عفاف در پرتو حجاب (1)

عفاف در پرتو حجاب (1)

زن مظهر جمال و زيبايي و عفاف است و مرد مظهر شيفتگي و مجذوب شدن از آن جهت فرهنگ غني و ارزشمند اسلام پوشش و حجاب را براي بانوان لازم دانسته است و حجاب را حافظ ارزش‏هاي والاي معنوي زنان در برابر مردان قرار داده و در طول تاريخ او را از فساد و تباهي و افتادن در دام شهوت‏پرستان خودپرست نگهداري نموده است.
نگاه شهوت‏آميز مردان به زنان و بالعکس از جمله امور نکوهيده‏اي است که پيامبر اسلام(صلي الله عليه و آله و سلم) آن را به شدت منع مي‏کرد و آن را حرام مي‏دانست همان طوري که فرمود: «النظر سهم مسموم من سهام ابليس فمن ترکها خوفا من الله اعطاه الله ايمانا يجد حلاوته في قلبه‏». (1) نگاه شهوت‏آميز [همراه با لذت جنسي] تير زهراگيني است که از سوي شيطان به سوي طعمه خويش رها مي‏گردد، پس هر کس به خاطر ترس از خدا نگاه با شهوت را ترک کند خداوند ايماني به او خواهد بخشيد که شيريني و اثرش را در دلش خواهد ديد.
رسول خدا(صلي الله عليه و آله و سلم) در حجة الوداع هنگامي که آن زن جوان خثعمي به حضورش آمد تا چند پرسش داشته باشد در آن هنگام فضل بن‏عباس همراه بود زن وقتي سؤال‏هايش را مطرح نمود پيامبر خدا(صلي الله عليه و آله و سلم) به هنگام پاسخ دادن متوجه شد بين آن زن و فضل نگاهي رد و بدل گرديد و زن عوض اينکه مطالب آن حضرت را گوش کند به فضل که جوان زيبا و نورسي بود متوجه شده در آن وقت رسول خدا(صلي الله عليه و آله و سلم) دست‏خود را به طرف فضل بن‏عباس دراز کرد و صورت او را به طرف ديگر برگرداند و فرمود فخشيت ان يدخل بينهما الشيطان… (2) ; در نگاه زن جوان و مرد جوان مي‏ترسم شيطان قدم نهد و سبب انحراف آنان گردد.

دانشمندان و علماي بزرگ براي لزوم حجاب به قرآن و احاديث و اجماع و عقل استدلال کرده‏اند و حدود پوشش را براي مردان و زنان به صورت روشن بيان داشته‏اند، ما در اين نوشتار کوتاه از آن جهت که زن را عنصر اوليه صلاح و رستگاري جامعه مي‏دانيم و بر آن اعتقاديم که اگر رستگاري و فلاح در اين قشر عظيم حاکم شود رستگاري و عاقبت‏بخيري مردان را بدنبال دارد و بعکس خداي ناکرده چنانچه زنان جامعه فاسد و تباه شدند مجالي براي اصلاح مردان باقي نخواهد ماند. حال به بخشي کوتاه در باره حجاب و پوشش زن مي‏پردازيم.

