در دوران رژیم پهلوی از لحاظ وضعیت فقیر و غنی، کشور بهشدت مفلوک بود؛ هزاران بلکه دهها هزار روستا در این کشور، برق و آب تصفیه شده و امثال اینها را نه دیده بودند و نه امیدش را داشتند! هرجا خودشان جاپایی داشتند، آنجا فرودگاه هم بود، وسایل راحتی هم بود، اما آنجایی که مربوط به خودشان نبود، بهکلی رها شده بود! شکاف طبقاتی در اعلی درجه خود بود.
۹ مهرماه ۱۳۷۸
سد پیشرفت
در زمان طاغوت در جاهایی از این کشور، اصلاً خبری از علم و مدرسه و شاگرد و کتاب و دفتر، اصلاً وجود نداشت. در بین کسانی که لازم التعلیم بودند، چهل درصد بیسواد وجود داشت.
۲۱ شهریورماه ۱۳۷۳
امکانات همایونی
یکی از استانهای بزرگ این کشور پنج فرودگاه اختصاصی داشت که متعلق بود به وابستگان به دربار شاه، اما یک فرودگاه عمومی در آن استان وجود نداشت!
۲۲ مهرماه ۱۳۹۱
حقوق کهکشانی
در این گزارشهای مذاکرات علم با شاه، محمدرضا به علم میگوید: آقا فاصله بین حقوق کمترین و حقوق بیشترین، صد برابر است؛ این اعتراف محمدرضا است.
۷ خردادماه ۱۳۹۷
تبعیض در اوج
من نمیدانم آن ها چه عنادی با اکثریت ملت ایران که آن روز اکثریت ملت، محروم بودند داشتند که ثروت مملکت را جوری برنامهریزی میکردند که به نقاط محروم چیزی نمیرسید.
۷ مردادماه ۱۳۷۲
امدادرسانی شاهانه
پیش از انقلاب در زلزله فردوس که این شهر تقریباً با خاک یکسان شده بود، همان وقت از مردم پرسیدم که شیر و خورشید به شماها چه داده؟ به نظرم گفتند در طول این دو ماه، صد گرم شکر دادند!
۲۶ مردادماه ۱۳۹۱
بیخیال محرومان
قبل از انقلاب وقتی در ایرانشهر تبعید بودم، مردم میگفتند تابهحال حتی یک معاون استاندار به این شهر سفر نکرده است! ایرانشهر روستا نیست، یک شهر است.
۶ اسفندماه ۱۳۸۱
مجله آشنا، شماره ۲۲۴، صفحه ۵۲
