
در بیان قصه هاى ارمیا و دانیال و عزیر علیهم السلام و غرائب قصص بخت نصر است
حق تعالى مى فرماید او کالذى مر على قریه وهى خاویه على عروشها که ترجمه لفیظش آن است که : آیا دیده اید مانند کسى که گذشت بر قریه اى که آن خالى بود و دیوارهایش بر سقفهایش افتاده بود و خراب شده بود؟، بعضى گفته اند او عزیر بود