
ميصوا
ميصوا mitzvah . «حکم»، «فرمان» (در جمع: ميصووت mitzvot)؛ واژه اي عبري به معناي هريک از فرمان هاي تورات. در تلمود اين واژه براي عمل شايسته و ارزشمند به کار رفته است؛ مثلا گفته اند: «ميصواي گوش فرادادن به سخن حکيمان» (حولين، 106 الف). در اسفار پنج گانه واژگان چندي