حجتالاسلام والمسلمنن تراشیون
گاهی با جملات زیبا از شوهرتان دلجویی کنید. زن، موجودی سرشار از عواطف است؛ ازاینرو خوب است که در محیط خانه ابزارهای عاطفی را نسبت به همسرش داشته باشد؛ البته زیادهروی نیز خوب نیست. اگر در این زمینه زیادهروی شود، چهبسا نتیجه عکس خواهد داشت بلکه باید به صورت ابتکاری جملاتی را در زندگی استفاده کنید. این نکته را به یاد داشته باشید که زنان خوشزبان، عامل جذب شوهرانشان به محیط خانه میشوند؛ بدزبانی، مرد را از خانه دور میکند.
یکبار در نمایشگاهی بودم. در آنجا خانمی به من گفت «به تازگی متوجه شدم که شوهرم با خانمی ارتباط تلفنی دارد. بعد از پیگیری فهمیدم همکار او در اداره است که متأسفانه مطلقه هم بود…» به آن زن گفتم آیا شوهرت اینجاست؟ گفت: بله. گفتم: با او تماس بگیرید بیاید من با ایشان چند لحظه کار دارم. درباره این موضوع با مرد صحبت کردم. او میگفت «بارها به همسرم گفتم آنطور که با برادرت با محبت و مهربانی صحبت و برخورد میکنی، با من هم صحبت کن، درحالیکه او با من بسیار بددهن است. درحالیکه خود او هم اذعان دارد که من مرد مهربان و خوبی هستم، اما چون به این نیاز من توجه نداشت کمکم به آن همکار خانم که مهربان و خوشزبان بود، جذب شدم و میدانم اشتباه هم کردم».
زنان باید در ارتباط کلامی به این نکته توجه کنند که الفاظ خوب را به همراهی لحنی خوب به کار ببرند؛ یعنی در زندگی قلدرمآبانه صحبت نکنند؛ البته در مورد مردها نیز همینطور است. زیبا سخن گفتن در آموزههای دینی ما نیز موردتوجه و سفارش بوده است؛ حضرت علی(ع) میفرمایند «اجملوا فی الخطاب تسمعوا جمیل الجواب؛ زیبا سخن بگویید تا پاسخ زیبا بشنوید». امیرالمؤمنین(ع) حتی در صدا زدن همسرشان نیز دقت میفرمودند و اینگونه حضرت زهرا(س) را صدا میزدند «حبیبتی زهرا؛ محبوب من زهرا»،«یا فاطمه نفسی لک الفداء؛ فاطمهجان! وجود علی به قربان و فدای تو». و حضرت زهرا(س) نیز در پاسخ میفرمودند «روحی لروحک الفداء؛ جان زهرا فدای تو».
اما متأسفانه برخی خانواده حتی در صدازدن هم باعث ناراحتی و آزار یکدیگر میشوند!
مجله آشنا، شماره ۲۳۹، صفحه ۹.
