بادام تلخ

میوه ی نوع تلخ من محلل و ضد عفونی کننده و پاک کننده ی اخلاط است . ضماد آن با سرکه جهت سر درد و سرمه ی آن به چشم ، جهت تقویت بینایی به کار می رود.جهت تنگ نفس و سرفه و ورم سینه مفید می باشد، مخصوصا اگر همراه با نشاسته خورده شود و اگر کمی از آن را با نعناع بخورید، درد کلیه را تسکین می دهد و خوردن آن همراه با عسل جهت باز شدن کیسه ی صفرا و کبد و سپرز و امراض آنها نافع است .
مالیدن کوبیده میوه تلخ من به سر، شوره و شپش و رشک را از بین می برد.
استعمال یک دانه ی آن عادت ماهانه آور است . ضماد آن با سرکه و جهت زخم های کهنه و زخم های چرکی پوست و زخم های عصبی و جرب و خارش و ترکیدن پوست مفید است .مالیدن آن به صورت ، برطرف کننده ی کک و مک و آثار پوست می باشد ضماد آن بر محل گزیدن سگ هار قبل از رسیدن پزشک نافع است . میوه ی تلخ من جهت روده مضر است و زیاده روی در خوردن آن تولید مسمومیت می نماید که ممکن است مرگ همراه داشته باشد.
اگر مقداری مغربادام تلخ را له کرده و با کمی سرکه کهنه مخلوط نمایید و به محل جوشهای خشک صورت بمالید علاوه بررفع آنها در درمان سایر امراض پوستی نظیر جرب و خارش پوست نیز مؤثر است.مالیدن روغن بادام تلخ به پوست هم مفید است.
جهت رفع سردردهای کهنه چند بادام تلخ را بکوبید و آنرا با سرکه خمیر کنید و بر پیشانی و سر ضماد نمایید در صورت نبود بادام تلخ و سرکه می توانید چند قطره روغن بادام تلخ را در بینی بچکانید.
ریشه ی درخت بادام تلخ دارای طبیعتی گرم و خشک است.چنانچه کسی مقداری از آن را نرم کوبیده و با روغن سرخه و سرکه خمیر نماید و بر محل لک و پیس پوست بمالد در رفع اینگونه لک ها و درمان بیماری برص موثر است.
چنانچه چند قطره از روغن بادام تلخ را در گوش کسی که به گوش درد دچار گشته بچکاند درد گوش راساکت کرده و در رفع سنگینی و برطرف کردن صدای گوش نیزمجرب است.
چنانچه ۲ مثقال پوست فندق را سوزانده و با ۱ مثقال از رنده شده پیاز عنصل مخلوط کرده و با نصف استکان روغن بادام تلخ بیامیزد و هرروز بمالد در تقویت پیاز مو و جلوگیری ازریزش مو بسیار مفید است.