چهارده خورشید

دولت مصلح حکومتي جهاني و فراگير است، و حکومت هاي جهاني به لحاظ مبناي غير الهي و ابزارهاي غير مشروع محکوم به نابودي مي باشند. پيش از هر فرضيه و گمان بايد پذيرفت که محتوا و قالب سياسي در حکومت مصلح موعود نبايد و نمي تواند در نمونه هاي تاريخي مشابه داشته باشد. اعلان قرآن […]

اين بحث موضوعي است که از سه زاويه فوق مردم را در حکومت مهدي ارزيابي مي کند. اين سرفصل، داراي زير مجموعه هايي است: الف – خواص يا نخبگان؛ ويژگي هاي نخبه به مفهوم رايج را در دولت امام زمان نفي کرده، اما به نخبگان با شرايط و ويژگي هاي انحصاري مي رسد؛ ب –

ويژگي اول: از روايات فراوان اين مسأله استفاده مي شودعلاوه بر اين، آيه «…اِنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّلِحُونَ»و آيات ديگر دلالت مي کند که يک زماني صالحان حاکم زمين مي شوند. يکي از خصوصيات اين حکومت که با حکومت هاي ديگر خيلي تفاوت دارد، حکومت واحد جهاني بودن است. حکومت هاي متعدد نيست. شما مطلع

فرض کنيد مهم ترين ويژگي هاي حکومت امام مهدي (ع) ويژگيهاي حاکم نمونه ويژگيهاي حاکم اسلامي است. منجي يعني نجات دهنده يا نجات بخش. خود واژه به معناي رها بخشيدن و قيد و بند را از کسي بر داشتن است. کلمة منجي در اديان مختلف بکار رفته است و قديمي ترين ديني که درباره اين

پايه و مايه مقاومت ها و نگاه به آينده تمامي پيروان اديان الهي، در فراز و نشيب هاي تاريخي، اعتقادي به وجود موعود بوده است. اين باور سرخوردگي ها، بن بست ها و مشقات مادي و معنوي را براي معتقدان قابل تحمل کرده، و آنان را به گشايش اميدوار ساخته است. از اين منظر موعود

عصر ظهور، زمان گسترش و شکوفايي علم و دانايي است، و مدينه فاضله اسلامي، شهر علم و دانش است. با آمدن منجي عالم، همان گونه که ظلم و بيداد جاي خود را به عدل و دادگري مي سپارد، و نابساماني هاي اجتماعي به سامان مي گرايد; جهل و ناداني نيز جاي خود را به علم

در عصر ظهور، به جهت وسايل فوق مدرني که در اختيار مردم قرار مي گيرد، سفر به فضا و کرات بالا، همانند سفرهاي زميني امري عادي خواهد شد. البته روايات اين باب، سفر به آسمان ها را براي خود آن حضرت مي دانند; لکن ظاهرا وضع آن زمان، به گونه اي خواهد بود که سفر

مدينه فاضله اسلامي، در حقيقت آرمان شهر آسايش و رفاه همگاني است. رفاه و تنعم به گونه اي خواهد بود که ديگر نيازمندي در سطح جامعه يافت نمي شود; چون توزيع عادلانه منابع و ثروت جايي براي فقر و طبقه ضعيف باقي نمي گذارد. در آن جامعه، مانند جوامع کنوني عمل نمي شود که بيش

بشر در چندين قرن اخير، براي آسايش تن، هر چه فرمول اقتصادي و سياسي و هر چه امکانات علمي و تکنيکي در اختيار داشته، به استخدام در آورده است تا شايد بتواند آسايش اين جهاني انسان را بدو باز گرداند. حال آن که او، پس از اين همه تلاش، هيچ گونه آرامشي در خود نمي

از اموري که امروز شايع شده است: سرگرم کردن افراد به يک سلسله خوابها و مکاشفات است. بايد توجه داشت که خواب از نظر علمي براي خود بيننده خواب حجّت نيست تا چه رسد به ديگران، و از خواب بدتر مکاشفاتي است که بعضي ها مدعي آن هستند. امروز در اثر پخش بعضي از مکاشفات

