جهان خالی از تصادف و اتفاق

دانشوران به حسب فطرت خود می دانند که پدیده های جهان تابع قوانین طبیعی است و تابع تصادف نمی باشد زیرا اگر پدیده ای را تحت آزمایش قرار دادند حکم می کنند همه امثال آن پدیده نیز همان حکم را دارند و اجزاء آنها همگی یکی است ولی اگر پیدایش پدیده های جهان در اثر تصادف باشد، همه تجربه ها و آزمایشها بی ثمر خواهد بود زیرا علم به یکنواخت بودن امثال حاصل نمی شود و بایستی در تکرار تجربه نتایج مختلفی بدست بیاید در نتیجه، به معلومات بشری چیزی افزوده نخواهد شد. پس علمی که بشر از آزمایشهای گوناگون، در زمانهای گوناگون، در مناطق گوناگون به وسیله دانشوران گوناگون، بدست آورده است حکم می کند که تصادف در جهان راه ندارد. قوانینی که در طبایع جریان دارد با صدای بلند می گوید: او، واضع من، می باشد، و بشر، کاشف من.