عاشقانه و عالمانه

شعر با مادر خویش مهربان باش با مادر خویش مهربان باش آماده‌ی خدمتش به جان باش با چشم ادب نگر پدر را از گفته‌ی او مپیچ سر را چون این دو شوند از تو خرسند خرسند شود ز تو خداوند خدای مهربونم نوشته تو کلامش هر پدر و مادری واجبه احترامش باید باشه رفتارت همیشه […]

قابل توجه کسانی که فرزندانشان و همسایه ها را به راحتی نفرین می کنند. به جای نفرین دعا کنیم. ابراهيم اطروش مي گويد : با معرفت كرخي بر كنار دجله نشسته بوديم . ديديم عده اي جوان در قايقي نشسته و در ضمن حركت به قاضي و آوازه خواني و نواختن موسيقي و شرب خمر

می آید از دور، با یک بغل گُل  می آورد او، یک باغ سنبل بر چهره او لبخند پیداست یعنی که امروز، یک روز زیباست وقتی که آمد، لبها شکفتند با رهبر خود، صد نکته گفتند آن روز رهبر، مثل نگین بود در حلقه ما، او بهترین بود *** شب تاریک رفت و فجر گردید

اشعار شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) صدف چشم من از داغ تو گوهر بارست چه کنم؟! کار علی بی تو به عالم، زارست! اشتیاق تو مرا می‏کشد از خانه برون ور نه از خانه برون آمدنم، دشوارست! موقع آمد و شد، فاطمه جان! می‏بینم دیده‏ی زینب تو مات در و دیوارست! به گواهی شب و،

بهترین مادر دنیا که خدایش بستود حضرت فاطمه بود فاطمه، فاطمه بود ای بسا مرغ دل امروزکه دیوانه­ ی او مهر ورزند همه در طلب دانه­ ی او از فلک می­گذرد قصه و افسانه ­ی او اف بر آنان که شکستند در خانه ­ی او مهربانی که در آن دایره ­ی پر ز شهود همسر

مشکلات و سختی ها بخشی از زندگی هستند که مانند طوفان راه گریزی از آنها نیست. سختی ها و مشکلات صیقل دهنده یا خالص کننده انسانهاست که موجب ساختن شخصیت می شوند. چراکه طبیعت انسان طوری است که اگر دارای هیچ مشکل و سختی نباشد دچار کبر و غرور می شود و از عواقب عملکرد

میرزا محمدعلی صائب تبریزی در سال 1000 هجری در تبریز زاده شد. پدر او تاجری معتبر بود. خانواده صائب جزو هزار خانواری بودند که به دستور شاه عباس اول صفوی از تبریز کوچ کرده و در محله عباس‌آباد اصفهان ساکن شدند. این مردم را تبارزه (تبریزی‌های) اصفهان می‌نامیدند. صائب در اصفهان به آموختن علوم عصر پرداخت.

از همان ابتدای تولد اولین دوستمان را شناختیم بله درست است مادر اولین دوست ما بود که بدون بهانه قربان صدقه مان می رفت .به مرور که بزرگ شدیم خودمان دوستانمان را انتخاب کردیم. همین که نسبت به جهان اطرافمان اگاه تر شدیم دایره دوستانمان را محدود کردیم چون به تجربه دیدیم که دوستان واقعی

این کرامت که به حد تواتر رسیده از این قرار است: که یکی از خدام حضرت معصومه سلام الله علیها بنام (میرزا اسدالله) به سبب ابتلای به مرضی انگشتان پایش سیاه شده بود; جراحان اتفاق نظر داشتند که باید پای او بریده شود تا مرض به بالاتر از آن سرایت نکند, قرار شد که فردای آن روز

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ روزی عایشه، همسر رسول اکرم (ص) در حضور او نشسته بود که مردی یهودی وارد شد. هنگام ورود به جای «سلام علیکم» گفت: «السام علیکم»؛ یعنی «مرگ بر شما». طولی نکشید که یکی دیگر وارد شد. او هم به جای سلام گفت: «السام علیکم». معلوم بود که آنها می خواستند با

زنی به حضور حضرت داوود آمد و گفت: ای پیامبر خدا پروردگار تو ظالم است یا عادل؟ داوود فرمود: خداوند عادلی است که هرگز ظلم نمی‌کند؛ سپس فرمود: مگر چه حادثه‌ای برای تو رخ داده است که این سؤال را می‌کنی؟ زن گفت: من بیوه‌زن هستم و سه دختر دارم، با دستم ریسندگی می‌کنم، دیروز

