ازدواج در کلام صاحب نظران

مقام معظم رهبرى
خانواده، کلمه‏ای طیبه است.کلمه طیبه هم خاصیتش این است که وقتی یک جایی به وجود آمد، همواره از خود برکت و نیکی می‏ترواد و به پیرامون خودش نفوذ می‏دهد.[۱]
پیوند ازدواج و زناشویى، یکی از نعمت‏های بزرگ الهی و از عوامل ماندگاری و صلاح جوامع است.[۲]
از نظر اسلام، تشکیل خانواده، عمل مبارکی است که مرد و زن باید آن را به عنوان یک کار الهی و یک وظیفه انجام دهند.[۳]
فرصت ازدواج و آرام گرفتن در یک مجموعه خانواده، یکی از فرصت‏های مهم زندگی است.[۴]
هر خانواده‏ای یکی از سلول‏های پیکره اجتماع و بدنه اجتماع است. وقتی اینها سالم بودند، پیکره جامعه نیز سالم خواهد بود.[۵]
در داخل خانواده است که مرد و زن می‏توانند استراحت و تجدید قوا کنند، بدین گونه، همت خودشان را برای ادامه راه آماده سازند.[۶]
غلامعلی افروز:زناشویى، یکی شدن دو سرشت خدایی است تا سومی بتواند روی زمین زاده شود. پیوند دو روح است در مهری استوار تا جدایی‏ها را پایان دهند. یکی شدن برتری است که دو هستی جداگانه را درون دو روح، یکپارچه می‏کند.
حلقه زرّین زنجیری است که آغاز آن یک نگاه و عشق پاک و پایانش جاودانگی است. و باران پاکی است که از آسمان نیالوده می‏بارد تا پهنه ‏های طبیعت ایزدی را میوه ‏دار و فرخنده سازد.[۷]
نیک‏بختی زن از شکوه و سروری و بخشش و بزرگواری مرد نیست، بلکه از مهری است که جان زن و مرد را به یکدیگر پیوندداده و جام دل ایشان را لبریز از محبت می‏سازد. محبت و مهری که آن دو را در تن زندگی به هم آورده و نغمه‏ای نشسته بر لبان آسمان می‏سازد.[۸]
رابطه زن و شوهر، به قدمت خلقت آدم، به قداست متعالی‏ترین ارزش‏ها، به عظمت گستره هستى، به برکت همه نسل‏ها در همه عصرها و تجلی‏گر اولین تعاملی است که پیوندی آسمانی این دو را کنار هم جمع آورده است.[۹]
رابطه زن و شوهر، جلوه‏ای از برترین هنر زندگی و کامل‏ترین شکل ارتباط انسانی است. در یک نگاه، رابطه زن و شوهر، آمیزه‏ای است از زیباترین تلاقی چشم‏ها، گیراترین تبادل کلام‏ها، هماهنگ‏ترین تپش قلب‏ها، همسوترین اندیشه‏ها، استواترین گام‏ها و پررمز و رازترین محرمیت‏ها.[۱۰]
رابطه زن و شوهر، رابطه مهرورزی و محبت پذیرى، عهد و وفا، گذشت و ایثار، سخاوت و احسان، مودّت و مروّت، صداقت و درستى، صفا و صمیمیت، خورشید و نور، لبخند و نشاط، طبیب و درمان، آسایش روان و آرامش جان است.[۱۱]رابطه زن و شوهر، یعنی برخوردار شدن از آراسته‏ترین، گران‏بهاترین، راحت‏ترین، پردوام‏ترین و گرمابخش‏ترین تن پوش‏ها، آرى رابطه زن و شوهر به فرموده خالق انسان‏ها، چون رابطه قامت و لباس است و این لباس، گرمابخش جسم و جان، معناگر حیات و جلوه‏گر وحدت است.[۱۲]
