مادران

قصه دلتنگی و عشق به فرزند، اما زبان نمی‌خواهد. دلتنگی‌های این مادر وقتی لباس‌های سجاد را یکی یکی از پشت پرده گوشه اتاق و ساک سبزرنگی که با خودش به سوریه برده بود، بیرون می‌آورد، اشک می‌شوند و می‌نشینند روی چهره اش. این لباس ها، حالا همه دارایی مادری است که ته تغاری خانه اش کیلومتر‌ها دورتر از […]

آداب شیر دادن:مسأله شیر دادن بچه حق مادر اوست و پدر حق ندارد به دیگری واگذار کند مگر اینکه مادر مزد بخواهد و پدر دایه‌ای پیدا کند که مجانی است یا مزد کمتر می‌گیرد، در این صورت پدر می‌تواند به دایه بسپارد و پس از آن، اگر مادر نپذیرفت و خواست خود شیر بدهد، حق

** شهربانو ثمني همسر شهيد نوروزعلي يزدانخواه و مادر شهيدان قربانعلي، رحيم، طوبي و خديجه است. وقتي از او درباره طوبي و خديجه پرسيديم. اشك در چشمانش جمع شد و گفت: **هر دو دخترم در سال 1357 ، دو ماه قبل از پيروزي انقلاب در شهر فريدونكنار شهيد شدند. دختر عزيزم طوبي كلاس چهارم بود

بارها بارها از مقام مادر گفتيم از صبوري و مهرباني‌اش از نجابت دستان آسماني‌اش اما نگفتيم آنكه عزيز كرده سال‌هاي جواني اش را به مسلخ عشق مي‌فرستد در دلش چه غوغايي است مگر مي‌شود جوان رعناقامتت را پاره جگرت را به ميان آتش بفرستي، بي‌خيال روزگار را سپري كني. حاجيه خانم سيده هنده حسيني مادر

خودم اهل جبهه و جنگ بودم سال 1362 براي اولين بار به جبهه رفتم. ساعت 3 نيمه شب به مقر شهيد حاج بابا رسيديم خودم پيكر پودر شده چهار شهيد را براي خانواده‌هايشان فرستادم. آنجا تهيه غذا 16000 نفر بر عهده ما 90 نفر بود. يك ماه بيشتر نماندم و به گرگان برگشتم. كمي كه

شاگرد مكانيك بود، مي‌گفت:«شما خيلي براي ما زحمت كشيديد، حالا نوبت ماست تا جبران كنيم. عاشق نماز اول وقت بود و انگار در دنياي ديگري مي‌زيست، صفر براي من فرزندي پاك و مهربان بود. سال اول دبيرستان تصميم گرفت راهي ميدان نبرد شود. گفت:«وظيفه‌ام است، و بايد بروم و از اسلام وطنم دفاع كنم چون

يادم هست با بچه‌ي روي كولم مي‌رفتم مزرعه مردم كار مي‌كردم، در فصل‌هايي كه كشاورزي نبود نيز حصير مي‌بافتم و كارهاي خانه را بچه‌ها انجام مي‌دادند. دلم مي‌خواست بچه‌هايم اهل نماز و روزه باشند تمام لوازم مربوط به تحصيلشان را تا كلاس سوم ابتدايي با پول كارگري تهيه كردم. عظيم من، هرجا كه انجمن قرآن

**از كجا بگويم، از كودكي‌شان كه در فقر و تنگدستي گذشت و يا جواني‌شان كه در ميان آتش خمپاره‌هاي دشمن بعثي سپري شد. **پدرشان هميشه روزهاي جمعه، مغازه را تعطيل مي‌كرد و بچه‌ها را به نماز جمعه مي‌برد. شايد حضور در جلسات مذهبي باعث شد فرزندانم تشنه انجام فرامين الهي اسلام باشند. **حسين اولين شهيد

حاجيه خانم، شهربانو حسن پور مادر دو شهيد است ، در چشمانش برق دو نگاه موج مي‌زد. يك نگاهش خيره به گلزار شهدا و سويي كه عبدالجبار اولين شهيدش در آن‌جا قرار گرفته است و نگاه ديگرش همراه با كاروان شهدا كه هرازگاه از كربلاي غرب و جنوب مي‌آيند و هر آن منتظر پيكي است

**اهل عليسرود بودم و خانه‌دار. 15 سال بيشتر نداشتم كه ازدواج كردم. همسرم مردي كشاورز بود و از اين طريق معاش خانواده را تأمين مي‌كرد و ما نسبتاً وضع مالي خوبي داشتيم. بچه‌ها كارهاي باغ را انجام مي‌دادند و بعضي وقت‌ها هم در منزل كار انجام مي‌دادند. وقتي به سن تحصيل رسيدند، آنها را به

فاطمه خوش‌چهره از اهالي صومعه‌سرا و متولد روز چهارم اسفندماه سال 1318 است. 9 ساله بود كه سايه گرم پدر را از دست داد و در 10 سالگي به عقد جواني پاكدامن درآمد و صاحب 6 فرزند شد. خودش مي‌گويد: «ما زندگي سختي داشتيم و كارهاي خانه و كشاورزي و رسيدن به بچه‌ها اجازه نمي‌داد

از كجا بگويم از سالهايي كه شيره‌ي جانم را براي رشد فرزندم گذاشتم از شب‌هايي كه تا صبح بيدار نشستم تا مراقبش باشم تا لحظه‌اي درد او را آزرده نكند از كجا بگويم كه آنها را بي‌پدر بزرگ كردم با دست رنج خودم نصرت بچه‌ي چهارمم بود هوش سرشاري داشت تا گرفتن ديپلم همه‌ي نمراتش