقاله امامت، در قرآن کریم، از جایگاهى بس بالا و والا برخورداراست . امام، به عنوان خلیفه‏ى خداوند د ر زمین، کامل‏ترین انسان و فلسفه‏ى خلقت‏به شمار آمده است . جایگاه رفیع امامت را از این جا مى‏توان به دست آورد که خداوند حکیم، پس از آن که ابراهیم

         سوال:چگونه قرآن بر خاتمیّت پیامبر اسلام(ص) گواهی می‌دهد؟ بسیاری از افراد سؤال می‌کنند که مسلمانان جهان به پیروی از کتاب آسمانی خود بر این مطلب اتّفاق نظر دارند که پیامبر اسلام(ص) خاتم پیامبران و آخرین سفیر الهی است که برای هدایت بشر برانگیخته گردیده و آیین و کتاب و

خداوند می فرماید: رَب السمَوَتِ وَ الأَرْضِ وَ مَا بَیْنهُمَا الْعَزِیزُ الْغَفّارُ؛ پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، پروردگار عزیز و غفار (ص/۶۶). در این آیه به مساله ربوبیت او نسبت به تمام عالم هستى می پردازد و اینکه او مالک همه این جهان است مالکى

یکی از سه اصلی که دین مقدس اسلام بر آن ها استوار است، اعتقاد به معاد می باشد، یعنی ایمان به این که خدای متعال همه را پس از مرگ، دوباره زنده می کند و به حساب اعمالشان رسیدگی فرموده، نیکوکاران را پاداش نیک و نعمت جاوید می دهد و

روح و اساس اعلامیه حقوق بشر این است که انسان از یکنوع حیثیت و شخصیت ذاتی قابل احترام برخوردار است و در متن خلقت و آفرینش، یک سلسله حقوق و آزادیها به او داده شده است که به هیچ نحو قابل سلب و انتقال نمی باشند. و گفتیم این روح

سنت و قانون، چیزی نیست که آفرینش خاص و خلقت جداگانه ای به آن تعلق بگیرد. قانون، یک مفهوم کلی و انتزاع ذهنی است و در خارج به شکل کلیت و قانون بودن وجود ندارد. آنچه در خارج وجود دارد همان نظام علت و معلول و درجات و مراتب وجود

قرآن مجید متضمن کلیات برنامه زندگی بشر است. زیرا آیین اسلام که بهتر از هر آیین دیگری سعادت زندگی بشر را تامین و تضمین میکند از راه قرآن مجید بدست مسلمانان رسیده است و مواد دینی اسلام که یک سلسله معارف اعتقادی و قوانین اخلاقی و عملی است ریشه اصلی

آیاتی در قرآن کریم داریم که دلالت دارند بر عدم بطلان عالم ، مثل آیه: «وَ مَا خَلَقْنَا السمَآءَ وَ الاْرْضَ وَ مَا بَیْنَهُمَا باطِلاً ذَ’لِکَ ظَن الذِینَ کَفَرُوا فَوَیْلٌ لِلذِینَ کَفَرُوا مِنَ النارِ؛ و ما آسمان و زمین و آنچه را که در بین آنهاست باطل و گزاف خلق

آنچه از قرآن مجید بدست میآید اینست که این کتاب آسمانی از راه وحیی که به پیغمبر اکرم (ص) شده بدست آمده است و وحی یک نوع تکلیم آسمانی (غیر مادی) است که از راه حس و تفکر عقلی درک نمیشود بلکه با درک و شعور دیگری است که گاهی

اگر انسان با نهادی پاک و دلی آرام نگاهی به جهان هستی نماید، در هر گوشه و کنار آن، آثار و دلایل وجود پاک آفریدگار را مشاهده خواهد کرد و از هر در و دیواری به ثبوت این حقیقت گواهی خواهد شنید. چه انسان در این جهان با هر چه

کمال الدین غراب : در قرآن ذیل چهار واژه از انسان بحث شده است. این چهار واژه عبارتند از: (انسان), (ناس), (بشر) و (آدم) (به اضافه بنى آدم). در یک نگاه سریع شاید بتوان گفت, قرآن ذیل واژه (انسان) از ویژگى هاى روان شناختى و ساختمان روحى و روانى و

ضرورت معاد و قیامت برای اجرای عدل الهی : معارف اسلامى در قرآن کریم، از راههاى گوناگون بیان شده است و راههاى نامبرده بطور کلى بدوطریق ظاهر وباطن منقسم میشود. بیان معارف اسلامی از طریق ظاهر بیانى است که مناسب سطح افکار ساده عامه میباشد بخلاف طریق باطن که اختصاص