قرآن و مساله حجاب
قرآن درباره حجاب مي‏فرمايد: «قل للمؤمنات يغضضن من ابصارهن و يحفظن فروجهن و لا يبدين زينتهن الا ما ظهر منها وليضربن بخمرهن علي جيوبهن الا لبعولتهن او آباء بعولتهن او ابنائهن او ابناء بعولتهن او اخوانهن او بني اخوانهن او بني اخواتهن او نسائهن … و توبوا الي الله جميعا ايها المؤمنون لعلکم تفلحون‏» (3) ; به زنان با ايمان بگو چشمهاي خود را [از نگاه هوس‏آلود]فرو گيرند و دامان خويش را حفظ کنند و زينت‏خود را جز آن مقدار که نمايان است، آشکار ننمايند و اطراف روسري‏هاي خود را بر سينه خود افکنند (تا گردن و سينه با آن پوشانده شود) و زينت‏خود را آشکار نسازند مگر براي شوهرانشان يا پدرانشان و با پدرشوهرانشان و يا پسرانشان يا پسران همسرانشان يا برادرانشان يا پسران برادرانشان يا پسران خواهرانشان يا زنان هم‏کيششان و …. همگي به سوي خداوند باز گرديد اي مؤمنان تا رستگار شويد.
و در جاي ديگر آمده است: «يا ايها النبي قل لازواجک و بناتک و نساء المؤمنين يدنين عليهن من جلابيبهن ذلک ادني ان يعرفن فلا يؤذين و کان الله غفورا رحيما» (4) ; اي پيامبر به همسران و دختران خويش و ديگر زنان مؤمنان بگو که جلبابها (روسريها)ي خويش را بر خود فرو افکنند اين کار براي اينکه شناخته شوند و مورد آزار قرار نگيرند به [احتياط] نزديکتر و خداوند آمرزنده و مهربان است.
فقهاء اسلام گفته‏اند: دو آيه فوق بر وجوب پوشش و حجاب براي زنان دلالت دارد. آنان نيز به آيات (60 تا 61) سوره نور تمسک کرده‏اند و آن آيات را دليل پوشش براي زنان دانسته‏اند همان طوري که رواياتي را مستند خويش قرار داده‏اند، در اينجا به يک حديث اکتفا مي‏کنيم.
پوشش حضرت فاطمه(سلام الله عليها) در محوطه منزل در برابر بيگانه
جابربن‏عبدالله انصاري مي‏گويد: به همراه رسول خدا(صلي الله عليه و آله و سلم) بودم آن حضرت اراده کرد به خانه دخترش فاطمه(سلام الله عليها) برود چون به درب خانه فاطمه(سلام الله عليها) رسيد با دست مبارکش درب را فشار داد و فرياد برآورد: السلام عليکم.
دختر گرامي پيامبر جواب داد: عليک السلام يا رسول الله(صلي الله عليه و آله و سلم)
آنگاه پيامبر خدا(صلي الله عليه و آله و سلم) اجازه ورود به منزل گرفت و فرمود: ادخل انا و من معي (آيا من و کسي که همراه من است داخل منزل شويم). در آن وقت فاطمه(سلام الله عليها) فرمود: پدر جان چيزي بر سر ندارم، رسول خدا(صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود: يا فاطمة خذي فضل ملحفتک فقنعني بها راسک; فاطمه جان با قسمتهاي اضافي روپوش خودت سرت را بپوشان. پيامبر(صلي الله عليه و آله و سلم) دوباره اجازه گرفت فاطمه(سلام الله عليها) پرسيد: چه کسي با شماست، پيامبر خدا(صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود: جابر، آنگاه من به همراه پيامبر(صلي الله عليه و آله و سلم) داخل خانه زهرا(سلام الله عليها) شدم.
جابر مي‏گويد: چهره زهرا(سلام الله عليها) همانند شکم ملخ زرد شده بود، پيامبر خدا(صلي الله عليه و آله و سلم) پرسيد: دخترم چرا چنين هستي، جواب داد: از گرسنگي است.
پيامبر(صلي الله عليه و آله و سلم) دعا فرمود: اللهم مشبع الجوعة و دافع الضيعة، اشبع فاطمة بنت محمد; اي خدايي که سيرکننده گرسنه و بوجود آورنده محصولات هستي فاطمه دختر محمد(صلي الله عليها) را سير گردان.
جابر ادامه مي‏دهد سوگند به خدا دعاي پيامبر خدا(صلي الله عليه و آله و سلم) مستجاب گرديد. پس از دعاي آن حضرت چهره زهرا(سلام الله عليها) گلگون گرديد مثل اينکه خون را در حال حرکت در زير پوست صورت مي‏ديدم و زهرا(سلام الله عليها) از آن پس گرسنه نماند. (5)
پس از عموم آيه شريفه (31 نور) و ديگر آيات استفاده مي‏شود که پوشش براي زنان امري مسلم است و کسي نمي‏تواند آن را انکار کند، از سوي ديگر سيره فاطمه اطهر(سلام الله عليها) در برخورد با جابر بن‏عبدالله انصاري(ره) بالاترين شيوه تبيين حکم الهي است که حضرت بدان عمل مي‏کند و وظيفه ديگر زنان را در برابر مردان غير محرم و بيگانه نشان مي‏دهد. برخورد فاطمه(سلام الله عليها) با جابر که شخص مؤمن و مورد اعتماد رسول خدا(صلي الله عليه و آله و سلم) است در محيط خانه خويش چنين است مسلم زنان متعهد در حفظ خود در داشتن پوشش صحيح در جامعه (کوچه و بازار و ادارات و …) وظيفه‏اي سنگين‏تر دارند.