زیباترین رابطه میان زن و شوهر زمانی برقرار می‏شود که هر دوی آنها با اندیشه‏ای متعالی و انگیزه‏ای قوی تلاش کنند. یکدیگر را مورد حمایت عاطفی خود قرار دهند و در ارضای نیازهای فطری و روانی همدیگر از هم پیشی گیرند. زن برای شوهر لباسی زیبا و جذاب، و شوهر برای زن پوششی آراسته و برازنده باشد. همچون رابطه لباس و بدن، گرمابخش و آرامشگر یکدیگر باشند و همدیگر را زیبا و آراسته و با کمال و موقر جلوه دهند. کاستی‏ها و خطاهای هم را بپوشانند و همدل و همراز یکدیگر باشند.[۱۳]
زن‏ها و شوهرها، فقط و فقط در زندگی مشترک و تعامل متقابل با همدیگر می‏توانند همه مهارت‏های زناشویى و جاذبه‏های بالقوّه کلامی و بصری و رفتارى خود را فعلیت بخشند.[۱۴]
زن و شوهر موفق آنانی هستند که جز با زبان محبت و تکریم با هم سخن نمی‏گویند و همواره از خزانه دلشان کلام زرین و خوشانید و گفتار شفابخش را برگزیده، در فضای سرشار از نشاط و آرامش تقدیم یکدیگر می‏کنند. در زندگی چنین زن و شوهری زبان تهدید، تنبیه، تحقیر و تخریب شخصیت جایی ندارد. آنان خود محور، خودبین، خودخواه و خودکامه نیستند. و بیش از آنکه به خود بیندیشند به همسر خویش می‏اندیشند.[۱۵]
در یک زندگی مشترک موفق، زن و شوهر فهیم همه سعی و تلاش خود را در جهت جلب رضایت خاطر و فراهم ساختن آسایش و آرامش روان و نشاط درونی یکدیگر مبذول می‏دارند و از این رو، ضمن ابراز محبت به خویشان و تکریم شخصیت آنان، به رسالت و مسئولیت خطیر «همسری» اندیشید و خویشان و بستگان را بهانه بی‏مهری به همسر خود قرار نمی‏دهند.
رابطه زن و شوهر، حیاتی‏ترین پاسخ به فطری‏ترین نیاز زندگی فردی و اجتماعی انساناست.
رابطه زن و شوهر، رابطه ‏ای لطیف، گرمابخش و مهرآفرین بوده، اساس آن بر تمجید و تکریم و گذشت و ایثار استوار است.
رابطه زن و شوهر، آزمون دوباره توان انسان در حفظ حرمت‏ها و ارزش‏ها، تکریم خویشان و نزدیکان و تأیید و تقویت منزله همسر است.
رابطه زن و شوهر یعنی بهره‏گیری از پربرکت‏ترین زمان‏ها و خوشایندترین فرصت‏ها برای ارائه پایدارترین جاذبه‏ها، تأمین فطری‏ترین نیازها و تضمین سلامت و بهداشت روان‏ها.
دروغ و بدزبانى، تندخویی و بداخلاقى، غیبت و تهمت، ناسپاسی و قدرناشناسى، بی‏تفاوتى، قهر و خشم از افات رابطه مطلوب زن و شوهر است.
محور رابطه زن و شوهری که در اندیشه اداره و ادامه یک زندگی پویا، مولّد و پربرکت هستند، همدلی و یکرنگى، صبوری و خویشتن دارى، گذشت و ایثار است.
پی نوشت ها:
[۱]مطلع عشق، ص ۲۳.
[۲]همان، ص ۲۴.
[۳]همان، ص ۱۲.
[۴]همان، ص ۱۴.
[۵]همان ص ۲۳.
[۶]همان، ص ۲۹.
[۷]جبران خلیل جبران، صدای سخن عشق، ترجمه: فرامرز جواهری نیا، تهران، بدیهه، ۱۳۸۱، چ ۱، ص ۵۸.
[۸]همان، ص ۲۱۳.
[۹]غلامعلی افروز، روان‏شناسی رابطه‏ ها، تهران، دانشگاه تهران، مؤسسه انتشارات و چاپ، ۱۳۸۲، چ ۶، ص ۱۵.
[۱۰]همان.
[۱۱]همان، ص ۱۶.
[۱۲]همان، ص ۱۷.
[۱۳]همان، ص ۱۷.
[۱۴]همان، ص ۱۸.
[۱۵]همان.