آتلکتازی

علل‌ آتلکتازی
آتلکتازی حاد اغلب به دنبال اعمال جراحی ( به خصوص جراحی قفسه سینه یا شکم ) و یا کمبود سورفاکتانت در نوزادان روی می دهد ( سندرم دیسترس تنفسی نوزادان ) . سایر علل آتلکتازی حاد عبارتند از صدمه‌ به‌ قفسه‌ سینه‌ یا شکستگی‌ دنده‌ها و زخم‌ نافذ مثلا در تصادف رانندگی.
اصولا انسداد برونشها و برونشیولها (مجاری‌ هوایی‌ کوچک‌ یا بزرگ‌ ریه‌) به هر علتی می تواند موجب آتلکتازی شود این علل عبارتند از :ترشحات‌ مخاطی‌ در اثر عفونت‌ ریه ، تومور داخل مجرا ، تومور یا رگ فشارنده خارج مجرا ، استنشاق‌ جسم خارجی ،‌ فیبروزکیستیک و بزرگ‌ شدن‌ گره‌های‌ لنفاوی‌ ، فیبروز پرده جنب بر اثر بیماریهایی مانند آزبستوز ، آتلکتازی جذبی و آمبولی ریه.
 علایم‌ شایع‌
سرفه ، درد قفسه‌ صدری‌ ، تنگی‌ نفس‌ و تند تند نفس‌ کشیدن ، تب ، سیانوز ، اکسیژن پایین خون ، وجود مایع در فضای جنب( اغلب اگزودا ) و ضربان قلب بالا . ‌تشخیص
در معاینه اگر ناحیه آتلکتازی وسیع باشد ما در آن ناحیه ماتیته در دق و کاهش صداهای تنفسی در سمع داریم . تشخیص بالینی با روشهای پاراکلینیک مانند رادیوگرافی قفسه سینه ( chest x-rays ) برونکوسکوپی و سی تی اسکن تایید می شود .
  عوامل‌ افزایش‌ دهنده خطر
سیگار کشیدن ، بیماری‌ انسدادی‌ مزمن‌ ریه‌ مثل‌ برونشکتازی‌ ، سن بالا و مصرف داروهایی‌ که‌ باعث‌ کاهش‌ هوشیاری‌ می‌شوند مثل‌ خواب‌ آورها، پاربیتورات‌ها و یا الکل .
 
 درمان
درمان بر مداوای عامل زمینه (مانند عفونت) و بهبود علائم ( مانند مسکن و تب بر ) متمرکز است . از فیزیوتراپی تنفسی و دمیدن در دستکش نیز گاه استفاده می شود.
  پیشگیری
تشویق بیمار به‌ سرفه‌ و تنفس‌ عمیق‌ به طور مرتب پس‌ از عمل‌ جراحی‌ که‌ حین‌ آن‌ از بیهوشی‌ عمومی‌ استفاده‌ شده‌ است‌. همچنین‌ حتی‌الامکان‌ بیمار باید در تخت‌ جابجا شود و تغییر وضعیت‌ دهد .