گريه

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : 
گريستن از ترس خدا

    طُوبي لِصُورةٍ نَظَرَ اللَّهُ الَيها تَبكي علي ذَنبٍ مِن خَشيَةِ اللَّهِ عزّ وجل، لَم يَطّلِعْ علي ذلكَ الذَّنْبِ غَيْرُهُ.(2/536؛ بحار: 93/3)    
خوشا چهره ‏اي كه خداوند به آن مي‏نگرد در حالي كه از ترس خدا بر گناهي كه كرده مي‏گريد و جز او كسي از آن گناه آگاه نيست.

 
پاداش قطره‏اي اشك از ترس خدا
    ومَن ذَرَفَتْ عَيناهُ مِن خَشيةِ اللَّهِ كانَ لَه بكلِّ قَطرةٍ مِن دُموعِهِ مِثلُ جَبَلِ اُحُدٍ يكونُ في ميزانِهِ مِن الأجْرِ.(2/536؛ بحار: 93/334)    
هر كس چشمانش از ترس خدا اشك ريزد، براي هر قطره اشك او به اندازه كوه احد در ترازوي اعمالش پاداش نهند.

 
در سايه عرش خدا    سَبعةٌ في ظِلِّ عَرشِ اللَّهِ عزّ و جل يومَ لا ظِلَّ الّا ظلُّهُ. . . ورجُلٌ ذَكرَ اللَّهَ‏عزّ و جل خالياً ففاضَتْ عَيناهُ مِن خَشيةِ اللَّهِ.(2/536؛ بحار: 84/2)    
در آن روز كه سايه ‏اي جز سايه عرش خدا نيست، هفت تن در سايه عرش اويند: . . . و مردي كه در خلوت ياد خداوند عزّ و جل كند و از ترس خدا اشك از ديدگانش سرازير شود.

 
اشك از ترس خدا و ايمني در قيامت
    مَن خَرَجَ مِن عَينَيهِ مِثلُ الذُّبابِ مِن الدَّمْعِ مِن خَشيَةِ اللَّهِ آمَنَهُ اللَّهُ بهِ يَومَ الفَزَعِ الأكبَرِ.(2/536؛ بحار: 93/336)    
هر كس از ترس خدا، به اندازه مگسي اشك از چشمش خارج شود، خداوند او را در آن روزِ ترسِ بزرگ، ايمن گرداند.

 
گريه نكردن نشانه بدبختي
    مِن عَلاماتِ الشَّقاءِ جُمودُ العَينِ.(2/538؛ بحار: 70/52)    
از نشانه‏هاي شقاوت و بدبختي، خشكيدگي چشم است.