عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليهالسلام أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عليهالسلام قَالَ فِي رِسَالَتِهِ إِلَى الْحَسَنِ عليهالسلام : إِيَّاكَ وَ التَّغَايُرَ فِي غَيْرِ مَوْضِعِ الْغَيْرَةِ فَإِنَّ ذَلِكَ يَدْعُو الصَّحِيحَةَ مِنْهُنَّ اِلَي السَّقْمِ .
وسائلالشيعة ، ج20 ، ص 238
حضرت على عليهالسلام مىفرمايد : مبادا [نسبت به خانوادهات] نابجا غيرت به خرج بدهى و بدبين باشي ؛ زيرا اگر چنين
كردى آنانى كه سالم هستند به بيمارى و نادرستى كشيده خواهند شد .
: متّهم نمودن همسر
هر گاه غيرت بي جا و بد دلىِ شوهر به تهمت زدن منتهي گردد هم گناه كبيره وهم در بعضي موارد حدِّ شرعي دارد
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليهالسلام قَالَ : إِذَا اتَّهَمَ الْمُؤْمِنُ أَخَاهُ انْمَاثَ الْإِيمَانُ مِنْ قَلْبِهِ كَمَا يَنْمَاثُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ .
الكافي ، ج 2 ، ص 362
حضرت صادق عليهالسلام فرمود : هر مؤمنى كه برادرديني اش را متّهم نمايد (به او تهمت بزند) ايمان در دلش آب مىشود
همچنان كه نمك در آب حل مىگردد .
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم : مَنْ بَهَتَ مُؤْمِناً أَوْ مُؤْمِنَةً أَوْ قَالَ فِيهِ مَا لَيْسَ فِيهِ أَقَامَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى تَلٍّ مِنْ نَارٍ حَتَّى يَخْرُجَ مِمَّا قَالَ فِيهِ
وسائلالشيعه ، ج 12 ، ص28
پيامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمود : هركس به مرد يا زن مؤمنى تهمت بزند يا چيزى را نسبت دهد كه ندارد خداوند متعال در
روز قيامت او را در ميان آتشى فراوان نگه مىدارد تا آن كه خود را رها سازد. [يعنى آن طرف را از خود راضى نمايد].
قَذْف چيست؟
قَذْف نسبت دادنِ زنا يا لواط است به شخصِ ديگر و اما نسبت دادنِ چيزهايى ديگر حكم قدف ندارد
اگر چه تعزير و مجازات مي شود .
تحرير الوسيله ، ج 2 ، كتاب الحدود ، في حدّ القذف ، مساله 1
حد قَذْف
حدّ قَذْف براى قذف كننده – مرد باشد يا زن – هشتاد تازيانه است.
تحرير الوسيله ، ج 2 ، كتاب الحدود ، في حدّ القذف ، مساله 1 ، و القول في الاحكام ، مساله 2
سؤال : شخصى به خانمى نسبتِ زنا داده است، حكم آن چيست؟
جواب : به طور كلّى اگر كسى كه بالغ و عاقل است به مرد يا زن مسلمانى كه بالغ و عاقل و آزاد و عفيف است نسبتِ زنا
يا لواط دهد حدّش هشتاد تازيانه است كه از روى لباس به او بزنند؛ ولى اگر فحشهاى ديگر بدهد و يا به او اهانت و اذيّت
كند با تقاضاى آن شخص از طرف حاكم شرع تعزير مىشود؛ يعنى براى تأديب، هر قدر صلاح بداند، به او تازيانه مىزند.
جامع المسائل ، ج 2 ، سؤال 1157
مسأله: هر فحشى كه موجبات ناراحتى مخاطب را فراهم آورد؛ ولى قذف هم به حساب نيايد
تعزير دارد مثل اين كه به كسى بگويد: «تو حرامزادهاى!» يا «اى حرام زاده!» يا «اى فرزند حيض!» يا به
كسى بگويد: «اى فاسق!» يا «اى فاجر!» و يا به همسرش بگويد: «تو را عَذْرا نيافتم» و… كه در تمام اين
موارد اگر طرفِ مقابل مستحقّ آن نباشد بايستى گوينده ، تعزير گردد.
تحرير الوسيله ، ج 2 ، كتاب الحدود ، في حدّ القذف ، مساله 1
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم : مَنْ قَذَفَ امْرَأَتَهُ بِالزِّنَا خَرَجَ مِنْ حَسَنَاتِهِ كَمَا تَخْرُجُ الْحَيَّةُ مِنْ جِلْدِهَا وَ كُتِبَ لَهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ عَلَى بَدَنِهِ أَلْفُ خَطِيئَةٍ .
بحارالأنوار ، ج 100 ، ص 249
پيامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند : هر مردى كه همسر خود را به زنا نسبت دهد از كارهاى نيك خود جدا مىشود همچنان كه
مار از پوست خود بيرون رود [اعمالش پودر مىشود] و به تعداد هر مويى كه در بدنِ اوست هزار گناه برايش مىنويسند .
