جملات آموزنده

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  زود رسیدن پاداش در صله رحم     انَّ أعجَلَ الخَیرِ ثَواباً صِلهُ الرَّحِمِ.(۴/۲۰۱۴؛ کافی: ۲/۱۵۲)     ثواب صله رحم زودتر از ثواب هر کار خیر دیگری می‏رسد.  ارزش صله […]

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : ریاکاران، مغضوب خداوند     ویلٌ للذینَ یَجتَلِبُونَ الدنیا بالدِّینِ، یَلبَسُونَ للناسِ جُلودَ الضَّأنِ مِن لِینِ ألسِنَتِهِم، کلامُهُم أحلی مِن العَسَلِ و قُلوبُهُم قُلوبُ الذِئابِ، یقولُ اللَّهُ تعالی: أبی یَغتَرُّونَ؟!(۴/۱۹۳۸؛

خداترسی و بلندپایگی نزد خدا     أعْلی النّاسِ مَنزِلَهً عِندَ اللَّهِ أخوَفُهُم مِنهُ.(۴/۱۵۶۴؛ بحار: ۷۷/۱۸۰)     بلند پایه ‏ترین مردم نزد خدا، خداترس‏ ترین آنهاست. خداترسی، عامل نجات     ثَلاثٌ مُنْجِیاتٌ… خَوفُ اللَّهِ فی السِّرِّ کأنّکَ تَراهُ، فانْ لَم تَکُن

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  ترک مجادله، رسیدن به کمال ایمان     لایَستَکمِلُ عَبدٌ حَقیقَهَ الایمانِ حتّی یَدَعَ المِراءَ وان کانَ مُحِقّاً.  (۱۱/۵۵۳۸؛ منیه المرید: ۱۷۱) هیچ بنده‏ای کاملاً به حقیقت ایمان نرسد، مگر

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  مباهات خداوند به جوان پرهیزگار     انَّ اللَّهَ تعالی یُباهِی بالشابِّ العابِدِ المَلائکهَ، یقولُ: اُنظُرُوا الی عَبدی ! تَرَکَ شَهوَتَهُ مِن أجلی.(۶/۲۶۵۰؛ کنزالعمال: ۴۳۰۵۷)     خداوند متعال، به وجود

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  جهاد با دست و زبان     لَمّا سُئلَ عنِ الشُّعَراءِ قال: انّ المُؤمِنَ مُجاهِدٌ بِسَیفِهِ ولِسانِهِ، والذی نَفسی بیدِهِ لَکأنّما یَنضِحُونَهم بِالنَّبلِ.(۶/۲۷۶۴؛ نورالثقلین: ۴/۷۰)     پیامبر خدا صلی الله

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : جمعه  جمعه، برترین روز     یَومُ الجُمُعهِ سَیّدُ الأیّامِ، وأعظَمُ عِند اللَّهِ عزّ وجلّ مِن یَومِ الأضْحی ویَومِ الفِطْرِ. (۲/۷۶۴؛ بحار: ۸۹/۲۶۷)     روز جمعه مِهتر روزهاست و نزد

 توبه، پوشاننده خطاها     التَّوبهُ تَجُبُّ ما قَبلَها(۲/۶۳۶؛ مستدرک الوسایل: ۱۲/۱۲۹)     توبه، گذشته‏ ها را می‏پوشاند.   پاک شدن توبه کار     التّائبُ مِن الذَّنبِ کَمَنْ لا ذَنْبَ لَهُ(۲/۶۳۶؛ کنزالعمال: ۱۰۱۷۴)     توبه کننده از گناه، مانند انسان بی

پیری  پیری و جوان شدن آرزو     یَهرَمُ ابنُ آدَمَ وتَشِبُّ مِنهُ اثنَتانِ: الحِرصُ والأمَلُ.(۱۴/۶۶۵۸؛ تحف العقول: ۵۶)   آدمی‏زاد پیر می‏شود و دو چیز در او جوان می‏گردد: آزمندی و آرزو. حرص پیران به دنیا     یَهرَمُ ابنُ آدَمَ ویَشِبُّ

 پرخوری عامل بیماری روح و جسم     مَنْ قَلَّ طُعْمُهُ صَحَّ بَطْنُهُ وَصَفَا قَلْبُهُ، وَمَنْ کَثُرَ طُعْمُهُ سَقُمَ بَطْنُهُ وقَسَا قَلْبُهُ. (۱/۱۵۶؛ تنبیه الخواطر: ۱/۴۶) آن که غذا کم خورَد، معده ‏اش سالم ماند و صفای دل یابد. و هر

تهمت  سزای تهمت به مؤمن     مَن بَهَتَ مؤمناً أو مؤمنهً أو قالَ فیهِ ما لیسَ فیهِ أقامَهُ اللَّهُ تعالی یومَ القیامهِ علی تَلٍّ مِن نارٍ حتّی یَخرُجَ مِمّا قالَهُ فیهِ.(۲/۵۹۲؛ بحار: ۷۵/۱۹)     هر کس به مرد یا زن