پوشش زنان در برابر خويشاوندان
احمد بن‏ابي‏نصر بزنطي از ياران عاليقدر امام علي بن‏موسي الرضا(ع) است مي‏گويد از آن حضرت پرسيدم: آيا براي مرد جايز است که به موهاي خواهر زنش نگاه کند؟ حضرت فرمود: نه مگر اينکه سالخورده و پير و از کار افتاده باشد. عرض کردم: پس خواهر زن با بيگانه چه فرق مي‏کند يعني هر دوي اينها يکي هستند؟! حضرت فرمود: بلي يکي هستند. پرسيدم: [در مورد سالخورده] چقدر براي من جايز است نگاه کنم؟
فرمود: به موي او و ذراع (از انگشت تا آرنج) او مي‏تواني نگاه کني. (6)
قسمت آخر روايت مربوط به سالخورده و پيرزن از کار افتاده است همان طوري که صاحب وسائل مرحوم شيخ حر عاملي بر آن تصريح نموده‏است.

نقش «حجاب‏» در سلامت عمومي
در جامعه‏اي که زن و مرد هر کدام کار متعلق به خويش را انجام دهد و اختلاط و معاشرت بي‏مرز در آن وجود نداشته باشد زنان غير متعهد خودنمايي ننمايند و مردان شهوتران هم با چشمان صياد خويش به دنبال طعمه نگردند، در آن جامعه آرامش روحي و رواني بر زن و مرد حاکم خواهد شد، و ثبات و استحکام ويژه‏اي بر خانواده آن سايه خواهد افکند، و روز بروز بر تعداد پيوند ازدواج‏ها و زناشوييهاي مشروع و قانوني افزوده خواهد گرديد که نتيجه آرامش اجتماعات کوچک، آرامش و سعادت جوامع بزرگ انساني خواهد شد. پس پوشش صحيح بالاترين نعمت الهي است که خداوند بر زنان ارزاني داشته و بر آنان لازم شمرده است. رسول گرامي اسلام روزي در جمع ياران خويش که در مسجد نشسته بودند، پرسيد: بهترين چيز براي زنان چيست؟ کسي نتوانست پاسخ آن حضرت را بدهد. علي(ع) به خانه آمد پرسش پيامبر و ناتواني يارانش را در پاسخ به آن حضرت بازگو کرد. فاطمه زهرا(سلام الله عليها) فرمود: خير لهن ان لا يرين الرجال و لايرونهن، فاخبره بذلک فقال(صلي الله عليه و آله و سلم) له: من علمک هذا؟ قال(ع): فاطمة. قال(ص):انها بضعة مني; (7) بهترين چيز براي زنان اين است که به مردان نگاه نيندازند و مردان نيز به آنها نظر نکنند. اميرمؤمنان(ع) به مسجد برگشت و آن را براي پيامبر و مردم بازگو کرد. رسول خدا(صلي الله عليه و آله و سلم) پرسيد: از کجا آموختي؟ علي(ع) گفت: اين پاسخ فاطمه است. در آن هنگام پيامبر(صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود: فاطمه پاره تن من است.

