سحر و جادو از اموري است که واقعيت دارد البته يادگيري و ياددادن آن حرام است.
شايان ذكر است :
گرچه سحر و جادو واقعيت دارد چنين نيست كه هر كس ادعا كند ادعاي او پذيرفته باشد.
اكثر كساني كه به اين امور ميپردازند كلاه برداراني هستند كه از اين طريق قصد اخاذي و پر كردن جيب خود را دارند.
قرآن در آيات زيادي، به موارد :
خارق عادت ؛ (همچون معجزات پيامبران؛ استجابت دعا (مؤمن، آيه 60)؛
تأثير سحر و جادو (بقره، آيه 102)
و چشم زخم (قلم، آيه 51) اشاره ميكند.
اينكه خداوند به اين امور اشاره ميكند، نشانگر اين است كه اينها امور واقعي است ولي غيرعادياند.
دانشمندان اسلامي، معتقداند:
اين امور به اراده فاعل (ارادهاي كه از شعور غيرمادي انساني سرچشمه ميگيرد) بستگي دارد.
از اين رو، وقوع اين امور، خارج از حوزه علت و معلول به شمار نميآيد. بنابراين ميزان تأثير آنها، وابسته به قدرت اراده فاعلي آن است.
هرگاه اراده فاعل، قوي و متكي بر اراده الهي باشد، آن كار غير قابل شكست خواهد بود. (مثل معجزه)،
اما هر وقت در راه شرّ باشد و پشتوانهاي غيرالهي داشته باشد، در مقابل اراده قوي و محكم، شكست خواهد خورد (مانند سحر و چشم زخم و…) .
ولي بطور کلي همان گونه كه هر كسي نميتواند ادعاي طبابت كند سحر كردن نيز كار هر كسي نيست ولي اگر بر فرض موردي پيدا شد كه سحري در كار بود راههايي براي بطلان آن وجود دارد :
1- استعاذه به خداوند و خواندن سورههاي فلق و ناس.
2- خواندن و نوشتن آيات 75 تا 82 سوره يونس.
3- دعا وتضرع به درگاه خداوند.
4- درخواست دعا از اولياي واقعي خداوند و علما.
اگر كسي خواهان دعاست بايد با زبان خويش و با كمال توجه به مفاهيم و مضامين آن به درگاه خداوند دعا كند و از او حوائج خويش را طلب نمايد نه اينكه شيادي براي او چيزهايي بر روي كاغذ بنويسد.