مرحوم محدث نوري در کتاب نجم الثاقب چنين آورده است: شيخ فاضل حسن بن محمدبن حسن قمي، معاصر شيخ صدوق در تاريخ قم نقل کرده از کتاب مونس الحزين في معرفة الحق واليقين از مصنفات شيخ ابي جعفر محمدبن بابويه قمي به اين عبارت: باب بناي مسجد جمکران از قول حضرت امام محمد مهدي عليه

مرحوم آيةاللَّه حائري مرقوم داشته اند: جناب آقاي حاج شيخ عبداللَّه مهرجردي، از وعاظ مشهور خراسان بوده و متجاوز از چهل سال است که ايشان را به خوبي مي شناسم و آدم فاضل و درست و با محبتي است؛ ايشان در اواخر سلطنت رضا پهلوي – که بر اهل علم خيلي سخت گرفته بود –

1 – مرحوم آيةاللَّه بروجردي، مرجع علي الاطلاق تشيع، به فرموده مرحوم آيةاللَّه حائري با کمال دقتي که در رجال و فقه احاديث داشته، حديث مسجد جمکران را پذيرفته و آن را تصحيح نموده است. 2 – مرحوم آيةاللَّه حجت کوه کمره اي. 3 – مرحوم آيةاللَّه حاج سيد محمد رضا گلپايگاني، مرجع تقليد معروف

منظور نگارنده اين نيست که همه خواب ها باطل و يا همه مکاشفات توهم وخيال است، بلکه مقصود ارائه راه اعتدال و جلوگيري از افراط و تفريط است؛ نه چنان است که همه را تأييد توان کرد و نه چنان است که همه را تکذيب نماييم. در هر حال، در شرع مقدس حجّيت آنها مردود

از نويد دهندگان به وجود گرانمايه حضرت مهدي عليه السلام چهارمين امام نور، حضرت سيد الساجدين عليه السلام است. بسيار و شايسته ي تعمق و آگاهي است که آن حضرت، در شرايط و روزگار مرگبار و ظالمانه، به اين اصل عقيدتي اشاره فرموده که قلم از بيان آن ناتوان است. آن حضرت هم زمان با

سؤال: «اين ميراثهاي پيامبران به هنگام ظهور امام مهدي عليه السلام و دوران حکومت عادلانه او چه نقشي خواهند داشت؟» جواب: اين ميراثها، نشانگر اين واقعيت است که امام مهدي عليه السلام از همه ي مردم به پيامبران و جانشينان راستين آنان، نزديکتر است و آن گرامي ادامه دهنده همان خط آسماني و خدايي است

– قرآن در اين مورد مي فرمايد: «… و اذ قلتم نفسا فادارأتم فيها و الله مخرج ما کنتم تکتمون، فقلنا اضربوه ببعضها کذلک يحيي الله الموتي و يريکم آياته لعلکم تعقلون.» [1] . يعني: و به ياد آوريد هنگامي را که کسي را کشتيد و درباره ي او با يکديگر به ستيزه برخاستيد در

سومين و آخرين بخش، نشانه هايي ست که در سال ظهور امام مهدي عليه السلام يا سال پيش از آن پديدار مي گردد و خاطر نشان ساختيم که اينها بر دو نوعند: بخش نخست، نشانه هاي غير حتمي است، بدان معنا که ممکن است پديدار گردند يا پديدار نگردند. اينها علايم غير قطعي است که

از جمله عواملي که در نيکبختي يا نگونبختي و صلاح و سازندگي يا تباهي و انحطاط جامعه ها و تمدنها نقش سرنوشت سازي دارد، عامل قوانين و مقررات حاکم بر جامعه و تمدن، در ابعاد گوناگون حيات، بويژه حکومت و سياست و قضاوت است. قوانين با همه ي انواع و اقسام آن، ابزارهاي جهت دهنده

نام بلندآوازه نخستين سفير امام مهدي عليه السلام «عثمان بن سعيد» بود و کنيه اش «ابوعمرو» و لقبهاي پرافتخارش عبارتند از: «عمري» «اسدي» «عسکري» «سمان» «زيات». دليل سه لقب از پنج لقب، روشن است که انتساب به بني اسد و منطقه نظامي سامرا و خانوادگي است، اما دو لقب ديگر بدان جهت به او داده