حدود پوشش بانوان از ديدگاه فقهاء اسلام
بسياري از فقهاء شيعه و اهل سنت‏بعد از اعتماد بر ظهور آيات گذشته و تصريح روايات در مورد وجوب پوشش ادعاي اجماع و اتفاق نموده‏اند و ذيل تفسير آيات سوره نور و احزاب حدود و مقدار پوشش را براي زنان مشخص نموده‏اند. در اينجا به بيان برخي از نظريات فقهاء مي‏پردازيم:
ابن رشد فقيه و فيلسوف معروف اندلسي مي‏نويسد: عقيده اکثر علماء بر اين است که بدن زن جز چهره و دو دست تا مچ عورت (×) است، ابوحنيفه معتقد است: قدمين نيز عورت شمرده نمي‏شود لکن ابوبکر بن‏عبدالرحمان بن‏هشام بر اين باور است که تمام بدن زن بلا استثناء عورت است. (8) در الفقه علي مذاهب الخمسه آمده است: علماء اسلام اتفاق نظر دارند که بر هر يک از زن و مرد لازم است آنچه را در خارج نماز بايد بپوشد در حال نماز هم بايد بپوشد سپس مي‏گويد: به عقيده علماء شيعه اماميه بر زن در حال نماز همان قدر از بدن را واجب است‏بپوشاند که در غير نماز بايد از نامحرم بپوشد. (9)
فقهاء اسلامي در دو موضع از کتاب‏هاي فقهي خود وجوب حجاب و حدود پوشش را براي بانوان مطرح نموده‏اند.
الف – در بحث پوشش در حالت نماز (بحث‏ساتر)
ب – در بحث نگاه کردن مرد به زن نامحرم و يا عکس‏آن
علامه حلي(ره) مي‏فرمايد: جميع بدن زن عورت است جز چهره او به اجماع همه علماء، در همه شهرها جز ابوبکر بن‏عبدالرحمان بن‏هشام که تمام بدن زن را عورت دانسته است. سخن او به اجماع فقهاء مردود است. زيرا از نظر علماء ما (شيعه) دو دست تا مچ نيز مانند چهره است و عورت نخواهد بود. مالک بن‏انس و شافعي و اوزاعي و سفيان ثوري در اين جهت‏با علماء شيعه هم عقيده‏اند، ابن‏عباس در تفسير کلام خدا: «و لا يبدين زينتهن الا ما ظهر منها» وجه و کفين را با هم استثنا نموده است. (10)
در پايان بايد گفت: فقهاء اسلامي در دو موضع از کتاب‏هاي فقهي خود وجوب حجاب و حدود پوشش را براي بانوان مطرح نموده‏اند.
الف – در بحث پوشش در حالت نماز (بحث‏ساتر)
ب – در بحث نگاه کردن مرد به زن نامحرم و يا عکس آن امام خميني(ره) در اين دو باب فرموده‏اند:
1 – عورت زن در نماز همه بدن اوست که شامل سر و موي‏ها مي‏گردد و فقط صورت (به مقداري که بايد در وضو بايد شسته شود) و دست‏ها تا مچ و پاها تا ابتداء ساق مستثني شده سپس فرموده‏اند: از آن مقداري که استثناء شده واجب است مقدار بيشتري را پوشاند تا يقين به پوشش مقدار واجب پيدا شود. (11)
2 – نگاه کردن مرد به زن نامحرم چه با قصد لذت و چه بدون آن حرام است و نگاه کردن به صورت و دستها اگر با قصد لذت باشد حرام است و اگر بدون قصد لذت باشد مانعي ندارد. (12)

دیدگاه‌ خود را بنویسید

اشتراک گذاری این صفحه در :
ما را در رسانه های اجتماعی دنبال کنید
به بالا بروید