دسته بندی :جملات آموزنده

 نفاق، سیاه کننده قلب     انّ النِّفاقَ یَبدو لُمظَهً سَوداءَ، فکُلّما ازدادَ النِّفاقُ عِظَماً ازدادَ ذلکَ السَّوادُ، فاذا استَکمَلَ النِّفاقُ اسوَدَّ القَلبُ.(۱۳/۶۴۱۶؛ کنزالعمال: ۱۷۳۴)     نفاق، ابتدا به صورت نقطه‏ ای سیاه ظاهر می‏شود و هرچه نفاق بیشتر شود، آن نقطه بزرگ تر می‏گردد و چون نفاق به مرحله کمال

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  گریستن از ترس خدا     طُوبی لِصُورهٍ نَظَرَ اللَّهُ الَیها تَبکی علی ذَنبٍ مِن خَشیَهِ اللَّهِ عزّ وجل، لَم یَطّلِعْ علی ذلکَ الذَّنْبِ غَیْرُهُ.(۲/۵۳۶؛ بحار: ۹۳/۳)     خوشا چهره ‏ای که خداوند به آن می‏نگرد در حالی که از

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  طولانی شدن عمر با خدمت به پدر و مادر     منَ بَرَّ والِدَیهِ طُوبی لَهُ، زادَ اللَّهُ فی عُمرِهِ.(۱۴/۷۰۹۲؛ الترغیب والترهیب: ۳/۳۱۷)     هر که به پدر و مادرش نیکی کند، خداوند عمرش را زیاد کرده ‏است، خوشا به

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  سلام کردن، اولین اقدام     اذا التَقَیتُمْ فَتَلاقَوا بِالتَّسلیمِ والتَّصافُحِ، واذا تَفَرَّقتُم فَتَفَرَّقُوا بالاستِغفارِ.  (۷/۳۰۷۶؛ کافی: ۲/۱۸۱) هرگاه با هم روبه ‏رو شدید، با سلام گفتن و دست دادن روبه‏ رو شوید و چون از یکدیگر جدا شدید، با

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  دعا، مغز عبادت     الدُّعاءُ مُخُّ العِبادَهِ، ولا یَهلِکُ مَعَ الدُّعاءِ أحَدٌ.(۴/۱۶۴۴؛ بحار: ۹۳/۳۰۰)     دعا، مغز (و عصاره) عبادت است و هیچ کس با دعا کردن هلاک نمی‏شود. سلاح مؤمن     الدُّعاءُ سِلاحُ المُؤمِنِ وَعَمودُ الدّینِ وَنورُ السَّماواتِ

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : حسادت ویژگی حسود     قالَ اللَّهُ‏عزّ و جل لموسی بنِ عِمرانَ: … فانَّ الحاسِدَ ساخِطٌ لنِعَمی، صادٌّ لقِسْمی الّذی قَسَمْتُ بینَ عِبادی.(۳/۱۱۸۴؛ کافی: ۲/۳۰۷)     خداوند عزّ و جل به موسی بن عمران فرمود: همانا حسود از نعمت‏ های

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  مباهات خداوند به جوان پرهیزگار     انَّ اللَّهَ تعالی یُباهِی بالشابِّ العابِدِ المَلائکهَ، یقولُ: اُنظُرُوا الی عَبدی ! تَرَکَ شَهوَتَهُ مِن أجلی.(۶/۲۶۵۰؛ کنزالعمال: ۴۳۰۵۷)     خداوند متعال، به وجود جوان عبادت پیشه بر فرشتگان می‏نازد و می‏فرماید: بنگرید این

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  جهاد با دست و زبان     لَمّا سُئلَ عنِ الشُّعَراءِ قال: انّ المُؤمِنَ مُجاهِدٌ بِسَیفِهِ ولِسانِهِ، والذی نَفسی بیدِهِ لَکأنّما یَنضِحُونَهم بِالنَّبلِ.(۶/۲۷۶۴؛ نورالثقلین: ۴/۷۰)     پیامبر خدا صلی الله علیه وآله در پاسخ به سؤال از شاعران فرمود: همانا

