دسته بندی :اشعار و متون ادبی

اشعار معاصر در جامعه ما به دو صورت مورد قبول عام قرار می‌گیرند و به شهرت می‌رسند. یکی از قرار گرفتن در کتاب‌های درسی و دوم رسانه‌ای شدن به آن معنا که با موسیقی و یا خواننده‌ای مطرح همراه شود. با این اوصاف معروفترین اشعار دفاع مقدس را می‌توان اینگونه برشمرد:

اگر روزي دشمن پيدا كردي، بدان در رسيدن به هدفت موفق بودي! اگر روزي تهديدت كردند، بدان در برابرت ناتوانند! اگر روزي خيانت ديدي، بدان قيمتت بالاست! اگر روزي تركت كردند، بدان با تو بودن لياقت مي خواهد ———— ——— ——— — هرگز هيچ حسرتي در دنيا اين چنين يک

  کل کل شاعرا هم به مرور زمان جالب میشه   حافظ اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا  به خال هندویش بخشم سمرقند بخارا را  صائب تبریزی       اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را به خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا

این شعر و تصنیف زیبای اون، رو همه ی ما حداقل یک بار خوندیم و شنیدیم شعری زیبا از مهرداد اوستا : وفا نکردی و کردم، خطا ندیدی و دیدم شکستی و نشکستم، بُریدی و نبریدم اگر ز خلق ملامت، و گر ز کرده ندامت کشیدم از تو کشیدم، شنیدم

پشت شیشه باد شبرو جار میزد برف سیمین شاخه ها را بار میزد پیش آتش یار مهوش نرم نرمک تار میزد جنبش انگشتهای نازنینش به چه دلکش به چه موزون رقصهای تار و گلگون بر رخ دیوار میزد ******** ابر های سرخ و آبی روز های آفتابی چون دل من

شعر بايد گفت و شعر تازه گفت شعر خوش آهنگ و خوش اندازه گفت تازگی ربطی ندارد با زمان تازه آن باشد که ماند جاودان کهنه ی ديروز گر زيبا بود تازه هم امروز و هم فردا بود تازه امروز گر بی معنی است کهنه است و آنی است و

خانۀ ويران از خانۀ تار و نيمه ويران آواز جگرخراش برخاست رفتم به درون آن شتابان فرياد زدم: « کسی در اينجاست؟ » دادم به زمين و آسمان گوش… ايوان و اتاق و پله و بام خاموش، چو گورِ تيره، خاموش آرام، چو چشمِ مرده آرام از پنجره ديدم آسمان

پشت شیشیه باد شبرو جار می زد برف سیمین شاخه ها را بار میزد پیش آتش یار مهوش نرم نرمک تار میزد جنبش انگشتهای نازنینش به چه دلکش به چه موزون نقشهای تار و گلگون بر رخ دیوار میزد موجهای سرخ می رفتند بالا روی پرده بچه گربه جست می

فقر، همان گرد و خاكی است كه بر كتابهای فروش نرفتۀ كتابفروشی می نشیند فقر، تیغه های برندۀ ماشین بازیافت است،كه روزنامه های برگشتی را خرد می‌كند فقر ، كتیبۀ سه هزار ساله‌ای است كه روی آن یادگاری نوشته‌اند فقر، پوست موزی است كه از پنجره یك اتومبیل به خیابان

باران باز باران، با ترانه، با گهرهای فراوان مى خورد بر بام خانه. من به پشت شيشه تنها ايستاده در گذرها، رودها را اوفتاده. شاد و خرم يک دو سه گنجشک پر گو، باز هر دم می پرند اين سو و ان سو. می خورد بر شيشه و در مشت

پرسیدم….. چطور ، بهتر زندگی کنم ؟ با كمی مكث جواب داد : گذشته ات را بدون هیچ تأسفی بپذیر ، با اعتماد ، زمان حالت را بگذران ، و بدون ترس برای آینده آماده شو . ایمان را نگهدار و ترس را به گوشه ای انداز . شک هایت

آنگاه که غرور کسی را له می کنی، آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی، آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی، آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری ، آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی، آنگاه

از هنگامي که خداوند مشغول خلق کردن زن بود، شش روز مي گذشت. فرشته اي ظاهر شد و عرض کرد:چرا اين همه وقت صرف اين يکي مي فرماييد ؟ خداوند پاسخ داد:دستور کار او را ديده اي ؟ او بايد کاملا” قابل شستشو باشد، اما پلاستيکي نباشد. بايد دويست قطعه

اگر دروغ رنگ داشت  ؛ هر روز شاید ؛ ده ها رنگین کمان در دهان ما نطفه می بست و بیرنگی کمیاب ترین چیزها بود ………… اگر شکستن قلب و غرور صدا داشت؛ عاشقان سکوت شب را ویران میکردند ………. اگر براستی خواستن توانستن بود ؛ محال نبود وصال !

