جامعیت و اعتدال ، رمز اسلام حقیقی

اسلام هرگز «نؤمن ببعض و نكفر ببعض» را نمی‏پذيرد كه بگوئيم اين گوشه‏ اسلام را قبول داريم ولی آن گوشه‏اش را قبول نداريم. انحرافات در دنيای‏ اسلام از همين جا پيدا شده و می‏شود كه ما يك گوشه را بگيريم و بچسبيم ولی‏ گوشه‏های ديگر را رها كنيم، به اين ترتيب قهرا همه را خراب و فاسد می‏كنيم.
همينطوری كه روش بسياری از زاهد مسلكان ما در گذشته غلط بود، روش كسانی كه تمام اسلام را در مثلا كتاب مفتاح جستجو می‏كردند، در بياض و دعا جستجو می‏كردند غلط بود، روش‏ كسانی هم كه بكلی از دعا و عبادت و نافله و فريضه استعفا داده و فقط می‏خواهند در مسائل اجتماعی اسلام بينديشند، غلط است.
ما بايد مسلمان كامل و جامع‏ باشيم. ارزش اسلام به جامعيت آن است. نه آنطور باشيم كه فقط بعبادت‏ بچسبيم و غير آنرا رها كنيم و نه مثل آنها كه اخيرا پيدا شده‏اند باشيم كه اسلام را فقط به تعليمات اجتماعيش بشناسيم و به عبادت استخفاف كنيم، عبادت را تحقير كنيم.
عبادت گذشته از اينكه خودش يك ركن و مركب تقرب‏ به پروردگار است و گذشته از اينكه «اقم الصلوة لذكری» (طه/14)، نماز برای ياد خدا بودن و نزديك شدن به اوست و نزديك شدن به خدا به هدف‏ ديگری ماوراء خود نياز ندارد، گذشته از همه اينها اگر ما عبادت را تحقير بكنيم، از ساير وظائف هم می‏مانيم. عبادت قوه مجريه و ضامن اجرای‏ ساير دستورات اسلامی است.
* * *
منبع :
آزادي معنوي، صفحه 122-121
براي اطلاعات بيشتر در اين زمينه نگاه كنيد به:
*((افراط در زهد و عبادت اسلام))
*((افراط در مسائل اجتماعی اسلام))