دسته بندی :شعر، ادبیات، عقاب

گشــت غمنـــاک دل و جان عقـاب چـــو ازو دور شـد ، ایّــام شبــاب دید ، کــش دور به انجـــام رسیــد آفتابــش به لــــب بـــام رسیــد باید از هستــی ، دل برگیــــرد ره ســــوی کشـــور دیگر گیــرد خواســـت تا چـــاره ناچــار کنـــد دارویــی جویــد و در کـار کنـــد صبحگاهـــی زِ پی