داستان

هشدارهای مرگ تأملی کوتاه به‌انتخاب ام‌البنین عابدینی روستایی جوانی درحالی‌که داسش را بر شانه انداخته بود، در راه بازگشت از مزرعه، مرگ را مشاهده کرد. با هراس و وحشت از او پرسید: چه می‌خواهی؟ من هنوز جوانم، چرا بدون این‌که […]

در دیداری که آیت الله مرعشی با امام زمان(عج) داشتند، امام مواردی را به ایشان فرمودند که به برخی از آنها اشاره می شود. ۱- در رابطه با استخاره سخن به  میان آمد،سید عرب فرمود: ای سید با تسبیح به

در اخبار حضرت رضا علیه السلام به شهادت خود مؤ لف گوید: که من در این فصل اکتفا مى کنم به آنچه علامه مجلسى رضوان اللّه علیه در ( جلاءالعیون ) نگاشته ، فرموده : ابن بابویه به سند معتبر

مؤ لف گوید: که من در این فصل اکتفا مى کنم به آنچه علامه مجلسى در  جلاءالعیون  نگاشته ، فرموده : سید بن طاووس رضى اللّه عنه روایت کرده است به سند معتبر از حـضرت صادق علیه السلام که در

 پس بقاى آن حـضـرت بـعد از پدر بزرگوار خود، نود وپنج روز بوده . واگرچه در روایت معتبر وارد شـده اسـت کـه مـدت مـکـث آن مخدّره بعد از پدر خود در دنیا هفتاد وپنج روز بوده لکن توان وجـهـى بـراى

حضرت عبّاس علیه السّلام که اکبر اولاد اُمُّالبَنین وپسر چهارم امیرالمؤ منین علیه السّلام بود و کُنْیَتش ابوالفضل و مُلَقّب به (سقّا) و صاحب لواى امام حسین علیه السّلام بود، چنان جمال دل آرا و طلعتى زیبا داشت که او

مـشـهـور میان علماى شیعه آن است که در شب نوزدهم ماه مبارک رمضان سنه چهلم از هجرت در وقـت طـلوع صـبح حضرت سیّد اوصیاء على مرتضى علیه السّلام از دست شقى ترین امّت ابـن مـلجـم مـرادى لعین ، ضربت خورد

مـکشوف باد که چون ماءمون حضرت جواد علیه السلام را بعد از فوت پدر بزرگوارش به بغداد طلبید و دختر خوب را تزویج آن حضرت نمود، آن جناب چندى که در بغداد بود از سوء معاشرت ماءمون منزجر گردید از

بدان که سال شهادت آن حضرت به اتفاق ، در سنه دویست وپنجاه وچهار هجرى بوده ودر روز وفـات اخـتلاف است . جمله اى از علما روز سوم ماه رجب را اختیار کرده اند وبنابر آنکه ولادت آن حـضـرت در

در تاریخ شهادت حضرت صادق علیه السلام و ذکر سبب شهادت وفـات کـرد حـضـرت صـادق عـلیـه السـلام در مـاه شـوال سـنـه یـک صـد و چـهـل و هـشـت بـه سـبـب انـگور زهرآلود که منصور به آن حضرت خـورانـیـده بـود. و در

ابـوالفـرج گفته که از اولاد ابوطالب دو تن در واقعه حرّه شهید گشت یکى ابوبکربن عبداللّه بن جعفر بن ابى طالب علیه السلام و دیگر عون اصغر و او نیز فرزند عبداللّه بـن جـعـفـر بـرادر عون اکبر است که در

عـلامـه مـجـلس رحـمـه اللّه در ( جـلاءالعیون ) فرموده : ابن بابویه رحمه اللّه و دیـگـران روایـت کـرده اند از مردى از اهل قم که گفت : روزى حاضر شدم در مجلس ‍احمد بن عـبـیـداللّه بـن خاقان که از جانب

صاحب فضیلت تقوا و ایمان ، مرحوم دکتر احمد احسان که سالها مقیم کربلا بود و چند سال آخر عمرش مجاور قم بود و در همانجا مرحوم و مدفون گردید تقریبا در ۲۵ سال قبل در کربلا نقل فرمود که

 از مرحوم آقامیرزا محمود شنیدم که فرمود در نجف اشرف مرحوم آقا شیخ محمد حسین قمشه اى که از فضلا و تلامیذ مرحوم سید مرتضى کشمیرى بود مشهور شده بود که ((از گور گریخته )) و سبب این شهرت چنانچه

