دسته بندی :اربعین

– به خدا دیگه جا ندارم… نمی‌دانم این جمله‌ را متوجه می‌شود یا نه ولی هر چه هست باز هم به پسر اصرار می‌کند که بخورد؛ اصراری که بالأخره نتیجه می‌دهد و یک‌لقمه نه‌چندان کوچک در دستش می‌گذارد. پسر یک گاز به آن می‌زند و وانمود می‌کند که مثلاً خیلی

جاذبهٔ مغناطیس حسینی، در روز اربعین جابربن‌عبداللَّه را از مدینه بلند می‌کند و به کربلا می‌کشاند. این، همان مغناطیسی است که امروز هم با گذشت قرن‌های متمادی، در دل من و شماست. کسانی که معرفت به اهل‌بیت دارند، عشق و شور به کربلا همیشه در دلشان زنده است. این از

چهره‌های آشنا فاطمه دولتی نقاره‌زن ضامن آهو هر روز ۱۰۴ پله را بالا می‌رفت؛ نه به خاطر غم نان و نام، پیرمرد را فقط عشق هر روز به آن‌جا می‌کشاند؛ به پابوس امام هشتم. همه او را به‌عنوان نقاره‌زن امام مهربانی‌ها می‌شناختند؛ چون احمد اقوام شکوهی هفتادسال بدون غیبت در

زهرا کاردانی زندگی ما با زیارت اربعین شکل گرفت؛ همه‌چیز از آن‌جا شروع شد که همسرم وسط جلسات خواستگاری‌مان بلند شد و رفت زیارت اربعین. در جلساتی که قبل از زیارتش با هم صحبت می‌کردیم چندان نظر مثبتی نسبت به او نداشتم، اما وقتی برگشت خیلی عوض ‌شده بود. ظاهر

نقل می‌کنند که یکی از علمای بزرگ در یکی از شهرستان‌ها تا اندازه‌ای درد دین داشت و همیشه به این دروغ‌هایی که روی منبر گفته می‌شد اعتراض می کرد و تعبیرش هم این بود که می‌گفت این زهرماری‌ها چیست که بالای این منبرها می‌گویند؟ واعظی به او گفت اگر اینها