واقعيت اين است که غيبت کوتاه مدت حضرت مهدي عليه السلام نوعي آماده سازي براي غيبت طولاني بود و غيبت طولاني اش مقدمه ظهور و حضور تمام عيار در جامعه انساني و غيبت صغري يک حالت ميانه اي بود، ميان «غيبت کبري» و «عصر ظهور». در غيبت «کبري» رابطه گسترده و کامل امت باامام راستين

همه مي دانيم که زراعت و کشاورزي از منابع مهم ثروت ملي و از موارد اساسي پاسخگويي به نيازهاي مادي جامعه و از وسايل تأمين مواد غذايي در جهان انسان و حيوان است و خداوند آب و خاک را در اختيار بشر نهاده است تا از امکانات و برکات زمين بهره گيرد. از اين رو

نامه اي ديگر از حضرت مهدي عليه السلام در روز پنجشنبه، 23 ماه ذيحجه به سال 412 هجري به «شيخ مفيد» رسيد که چنين است: «من عبدالله المرابط في سبيله الي ملهم الحق و دليله.» يعني: از سوي بنده (برگزيده) خدا همو که مرزبان دين و مقررات الهي است، به سوي کسي که حقيقت به

1- بانوي انديشمند و گرانقدر اسلام «حکيمه»، عمه حضرت عسکري عليه السلام و دخت گرانمايه امام جواد و خواهر حضرت هادي عليهم السلام نخستين کسي است که جمال دل آراي حضرت مهدي را هنگام ولادت و پس از آن، بارها زيارت کرد، چرا که يکي از افتخارات او اين است که: سخت مورد اعتماد بيت

«بشر» فرستاده ي امام هادي عليه السلام مي گويد: من که از سرگذشت عجيب او غرق در حيرت شده بودم، از او پرسيدم: «با اين شرايط شما چگونه به اسارت رفتي و در صف اسيران قرار گرفتي؟» گفت: «حضرت عسکري، شبي در عالم رؤيا به من خبر داد که بزودي جدت، سپاهي گران براي نبرد

مسجدها در سراسر گيتي بسيارند و از نظر مساحت و ساختمان با هم متفاوتند و در بيشتر آنها، روزهاي جمعه و ايام هفته، نماز جمعه و جماعت برپا مي گردد. مذاهب چهارگانه ي اهل سنت، نماز جماعت و اقتداي به هر فردي، خواه نيکوکار و عدالت پيشه باشد و يا بدکار و فاجر، جايز مي

واقعيت اين است که مذهب شيعه در همه ي اصول، پايه ها، تعاليم و مفاهميم خود، مذهب استقلال، جديت، تلاش، فداکاري، نشاط و کوشش در ميدان عمل، در گسترده ترين شکل و حدود است. و غناي فرهنگي و علمي و فکري آن به گونه اي وصف ناپذير است که آن را از ديگر مذاهب امتياز

در ستايش اين گروه وارسته و شايسته اي که خداوند اينان را برگزيده و به همراهي و ياري حضرت مهدي عليه السلام مفتخرشان ساخته، روايات بسياري وارد شده است. در اين روايات ضمن ترسيم شخصيت ارزشمند و نقش سازنده و اوصاف برجسته ي آنان، از چگونگي پيوستن آنان به امام عصر عليه السلام در مکه،

از امام صادق عليه السلام آورده اند که فرمود: «هر کس خداي را، چهل بامداد با اين واژه ها و جملات نيايش کند و با اين دعاي عهد، خالصانه و صادقانه با خداي خويش عهد بندد، از ياران قائم ما خواهد بود. پس، اگر پيش از ظهور آن گرامي از دنيا برود خداوند او را

مرحوم «شيخ نجم الدين عسکري» در جلد اول کتاب خويش [1] نام چهل تن از علما و دانشمندان اهل سنت را آورده است که همگي آنان در کتابهاي خويش با ايمان به روايات رسيده از پيامبر صلي الله عليه و اله و سلم به ولادت حضرت مهدي عليه السلام اعتراف نموده اند. همانگونه که علامه