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : جمعه  جمعه، برترین روز     یَومُ الجُمُعهِ سَیّدُ الأیّامِ، وأعظَمُ عِند اللَّهِ عزّ وجلّ مِن یَومِ الأضْحی ویَومِ الفِطْرِ. (۲/۷۶۴؛ بحار: ۸۹/۲۶۷)     روز جمعه مِهتر روزهاست و نزد خداوند عزّ و جل از روز قربان و روز فطر

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  ترک مجادله، رسیدن به کمال ایمان     لایَستَکمِلُ عَبدٌ حَقیقَهَ الایمانِ حتّی یَدَعَ المِراءَ وان کانَ مُحِقّاً.  (۱۱/۵۵۳۸؛ منیه المرید: ۱۷۱) هیچ بنده‏ای کاملاً به حقیقت ایمان نرسد، مگر آن گاه که مجادله را رها کند، هرچند حقّ با

 توبه، پوشاننده خطاها     التَّوبهُ تَجُبُّ ما قَبلَها(۲/۶۳۶؛ مستدرک الوسایل: ۱۲/۱۲۹)     توبه، گذشته‏ ها را می‏پوشاند.   پاک شدن توبه کار     التّائبُ مِن الذَّنبِ کَمَنْ لا ذَنْبَ لَهُ(۲/۶۳۶؛ کنزالعمال: ۱۰۱۷۴)     توبه کننده از گناه، مانند انسان بی گناه است. کسب دوستی خدا با توبه     لیسَ شَی‏ءٌ

 نهی از تحقیر بندگان خدا     لا یَزْرَأنَّ أحدُکُم بأحدٍ من خَلقِ اللَّهِ فانَّهُ لا یَدری أیُّهُم ولیُّ اللَّهِ.    (۳/۱۲۲۴؛ بحار: ۷۵/۱۴۷) هیچ یک از شما نباید احدی از بندگان خدا را خوار و بی مقدار شمرد؛ زیرا نمی‏داند که کدام یک از آنها دوست و ولّی خداست.  احترام به

 ترجیح پیامبر بر خود     لا یُؤمنُ عَبدٌ حتّی أکونَ أحَبَّ الَیهِ مِن نَفْسِهِ، وتَکونَ عِتْرَتی الَیهِ أعَزَّ مِن عِتْرَتِهِ، ویکونَ أهْلی أحَبَّ الَیهِ مِن أهْلِهِ، وتکونَ ذاتی أحَبَّ الَیهِ مِن ذاتِهِ.(۲/۹۷۲؛ علل الشرایع: ۱۴۰)     هیچ بنده‏ای ایمان ندارد مگر آن‏که مرا از خودش بیشتر دوست بدارد و خاندان

پاکیزگی   بنای اسلام بر پاکیزگی     تَنَظَّفوا بکُلِّ ما استَطَعتُم؛ فانَّ اللَّهَ تعالی بَنَی الاسلامَ علَی النَّظافَهِ، ولَن یَدخُلَ الجَنَّهَ الّا کُلُّ نَظیفٍ.(۱۳/۶۳۴۲؛ کنز العمال: ۲۶۰۰۲)     خودتان را با هر وسیله‏ای که می‏توانید پاکیزه کنید؛ زیرا که خداوند متعال اسلام را بر پایه پاکیزگی بنا کرده است و

انصاف  مؤمن حقیقی، منصف ترین مردم     مِن واسَی الفَقیرَ، وأنصَفَ النّاسَ مِن نَفسِهِ، فذلکَ المؤمِنُ حَقّاً.    (۱۳/۶۳۱۰؛ الخصال: ۴۷) کسی که به تهیدست کمک مالی کند و نسبت به مردم از خود انصاف به خرج دهد، چنین کسی مؤمن حقیقی است. انفاق  جزای منع انفاق     مَن مَنَعَ مالَهُ

پشیمانی  بیشترین پشیمانی در قیامت     انَّ أشَدَّ النّاسِ نَدامَهً یَومَ القِیامَهِ، رجُلٌ باعَ آخِرَتَهُ بدُنیا غَیرِهِ.    (۳/۱۱۹۲؛ کنزالعمال: ۱۴۹۳۶) پشیمان‏ترین مردمان در روز رستاخیز کسی است که آخرت خود را برای دنیای دیگری بفروشد (فروخته باشد). پذیرش عذر پذیرفتن عذر عذرخواهان     مَن‏لَم‏یَقبَلِ‏ المَعذِرَهَ مِن‏مُحِقٍّ أو مُبطِلٍ، لَم‏یَرِدْ عَلَیَّالحَوضَ.(۸/۳۵۳۴؛