روزی کشاورزی متوجه شد ساعتش را در انبار علوفه گم کرده است. ساعتی ساده بود ولی همراه با خاطره ای از گذشته و ارزشی عاطفی . بعد از آن که در میان علوفه بسیار جستجو کرد و آن را نیافت از گروهی کودکان که در بیرون انبار مشغول بازی بودند کمک خواست و قول داد

روزی بود و روزگاری بود . مردی نیکوکار در سمرقند زندگی میکرد که در کار تجارت روغن بود و در کنار خانه ی او درویشی تنگ دست زندگی میکرد که با مشقت و سختی فراوان زندگی میکرد و روزگار را با سختی میگذارند و چون شغلی نداشت مجبور بود همیشه در قناغت باشد . او در بین

در زمان های خیلی دور پادشاهی عادل زندگی میکرد به نام انوشیروان و همگان از بودنش راضی بودند . روزی از روز ها انوشیروان در حال قدم زدن بود که به یکباره پیرمردی را از دور دید ؛ وقتی به او نزدیک تر شد دید که پیرمرد در حال کاشتن درخت گردویی است . از

یکی از علماء می فرمودند: شخصی خدمت یکی از علمای بزرگ آمد و گفت: آقا! اسم اعظم خدا چیست؟)). عالم بزرگوار او را در نزد خود نگه داشت تا این که در یک شب بسیار سرد آن مرد را صدا زد و فرمود: همین الآن به فلان نقطه از بیابان کنار شهر برو در آنجا

همۀ سرداران شهید انقلاب اسلامی، نمایندگان شایستۀ مکتب اسلام بودند. شهید سلیمانی اما نه تنها عنصری مکتبی بلکه سرداری مکتب‎ساز بود؛ همانطور که رهبر معظم انقلاب در خطبۀ تاریخی نماز جمعه در 27 دیماه 98 فرمودند: «حاج قاسم سلیمانی را به چشم یک مکتب، یک راه، یک مدرسۀ درس‌آموز، نگاه کنیم.» پنج ر ویژگی شاخص این مکتب

ازدواج از جمله دستور‌های الهی در دین اسلام است، که بر هر زن و مرد مسلمان واجب شده و می‌توانند با در نظر گرفتن زوجی مناسب و براساس معیار‌های اسلامی برای خود برگزیدند. امر ازدواج و تحقق آن در جامعه باید برای همه افراد یکسان باشد، چرا که این امر یک ضرورت حیاتی است و برای رسیدن به

آفتاب با تمام توانش به زمین می‌تابید. از گرما کلافه شده بودم. به ایستگاه اتوبوس که رسیدم، نگاهی به اطرافم انداختم، اما دریغ از یک صندلی خالی! با این گرما مجبور بودم بایستم و این، آدم را بیشتر خسته می‌کرد؛ داشتم داشتن یکی از این صندلی‌ها را آرزو می‌کردم که بالأخره اتوبوس رسید. مردم خوشحال

شب بود. تریلی قرمز خالی، مثل اسب وحشی در جاده بی‌قراری می‌کرد. هر بار که برف‌پاک‌کن قطره‌های باران روی شیشه را پاک می‌کرد، یک فکر از ذهنم می‌گذشت. به فردا فکر می‌کردم که بالاخره به خانه برمی‌گردم. فکر دیدن خانواده ناخودآگاه پای راستم را روی پدال گاز پایین برد. تابلوی پل‌دختر 65 با سرعت از

این حکایت را من محمدمهدی نادری از استادم آیت‌الله‌العظمی وحید خراسانی(حفظه‌الله) و ایشان از شخص حاج شیخ حبیب‌الله گلپایگانی(ره) بی‌واسطه نقل می‌کنم. بنده نزدیک به 20 سال در درس آیت‌الله وحید خراسانی شرکت می‌کردم و خاطرات متعددی از ایشان دارم. رسم استاد این بود که روزهای قبل از ولادت یا شهادت ائمه(علیهم‌السلام) مطالب و نکته‌هایی

همه می‌نالند! همه از «بی‌تفاوت» شدن می‌نالند و این‌که مسئولان، زن‌ها، ‌مردها و مغازه‌دارها بی‌خیال شده‌اند! و خلاصه شکوه‌ و شکایت همه از دردی به نام «بی‌تفاوتی» است. در حدیث آمده است که «تعرف الاشیاء بأضدادها» یعنی هر چیزی را با ضدش بشناس. برای تعریف و فهم درست «درد بی‌تفاوتی» نیز به نظرم رسید، از