گفتندبيا، تمام کن اين قصه راکه کاروان آهنگ سفرکرده است! و من با سکوتي تلخ ،فرياد زدم ، پاي آمدنم نيست. گفتند بال بگشا! پرواز کن، گفتم: افسوس پر پرواز ندارم!   بغض کهنه گلويم ملتهب شد و چشمان خيسم اقرار کرد که هرچه هست در اين پينه هاي دل

علم دولت نوروز به صحرا برخاست                  زحمت لشکر سرما ز سر ما برخاست بر عروسان چمن بست صبا هر گهری                 که به غواصی ابر از دل دریا برخاست تا رباید کله قاقم برف از سر کوه                       یزک تابش خورشید به یغما برخاست طبق باغ پر از نقل

یک نیمه دل را به جمال تو سپرده ایم یک نیمه دل را به خیال تو سپرده ایم کرده ایم همه عمر مسلم به دو قسمت آن دو به جمال و به خیال تو سپرده ایم از دست فراق تو اگر جان به سالم بردیم به امید وصال تو سپرده

محاسبه عاشقانه : ۱ + ۱ = همه چیز و ۲ – ۱ = هیچ چیز #######اس ام اس عاشقانه####### من که از کوی تو بیرون نرود پای خیالم / نکند فرق به حالم چه برانی چه بخوانی چه به اوجم برسانی چه به خاکم بکشانی / نه من آنم

صدف سينه من عمري گهر عشق تو پروردست كس نداند كه درين خانه طفل با دايه چه ها كردست همه ويراني و ويراني همه خاموشي و خاموشي سايه افكنده به روزنها پيچك خشك فراموشي روزگاري است درين درگاه بوي مهر تو نه پيچيدست روزگاري است كه آن فرزند حال اين

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش ابر ، با آن پوستين سرد نمناكش باغ بي برگي روز و شب تنهاست با سكوت پاك غمناكش ساز او باران ، سرودش باد جامه اش شولاي عرياني ست ور جز اينش جامه اي بايد بافته بس شعله ي زر تا پودش باد گو

محبوبِ من! نگاه دو چشم تو آشوب زاي و وسوسه انگيزست مطبوع و دلپذير و طرب افزاست خورشيد گرم نيمه ي پاييزست. از روزن دو چشم تو مي بينم آن عالمي كه دلكش و دلخواه است افسوس مي خورم كه چرا دستم از دامن اميد تو كوتاه است. آيينه ي

اصطلاح کج دار و مریز یا به صورتی که بیشتر مردم فهم می کنند و می نویسند «کج دار و مریض» از جمله اصطلاحاتی است که توسط مردم به اشتباه به کار می رود و آن را با مریضی مرتبط می دانند. این اصطلاح در اصل کج دار و مریز

سوء تفاهم نشود لطفا، بازار سکه و ارز در حال سقوط است و شاخص بورس در حال افزایش به شکل دندان شکن، این شعر برای 20 سال پیش است و شرح حال آن موقع به روایت گل آقا.از نو، همه اجناس به بازار گران شد گردید گران، آن چه که

 و اگر از عمر دنیا تنها یک روز مانده باشد، خداوند بر آن روز آن میزان بیفزاید که در آن، مردی از آل محمد قیام کند که دنیا را خانه عدل و داد کند همانطور که جایگاه ظلم و جور شده بود … یملا الارض قسطا و عدلا کما ملئت

باز هم نيمهء شب … ساعتی در دل شب …. همچو شبهای دگر … نيمه شب باز رسيدی از راه … من و انديشه و آه … شب من کی رسد از راه خدا؟ آه از اين تيره شب تنگ و دراز … آه، دوری ز تماشاگه راز … آه

محتســب ، مـــردي به ره ديــد و گريبانش گرفت مست گفت : اي دوست ! اين پيراهـن است ، افســار نيست گفت : مستي ، زان سبــب افتان و خيــزان مي‌روي گفت : جـــرم راه رفتن نيست ، ره همــــوار نيست گفت : مي‌بايــــد تــو را تــا خانـــة قاضــــي برم

شادي ندارد ، آنكه ندارد به دل غمي آن را كه نيست عالم غم ، نيست عالمي آنان كه لذّت دم تيغت چشيده‌اند بر جاي زخم دل ، نپسندند مرهمي راز ستاره از من شب‌زنده‌دار پرس كز گردش سپهر نياسوده‌ام دمي دل بسته‌ام چو غنچه به راه نسيم صبح بو

گشــت غمنـــاك دل و جان عقـاب چـــو ازو دور شـد ، ايّــام شبــاب ديد ، كــش دور به انجـــام رسيــد آفتابــش به لــــب بـــام رسيــد بايد از هستــي ، دل برگيــــرد ره ســــوي كشـــور ديگر گيــرد خواســـت تا چـــارة ناچــار كنـــد دارويــي جويــد و در كـار كنـــد صبحگاهـــي زِ پي

با دود آخرين دانه ی اسفند ديگر گريه نمی کند ديگر می رود خيابان پيراهنی تازه بگيرد می رود تا می تواند برقصد و گل ببيند و سراسر شب را با همين رويه راه می رود می تواند برای سال خوردگان شهر ساعتی را جوانی کند يا می تواند با

پرانتز باز همه چيز سر جای خودش بود و خودش سر جای چيزی مثل… آب که سر بالا می رود چرا که هر وقت ايستاده بخوابی بی گمان خوابيده بيدار می شوی و اين اصل پنجم قانون کار است که با خط درشت بر پيشانيم نوشته اند پرانتز بسته کسی