قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :
دو نعمت مجهول
نِعمَتانِ مَكفورَتانِ: الأمنُ والعافِيَةُ.(13/6358؛ بحار: 81/170)
دو نعمت است كه پوشيده اند: امنيّت و سلامت.
بخشش، عامل پايداري نعمت ها
انّ للَّهِ عِباداً اختَصَّهُم بالنِّعَمِ، يُقِرُّها فيهِم ما بَذَلوها للنّاسِ، فاذا مَنَعوها حَوَّلَها مِنهُم الي غَيرِهِم.(13/6362؛ بحار: 75/353)
خداوند بندگاني دارد كه نعمتها را به آنان اختصاص دادهاست؛ تا زماني كه اين نعمتها را به مردم بذل و بخشش كنند، آنها را در ميانشان نگه ميدارد و هرگاه دريغ ورزند، نعمتها را از آنان به ديگران منتقل ميكنند.
بازگو كردن نعمت هاي خدا
انَّ اللَّهَ يُحِبُّ أن يَري أثَرَ نِعمَتِهِ علي عَبدِهِ.(13/6368؛ سنن الترمذي: 2891)
خداوند دوست دارد كه اثر نعمت خود را در بنده اش ببيند.
همه نعمتها در چهار نعمت
مَن أمسي وأصبحَ وعِندَهُ ثَلاثٌ فقد تَمَّت علَيهِالنِّعمَةُ في الدُّنيا: مَنأصبَحَ وأمسي مُعافيً في بَدَنِهِ، آمِناً في سَرْبِهِ، عِندَهُ قُوتُ يَومِهِ، فان كانَت عِندَهُ الرّابِعَةُ فَقد تَمَّت علَيهِ النِّعمَةُ في الدُّنيا والآخِرَةِ؛ وهُو الاْيمانُ. (13/6372؛ تحف العقول: 36)
هر كه شب و روز خود را سپري كند و از سه چيز برخوردار باشد، نعمت دنيا بر او تمام شده است: كسي كه صبح و شامش را در تندرستي و آسايش خاطر گذراند و خوراك روز خود را داشته باشد و اگر چهارمين نعمت را هم داشته باشد، نعمت دنيا و آخرت را كامل دارد و آن (چهارمين) نعمت ايمان است.