انتظار فرج  ظهور حتمی مهدی(عج)     یَلی‏رجُلٌ مِن أهلِ‏بیتی یُواطِیُ اسمُه اسمِی، لَو لَم یَبْقَ مِن الدُّنیا الّا یَومٌ لَطوَّلَ اللَّهُ ذلکَ الیومَ حتّی یَلیَ.(۱/۳۳۸؛ کنزالعمال: ۳۸۶۶)     مردی از خاندان من حکومت خواهد کرد که نامش با نام من یکی است. اگر از دنیا جز یک روز نمانده باشد

بردباری   مقام بردبار     کادَ الحَلیمُ أنْ یَکونَ نَبِیّاً.(۳/۱۲۸۸؛ بحار: ۴۳/۷۰)     آدم بردبار به پیامبری نزدیک است. بی تابی صداهای ناخوشایند در نزد خدا    صَوتانِ یُبغِضُهما اللَّهُ: اعْوالٌ عند مُصیبَهٍ، ومِزْمارٌ عند نِعمهٍ.    (۲/۷۱۲؛ تحف العقول: ۴۰) دو آواز است که خداوند دشمن دارد: شیون و فغان در

مقام خلیفه اللهی در امر به معروف و نهی از منکر     مَن أمَرَ بِالمَعروفِ ونَهی عَنِ المُنکَرِ فهُوَ خَلیفَهُ اللَّهِ فی الأرضِ، وخَلیفَهُ رَسولِهِ. (۸/۳۶۹۸؛ مستدرک الوسائل: ۱۲/۱۷۹)     هر که امر به معروف و نهی از منکر کند، او جانشین خدا و جانشین رسول او در زمین است.

بخشندگی، صفت الهی     السَّخاءُ خُلُقُ اللَّهِ الأعظَمُ.(۵/۲۴۲۶؛ کنزالعمال: ۱۵۹۲۶)     بخشندگی خوی بزرگ خداوند است. نزدیک بودن انسان بخشنده به خداوند     السَّخِیُّ قَریبٌ مِنَ اللَّهِ، قریبٌ مِن الناسِ، قَریبٌ مِن الجَنَّهِ.    (۵/۲۴۲۸؛ بحار: ۷۳/۳۰۸) شخص بخشنده به خدا، نزدیک است؛ به مردم نزدیک است؛ به بهشت نزدیک است.

 پیامد بدزبانی و زشت گویی     ما کانَ الفُحشُ فی شی‏ءٍ قَطُّ الّا شانَهُ، ولا کانَ الحَیاءُ فی شی‏ءٍ قَطُّ الّا زانَهُ.     (۹/۴۵۴۲؛ بحار: ۷۹/۱۱۱) زشت گویی( و زشت کرداری) هرگز در چیزی نبود، مگر این که آن را عیبناک گردانید و شرم و حیا هرگز در چیزی نبود

تبلیغ دروغ از کالا     ثلاثهٌ لا یَنْظُرُ اللَّهُ الَیهِم… والمُزَکّی سِلْعَتَهُ بالکَذِبِ.(۲/۶۲۰، بحار: ۷۵/۲۱۱)     خداوند به سه گروه نگاه نمی کند… و گروهی که از کالای خود تبلیغ دروغ کنند.  کاسب راستگو، همنشین شهدا     التّاجرُ الأمینُ الصَّدوقُ المسلِمُ معَ الشّهداءِ یَومَ القیامهِ.  (۶۲۰/۲؛ کنزالعمال: ۹۲۱۶) کاسب درستکارِ

 مؤمنان، برادر یکدیگر     المؤمنونَ اخْوَهٌ، تَتَکافی دِماؤهُم، وَهُمْ یَدٌ علی مَن سِواهُم، یَسْعی بذِمّتِهم أدناهُم. (۱/۶۴؛ امالی مفید: ۱۸)     مؤمنان برادرند، خونشان برابر و در برابر دیگران یکدست اند. و کمترین آنان (می‏تواند) کسی را در امان همه مسلمانان درآورد.  ازدیاد برادران     استکْثِروا مِن الاخوانِ؛ فانَّ لکلِّ

