کفايی ـ ميرزا احمد ( 1300 – 1391ق)
فرزند سوم مرحوم آخوند ملامحمد کاظم خراسانی و از چهره‌های مطرح خراسان در قرن حاضر است که در شهر نجف زاده شد و پس از کسب مقدمات، کتاب مکاسب را نزد آيت‌الله سيد ابوالحسن اصفهانی و رسائل و کفايه را در محضر برادرش آيت‌الله ميرزا محمد آقازاده فرا گرفت و از سال 1319ق درس خارج فقه و اصول را در مجلس درس پدر حاضر شد و به درجه‌ی اجتهاد رسيد.
سال 1329ق به ايران آمد، و به هنگام درگذشت پدرش که در همان سال رخ داد، در مشهد بود؛ بنابراين به عراق بازگشت و همين سفر سبب شد که در انقلاب مردم عراق بر ضد انگليس که به رهبری علما و مراجع صورت گرفت، شرکت جويد و در حلقه‌ی مشاوران نزديک ميرزا محمدتقی شيرازی جای گيرد. در شمار تبعيدی‌های عراق، به ايران تبعيد شد، اما پس از آزادی نيز به دعوت مردم مشهد، در اين شهر سکنی گزيد و پس از فوت برادر بزرگش ميرزا محمد آقازاده رياست حوزه‌ی علميه‌ی مشهد را بر عهده گرفت.
پس از شهريور 1320، و در اوج حضور قشون روس در ايران و فعاليت گروه‌های منحرف، با تشکيل هيأت‌های مذهبی و راه‌اندازی دسته‌های عزاداری و برگزاری مجالس روضه و منبر، توانست در برابر نفوذ انديشه‌های روسی بايستد.
وی در طول حيات خويش علاوه بر تحقيق و تدريس، کوشش داشت که فرهنگ و مبانی دينی تقويت شود و فقر و بينوايی از جامعه‌ی اسلامی رخت بربندد، لذا همواره کوشش داشت که روابط خود را با حاکميت کشور حفظ کند و به همين دليل مورد انتقاد و نکوهش برخی از جناح‌های روحانيت بود.
در سال 1348ش برای معالجه به خارج از کشور اعزام شد و در 7 ذيقعده‌ی سال 1350 بر اثر سکته‌ی مغزی در مشهد درگذشت و جنازه‌اش پس از تشييعی باشکوه در توحيدخانه‌ی حرم مطهر امام رضا(ع) به خاک سپرده شد.
