
به آرزویش رسید!
چه شکوهی بیش از این؟ با پای خودت رفتهای و حالا روی دوش مردم برمیگردی! تو به آرزوی دیرینهات رسیدهای، اما امان از وقتیکه کودکی بغضکرده در میان جمعیت چشم میگرداند تا شاید بتواند شوق تازه حرفزدنش را در گوشهایت خالی کند. وای از لحظهای که با دیدن پیکرت زنی