پیری  پیری و جوان شدن آرزو     یَهرَمُ ابنُ آدَمَ وتَشِبُّ مِنهُ اثنَتانِ: الحِرصُ والأمَلُ.(۱۴/۶۶۵۸؛ تحف العقول: ۵۶)   آدمی‏زاد پیر می‏شود و دو چیز در او جوان می‏گردد: آزمندی و آرزو. حرص پیران به دنیا     یَهرَمُ ابنُ آدَمَ ویَشِبُّ مِنهُ اثنانِ: الحِرصُ علَی المالِ، والحِرصُ علَی العُمرِ. (۱۴/۶۶۵۸؛ الخصال:

 پرخوری عامل بیماری روح و جسم     مَنْ قَلَّ طُعْمُهُ صَحَّ بَطْنُهُ وَصَفَا قَلْبُهُ، وَمَنْ کَثُرَ طُعْمُهُ سَقُمَ بَطْنُهُ وقَسَا قَلْبُهُ. (۱/۱۵۶؛ تنبیه الخواطر: ۱/۴۶) آن که غذا کم خورَد، معده ‏اش سالم ماند و صفای دل یابد. و هر که پرخور باشد معده ‏اش بیمار و قلبش سخت شود.

تهمت  سزای تهمت به مؤمن     مَن بَهَتَ مؤمناً أو مؤمنهً أو قالَ فیهِ ما لیسَ فیهِ أقامَهُ اللَّهُ تعالی یومَ القیامهِ علی تَلٍّ مِن نارٍ حتّی یَخرُجَ مِمّا قالَهُ فیهِ.(۲/۵۹۲؛ بحار: ۷۵/۱۹)     هر کس به مرد یا زن مؤمن بهتان زند یا درباره او چیزی بگوید که از

بخیل ترین مردم    انَّ أبخَلَ الناسِ مَن ذُکِرتُ عِندَهُ ولَم یُصَلِّ عَلَیَّ.(۷/۳۱۶۴؛ کنزالعمال: ۲۱۴۴)     بخیل‏ ترین مردم، کسی است که نام من نزد او برده شود و بر من درود نفرستد. کم آسایش ترین مردم     أقلُّ النّاسِ راحهً البخیلُ.(۱/۴۴۶؛ بحار: ۷۳/۳۰۰)     آدم بخیل، کمترین آسایش را

 توکل به خدا، راه کسب تقوا     مَن أحَبَّ أن یَکونَ أتقَی النّاسِ فلْیَتَوکَّلْ علَی اللَّهِ(۱۴/۷۰۳۸؛ معانی الاخبار: ۱۹۶)     هر که دوست دارد با تقواترین مردم باشد، باید به خدا توکّل کند. توکل بر خدا، نیروبخش انسان مؤمن     مَن أحَبَّ أن یَکونَ أقوَی النّاسِ فلْیَتَوکَّلْ علَی اللَّهِ تعالی.  

 بیشترین سبب ورود به بهشت     أکْثَرُ ما تَلِجُ بهِ اُمَّتی الجَنّهَ: تَقْوی اللَّهِ وحُسْنُ الخُلقِ.(۲/۷۹۶؛ کافی: ۲/۱۰۰)     امّت من بیشتر به سبب دو چیز وارد بهشت می‏شوند: خدا پروایی و خوشخویی سه خصلت بهشتی     ثلاثٌ مَن لَقِیَ اللَّهَ عزّ و جل بهِنَّ دَخلَ الجَنّهَ مِن أیِّ بابٍ

 توانگری، پشتیبان پرهیزکاری     نِعمَ العَونُ علی تَقوَی‏اللَّهِ الغِنی.(۹/۴۴۰۲؛ مستدرک الوسائل: ۱۳/۱)     توانگری، چه نیکو یاوری است برای پرهیزگاری از خدا. راه ثروتمند شدن     مَن أرادَ أن یَکونَ أغنَی الناسِ فَلْیَکُنْ بما فی یَدِ اللَّهِ أوثَقَ مِنهُ بما فی یَدِ غَیرِهِ.(۹/۴۴۰۶؛ کافی: ۲/۱۳۹)     هر که می‏خواهد توانگرترین