بخیل ترین مردم    انَّ أبخَلَ الناسِ مَن ذُکِرتُ عِندَهُ ولَم یُصَلِّ عَلَیَّ.(۷/۳۱۶۴؛ کنزالعمال: ۲۱۴۴)     بخیل‏ ترین مردم، کسی است که نام من نزد او برده شود و بر من درود نفرستد. کم آسایش ترین مردم     أقلُّ النّاسِ

 توکل به خدا، راه کسب تقوا     مَن أحَبَّ أن یَکونَ أتقَی النّاسِ فلْیَتَوکَّلْ علَی اللَّهِ(۱۴/۷۰۳۸؛ معانی الاخبار: ۱۹۶)     هر که دوست دارد با تقواترین مردم باشد، باید به خدا توکّل کند. توکل بر خدا، نیروبخش انسان مؤمن    

 بیشترین سبب ورود به بهشت     أکْثَرُ ما تَلِجُ بهِ اُمَّتی الجَنّهَ: تَقْوی اللَّهِ وحُسْنُ الخُلقِ.(۲/۷۹۶؛ کافی: ۲/۱۰۰)     امّت من بیشتر به سبب دو چیز وارد بهشت می‏شوند: خدا پروایی و خوشخویی سه خصلت بهشتی     ثلاثٌ مَن لَقِیَ

 توانگری، پشتیبان پرهیزکاری     نِعمَ العَونُ علی تَقوَی‏اللَّهِ الغِنی.(۹/۴۴۰۲؛ مستدرک الوسائل: ۱۳/۱)     توانگری، چه نیکو یاوری است برای پرهیزگاری از خدا. راه ثروتمند شدن     مَن أرادَ أن یَکونَ أغنَی الناسِ فَلْیَکُنْ بما فی یَدِ اللَّهِ أوثَقَ مِنهُ بما

بی بلا، منفور خدا     انَّ اللَّهَ یُبغِضُ العِفْرِیَهَ النِّفْرِیَهَ الّذی لَم یُرْزَأْ فی جِسمِهِ ولامالِهِ.    (۲/۵۷۲؛ بحار: ۸۱/۱۷۴) خداوند انسان شیطان صفتی را که بلای جسمی و مالی نمی‏بیند دشمن دارد.  پرورش مؤمن با بلاء     انَّ اللَّهَ لَیُغذّی

پرهیز از تعصب [بی جا و بی مورد]     مَن تَعَصَّبَ أو تُعُصِّبَ لَهُ فقَد خَلَعَ رِبْقَ الایمانِ مِن عُنُقِهِ.(۸/۳۷۹۴؛ کافی: ۲/۳۰۸)     کسی که تعصّب بورزد یا برایش تعصّب بورزند، حلقه ایمان را از گردن خویش باز کرده ‏است.

بی نیازی بی نیازترین مردم     اِرْضَ بِقَسْمِ اللَّهِ تَکُنْ أغنَی الناسِ.(۵/۲۰۹۲؛ بحار: ۶۹/۳۶۸)     به قسمت خدا راضی باش، بی‏نیازترین مردم خواهی بود. برکت  عوامل بی برکتی     أرْبَعٌ لا تَدخُلُ بَیتاً واحدهٌ مِنهُنَّ الّا خَرِبَ ولَم یَعْمُرْ بالبَرَکهِ:

 بزرگ و فراوان بودن عملِ همراه با تقوا     کُن بالعَمَلِ بالتَّقوی أشَدَّ اهتِماماً مِنکَ بالعَمَلِ بغَیرِهِ؛ فانّهُ لا یَقِلُّ عَملٌ بالتَّقوی، وکَیفَ یَقِلُّ عَملٌ یُتَقَبَّلُ ؟!(۱۴/۷۰۰۲؛ بحار: ۷۰/۲۸۶)     به عملِ با تقوا بیشتر اهتمام داشته باش تا به

پارسایی، اساس ایمان     لکلِّ شَی‏ءٍ اُسٌّ، واُسُّ الایمانِ الوَرَعُ.(۱۴/۶۷۵۴؛ کنزالعمال: ۷۲۸۴)     هر چیزی بنیادی دارد و بنیاد ایمان پارسایی است. پارسایی، ملاک و معیار دین     مِلاکُ الدِّینِ الوَرَعُ.(۱۴/۶۷۵۴؛ کنزالعمال: ۷۳۰۰)     قوام دین بر پارسایی است.  برترین