ابن بابویه و قطب راوندى گفته اند: هود پسر عبدالله پسر ریاح پسر جلوث پسر عاد پسر عوض پسر سام پسر نوح علیه السلام است . و بعضى گفته اند: اسم هود عابر است و پسر شالخ ارفخشد پسر سام

در نسب آن حضرت خلاف است : بعضى گفته اند شعیب فرزند نوبه فرزند مدین فرزند ابراهیم علیه السلام است ؛ بعضى گفته اند اسم پدر آن حضرت نویب است ؛ بعضى گفته اند شعیب پسر میکیل پسر سیحب پسر

ابن بابویه و شیخ طبرسى رحمه الله و غیر ایشان روایت کرده اند که : مردى که او را عبدالله بن قلابه مى گفتند بیرون رفت به طلب شترى که از او گریخته بود، و در صحراهاى عدن و بیابانهاى

به اسانید صحیحه و معتبره از حضرت امام محمد باقر و امام جعفر صادق علیه السلام منقول است که حق تعالى عرض کرد بر آدم علیه السلام نامهاى پیغمبران و عمرهاى ایشان را، پس رسید به نام حضرت داود علیه

شیخ طبرسى رحمه الله و غیر او از مفسران از ابن عباس روایت کرده اند که : عابدى در میان بنى اسرائیل بود که او را برصیصا مى گفتند و سالها عبادت پروردگار خود مى کرد تا آنکه مستجاب الدعوه

حق تعالى مى فرماید که و داود و سلیمان اذ یحکمان فى الحرث اذ نفشت فیه غنم القوم و کنا لحکمهم شاهدین * ففهمناها سلیمان و کلا آتینا حکما و علما و یاد کن داود و سلیمان را در وقتى

به سند حسن بلکه صحیح از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام منقول است که : جبرئیل نزد زوال شمس روز هشتم ذیحجه به نزد حضرت ابراهیم علیه السلام آمد و گفت :اى ابراهیم !سیراب شو، یعنى آب تهیه کن

ابن بابویه رحمه الله از ابن عباس روایت کرده است که : حضرت یوشع بن نون بعد از حضرت موسى علیه السلام بنى اسرائیل را در شام جا داد و بلاد شام را در میان ایشان قسمت نمود، یک سبط

حق تعالى مى فرماید او کالذى مر على قریه وهى خاویه على عروشها  که ترجمه لفیظش آن است که : آیا دیده اید مانند کسى که گذشت بر قریه اى که آن خالى بود و دیوارهایش بر سقفهایش افتاده بود

به سندهاى معتبر از امام محمد باقر و امام جعفر صادق علیهما السلام منقول است که : روزى حضرت رسول صلى الله علیه و آله نشسته بودند ناگاه زنى به خدمت آن حضرت آمد پس آن حضرت او را مرحبا

حق تعالى مى فرماید و ما انزل على الملکین ببابل هاروت و ماروت  گفته اند: مراد آن است که : شیاطین تعلیم مى کردند مردم را آنچه فرستاده شده بود از سحر بر دو ملک که در زمین بابل بودند

حق تعالى مى فرماید که لقد کان لسباء فى مسکنهم آیه جنتان عن یمین و شمال کلوا من رزق ربکم اشکروا له بلده طیبه ورب غفور یعنى بتحقیق که بود قبیله سبا را در مسکنهاى ایشان و شهر ایشان آیتى

به سند معتبر از حضرت امام رضا علیه السلام منقول است که : شخصى از اشراف قبیله بنى تمیم که او را عمرو مى گفتند به خدمت حضرت امیر المؤمنین صلوات الله علیه آمد پیش از شهادت آن حضرت به

به سند معتبر از امامزاده عبدالعظیم رحمه الله منقول است که به خدمت امام محمد تقى علیه السلام نوشت سؤ ال نمود که : ذوالکفل چه نام داشت ؟ آیا پیغمبر بود یا نه ؟ آن حضرت در جواب نوشتند

حق تعالى در قرآن مى فرماید الم تر الى الملاء من بنى اسرائیل من بعد موسى اذ قالوا لنبى لهم ابعث لنا ملکا نقاتل فى سبیل الله  آیا نظر نمى کنى در قصه اشراف بنى اسرائیل بعد از موسى در

در روزنامه کیهان پنجشنبه ۳ مرداد ۱۳۵۳ شماره ۹۳۱۹ قضیه عجیبى ذکر شده که عین مطالب آن اینجا درج مى گردد: در حفارى که چند سارق ناشناس در یزد کردند، جسد سالمى از ۱۳۰۰ سال قبل به دست آمد.جسد متعلق