سفرنامه امام رضا ( ع )

سومین بقعه ای که در خوزستان به نام امام رضا دیمی مشهور است در دزفول واقع شده است. این بقعه در ضلع شرقی شهر دزفول، نزدیک میدان بزرگ و نوساز، در کنار کوره های آجرپزی که هنوز هم تعدادی از آنها دایر است واقع شده و این کوی را محلّه جمشیدآباد می خوانند. این بقعه […]

بقعه دیگر امام رضا دیمی در خارج شهر شوشتر، در شرق بقعه سید محمّد گیاهخوار و غرب بقعه صاحب الزمان و تقریباً مشرف به رودخانه شطیط بقعه دیگر إمام رضا دیمی واقع است. طول ایوان ورودی بنا 4/5متر و عرض آن 3/40 متر و عرض تمامی بنا 14/30 متر است. بنای این بقعه به سمت

در جنوب شهر شوشتر، پس از خرابه های حصار شهر، در پشت بقعه امامزاده عبد اللّه، کمی دورتر از پلهای شاه علی و لشکر، بقعه إمام راضاعلیه السلام دیمی واقع ( دیار شهریاران، بخش أوّل، 4/1 – 583 و علیه السلام علیه السلام علیه السلام ؛ ابن بطوطه، سفرنامه، 202/1. ) است، ابعاد بقعه 8

یاقوت حموی در معجم البلدان و بغدادی در مراصد الاطلاع به نقل از مسعر بن مهلهل می نویسد: در اهواز چند رود جاری است، از جمله رود ششتر (شوشتر) است که به وادی عظیمی می رود و در وادی پلی بر روی آن بسته اند و بر روی پل مسجد وسیعی ساخته اند… در این

در منابع از حرکت إمام رضاعلیه السلام از اهواز به تستر (شوشتر) و همچنین دزفول ( مرآت البلدان، 498/1. ) یادی نشده است، هر چند که این دو شهر از نواحی خوزستان به شمار می رفته اما با توجه به صراحت منابع که مسیر حضرت رضاعلیه السلام را از اهواز به سمت فارس مکرراً ذکر

نکاتی درباره اربق و اربک یاقوت حموی معتقد است که اربق و اربک دو منطقه جداگانه در خوزستان است، اربق از نواحی رامهرمز است و اربک شهر و ناحیه ای است از اهواز که ( معجم البلدان، 188/1؛ مرآت البلدان، 30/1. ) دارای قراء و مزارع است و نیز پلی دارد که در تاریخ غزوات

دسیسه‌ای دیگری شبهه‌ها و وسوسه‌های عمران چنان از دل وی گریختند که گویی اشباح مه گون از برابر خورشید حقیقت دور شدند. عمران حس کرد که دوباره متولد شده است. حاضران پراکنده شدند. در زیر نور مهتاب، عمران به سوی خانه امام ره می‌سپرد. عموی حضرتـمحمد بن جعفر (ع) ـبه دوست امام می‌گفت: “ای نوفلی!

ورود إمام رضا(ع) به اهواز إمام رضاعلیه السلام از بصره به سوی اهواز حرکت کرد ولی از جزئیات مسیر حرکت ( الخرائج و الجرائح، ص 104. ) إمام علیه السلام و منزلگاههایی که حضرت در آن توقف فرمود منابع هیچ گزارشی ارائه نکرده اند. آنچه مسلم است منازلی را که قدامة بن جعفر شصت و

شیخ صدوق به سند خود از أبو الحسن صانع و او از عموی خود نقل می کند که: من با حضرت رضاعلیه السلام تا خراسان همراه بودم و با ایشان مشورت کردم درباره قتل رجاء بن أبی ضحاک که آن جناب را به خراسان آورد، پس آن جناب مرا از این فکر نهی کرد و

اهواز در اواخر سال 51 ه’ ق توسط أبو موسی اشعری در زمان زمامداری عمر بن خطاب فتح شد. ابن حوقل که کتاب خود صورة الأرض را در سال علیه السلام (1) صلی الله علیه واله 3 ه’ ق تألیف کرده است، حدود خوزستان را به شرح ذیل وصف می کند: حدود خوزستان و موقع

راه كنوني بصره به اهواز، براساس نقشه هاي جديد امروزه از بصره به «العشار» (Ashar -Al) با عبور از شط العرب و از آن جا به سمت «تنومه» (Tanumeh) و سپس «يمين» (Yamin) و «جاسم» (Jasim) و سپس از مرز ايران به سمت «شلمچه» (shalamcheh) و از آن جا به «مندوان» (Mondocan) و «حسينيه» (Hoseyniyeh)

ناصر خسرو كه در سال 438 ه’ ق از شهر ابلّه ديدن كرده در سفرنامه خود مي نويسد: شهر ابلّه بر كنار نهر است و نهر، بدان موسوم است، شهري آبادان ديدم با قصرها و بازارها و مساجد و اربطه (رباطها = كاروانسراها) كه آن را حدّ و وصف نتوان كرد و اصل شهر بر

از بصره تا سوق الاهواز امام عليه السلام هنگامي كه از بصره خارج شد به استناد منابع و تواريخ معتبر، از طريق بصره وارد سوق الاهواز (خوزستان) شد. ابن رسته در الاعلاق النفيسة، ابن حوقل در صورة الأرض جيهاني در إشكال العالم، اصطخري در مسالك الممالك و قدامة بن جعفر در كتاب الخراج منازل و