 متکبران، منفورترین‏ ها     أمقَتُ الناسِ المُتَکبِّرُ.(۱۱/۵۰۸۴؛ بحار: ۷۳/۲۳۱)     منفورترین مردمان، شخص متکبّر است.  بدترین بندگان خدا     ألا اُخبِرُکُم بِشَرِّ عِبادِ اللَّهِ؟ الفَظُّ المُتَکبِّرُ، ألا اُخبِرُکم بخَیرِ عِبادِ اللَّهِ ؟ الضَّعیفُ المُستَضعَفُ.(۷/۳۲۴۶؛ کنزالعمال: ۵۹۴۴)     آیا شما را

 بهترین افراد امت     خَیْرُ اُمّتی أزْهَدُهُمْ فی الدُّنْیا، وأرْغَبُهُمْ فی الآخِرَهِ.(۱/۱۹۴؛ تنبیه الخواطر: ۲/۱۲۳)     بهترین افراد امّت من آنان اند که به دنیا بی‏اعتناتر و به آخرت مشتاق‏ ترند. گزیده ترین فرد امت     خَیْرُ اُمّتی مَنْ هَدَمَ

 نهی از تحقیر بندگان خدا     لا یَزْرَأنَّ أحدُکُم بأحدٍ من خَلقِ اللَّهِ فانَّهُ لا یَدری أیُّهُم ولیُّ اللَّهِ.    (۳/۱۲۲۴؛ بحار: ۷۵/۱۴۷) هیچ یک از شما نباید احدی از بندگان خدا را خوار و بی مقدار شمرد؛ زیرا نمی‏داند که

 ترجیح پیامبر بر خود     لا یُؤمنُ عَبدٌ حتّی أکونَ أحَبَّ الَیهِ مِن نَفْسِهِ، وتَکونَ عِتْرَتی الَیهِ أعَزَّ مِن عِتْرَتِهِ، ویکونَ أهْلی أحَبَّ الَیهِ مِن أهْلِهِ، وتکونَ ذاتی أحَبَّ الَیهِ مِن ذاتِهِ.(۲/۹۷۲؛ علل الشرایع: ۱۴۰)     هیچ بنده‏ای ایمان ندارد

پاکیزگی   بنای اسلام بر پاکیزگی     تَنَظَّفوا بکُلِّ ما استَطَعتُم؛ فانَّ اللَّهَ تعالی بَنَی الاسلامَ علَی النَّظافَهِ، ولَن یَدخُلَ الجَنَّهَ الّا کُلُّ نَظیفٍ.(۱۳/۶۳۴۲؛ کنز العمال: ۲۶۰۰۲)     خودتان را با هر وسیله‏ای که می‏توانید پاکیزه کنید؛ زیرا که خداوند

انصاف  مؤمن حقیقی، منصف ترین مردم     مِن واسَی الفَقیرَ، وأنصَفَ النّاسَ مِن نَفسِهِ، فذلکَ المؤمِنُ حَقّاً.    (۱۳/۶۳۱۰؛ الخصال: ۴۷) کسی که به تهیدست کمک مالی کند و نسبت به مردم از خود انصاف به خرج دهد، چنین کسی مؤمن

پشیمانی  بیشترین پشیمانی در قیامت     انَّ أشَدَّ النّاسِ نَدامَهً یَومَ القِیامَهِ، رجُلٌ باعَ آخِرَتَهُ بدُنیا غَیرِهِ.    (۳/۱۱۹۲؛ کنزالعمال: ۱۴۹۳۶) پشیمان‏ترین مردمان در روز رستاخیز کسی است که آخرت خود را برای دنیای دیگری بفروشد (فروخته باشد). پذیرش عذر پذیرفتن

انتظار فرج  ظهور حتمی مهدی(عج)     یَلی‏رجُلٌ مِن أهلِ‏بیتی یُواطِیُ اسمُه اسمِی، لَو لَم یَبْقَ مِن الدُّنیا الّا یَومٌ لَطوَّلَ اللَّهُ ذلکَ الیومَ حتّی یَلیَ.(۱/۳۳۸؛ کنزالعمال: ۳۸۶۶)     مردی از خاندان من حکومت خواهد کرد که نامش با نام من

بردباری   مقام بردبار     کادَ الحَلیمُ أنْ یَکونَ نَبِیّاً.(۳/۱۲۸۸؛ بحار: ۴۳/۷۰)     آدم بردبار به پیامبری نزدیک است. بی تابی صداهای ناخوشایند در نزد خدا    صَوتانِ یُبغِضُهما اللَّهُ: اعْوالٌ عند مُصیبَهٍ، ومِزْمارٌ عند نِعمهٍ.    (۲/۷۱۲؛ تحف العقول: ۴۰) دو

مقام خلیفه اللهی در امر به معروف و نهی از منکر     مَن أمَرَ بِالمَعروفِ ونَهی عَنِ المُنکَرِ فهُوَ خَلیفَهُ اللَّهِ فی الأرضِ، وخَلیفَهُ رَسولِهِ. (۸/۳۶۹۸؛ مستدرک الوسائل: ۱۲/۱۷۹)     هر که امر به معروف و نهی از منکر کند،