قرآن کریم با تعبیرات متنوع و رازگونه از معاد و حشر عموم موجودات یادکرده است. گاه براى کل آفرینش و هستى معاد را گوشزد مى کند و زمانى به بیان حشر اجزاى مهم جهان مى پردازد. اینک شواهدى از قرآن در تثبیت این برهان را مى آوریم: أَوَ لَمْ یَرَوْا

از جمله آیاتى که فلسفه انسان و جن را بیان مى‏کند آیه‏ کریمه‏ ۵۶ از سوره‏ ذاریات مى‏باشد که مى‏فرماید: «وَ مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الاِْنسَ إِلاَّ لِیَعْبُدُون؛ جن و آدمى را نیافریدیم مگر براى عبادت و پرستش کردن». مقدمه‏ : قرآن مجید کتاب زندگى و نسخه‏ تکامل و سعادت

قرآن کریم درباره ساعت وقوع قیامت می فرماید: و یقولون متی هذا الوعد ان کنتم صادقین،‌ قل لکم میعاد یوم لاتستئخرون عنه ساعه‌ و لا تستقدمون. (آیه بیست و نهم و سی ام،‌ از سوره سبا: سی و چهارمین سوره از قرآن کریم) و میگویند: اگر شما از راستگویانید، بگوئید

خداوند خودش در قرآن در مورد اهمیت و عظمت قرآن می فرماید لو انزلنا هذا القرآن على جبل لرایته خاشعا متصدعا من خشیه الله و تلک الامثال نضربها للناس لعلهم یتفکرون، حشر ،۲۱ اگراین قرآن را بر کوهى فرو مى فرستادیم، یقینا آن کوه را ازبیم خدا فروتن واز هم

خداوند در قرآن کریم در آیات ۷۱ تا ۸۳ سوره ص می فرماید: اِذْ قَالَ رَبُّک لِلْمَلَئکَهِ إِنى خَلِقُ بَشراً مِّن طِین* فَإِذَا سوَّیْتُهُ وَ نَفَخْت فِیهِ مِن رُّوحِى فَقَعُوا لَهُ سجِدِینَ* فَسجَدَ الْمَلَئکَهُ کلُّهُمْ أَجْمَعُونَ* إِلا إِبْلِیس استَکْبرَ وَ کانَ مِنَ الْکَفِرِینَ* قَالَ یَإِبْلِیس مَا مَنَعَک أَن تَسجُدَ لِمَا

مورد بحث، منکران معاد را با صفت دیگر معرفى کرده است : «أُولئِکَ الأَغْلالُ فى أَعْناقِهِمْ؛ آنان کسانى هستند که زنجیر به گردن دارند». بنابراین بعید نیست مقصود از این غل و زنجیر، همان رشته هاى خرافات قیاس و تشبیه باشد، که به سان غل، گردن آنان را سنگین و

قرآن کریم درباره قرار داشتن امور بر میزان و معیار می فرماید: فاما من ثقلت موازینه* فهو فی عیشه راضیه*‌ و اما من خفت موازینه* فامه هاویه* و ما ادراک ماهیه نار حامیه (آیات ۶ تا ۱۱ سوره قارعه) پس آن کسانی که میزان های عمل آنان سنگین باشد، در

در سوره نحل آیه ۳ قرآن می خوانیم «خلق السموات و الارض بالحق، آسمان ها و زمین را به حق آفرید». او از هر چه با وى شریک مى سازند فراتر است. این در واقع فلسفه خلقت است: آسمان و زمین را به حق آفریده است. نقطه مقابل حق چیست؟ باطل.

تجلیل و تمجیدی که قرآن مجید از علم و دانش نموده نظیر آن در هیچ کتاب آسمانی دیگر یافت نمی شود و درین باره همین بس که قرآن زمان توحش اعراب را که عهد پیش از اسلام بود زمان جاهلیت نام نهاده است. قرآن مجید در صدها آیه بطرق مختلفه

مراحل جان کندن و قبض روح : مطلبی از اخبار و روایات استنباط می شود و آن این است که آدمی که در حال جان کندن است، قبل از آنکه همان نفس، همان جان، همان روح (به هر اسمی بخواهیم بنامیم) به حلقوم برسد، قبل از آن هنوز مردن واقعی

در آیات ۹۹ و ۱۰۰ سوره المؤمنون است که نقل می کند میت بعد از آنکه می میرد و وضع خودش را وخیم می بیند تقاضای بازگشت می کند (البته لابد بعضی از اموات این طورند) این معلوم است که مرده، که می گوید: رب ارجعون* لعلی اعمل صالحا فیما