إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِیمُ
ما از پیش او را میخواندیم (و میپرستیدیم)، که اوست نیکوکار و مهربان!»«الطور/28»
إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ
یقینا پرهیزگاران در باغها و نهرهای بهشتی جای دارند.«القمر/54»
فِی مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِیكٍ مُقْتَدِرٍ
در جایگاه صدق نزد خداوند مالک مقتدر!«القمر/55»
وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ
و برای کسی که از مقام پروردگارش بترسد، دو باغ بهشتی است!«الرحمن/46»
فِیهِمَا عَینَانِ تَجْرِیانِ
در آنها دو چشمه همیشه جاری است!«الرحمن/50»
فِیهِمَا مِنْ كُلِّ فَاكِهَةٍ زَوْجَانِ
در آن دو، از هر میوهای دو نوع وجود دارد (هر یک از دیگری بهتر)!«الرحمن/52»
مُتَّكِئِینَ عَلَى فُرُشٍ بَطَائِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍ وَجَنَى الْجَنَّتَینِ دَانٍ
این در حالی است که آنها بر فرشهایی تکیه کردهاند با آسترهائی از دیبا و ابریشم، و میوههای رسیده آن دو باغ بهشتی در دسترس است!«الرحمن/54»
فِیهِنَّ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ لَمْ یطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ
در آن باغهای بهشتی زنانی هستند که جز به همسران خود عشق نمیورزند؛ و هیچ انس و جن پیش از اینها با آنان تماس نگرفته است.«الرحمن/56»
كَأَنَّهُنَّ الْیاقُوتُ وَالْمَرْجَانُ
آنها همچون یاقوت و مرجانند!«الرحمن/58»
هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ
آیا جزای نیکی جز نیکی است؟!«الرحمن/60»
وَمِنْ دُونِهِمَا جَنَّتَانِ
و پایین تر از آنها، دو باغ بهشتی دیگر است.«الرحمن/62»
فِیهِمَا عَینَانِ نَضَّاخَتَانِ
در آنها دو چشمه جوشنده است!«الرحمن/66»
فِیهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ
در آنها میوههای فراوان و درخت خرما و انار است!«الرحمن/68»
فِیهِنَّ خَیرَاتٌ حِسَانٌ
و در آن باغهای بهشتی زنانی نیکو خلق و زیبایند!«الرحمن/70»
حُورٌ مَقْصُورَاتٌ فِی الْخِیامِ
حوریانی که در خیمههای بهشتی مستورند!«الرحمن/72»
لَمْ یطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ
هیچ انس و جن پیش از ایشان با آنها تماس نگرفته (و دوشیزهاند)!«الرحمن/74»
مُتَّكِئِینَ عَلَى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِی حِسَانٍ
این در حالی است که بهشتیان بر تختهایی تکیه زدهاند که با بهترین و زیباترین پارچههای سبزرنگ پوشانده شده است.«الرحمن/76»
فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ
در باغهای پرنعمت بهشت (جای دارند)!«الواقعة/12»
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِینَ
گروه زیادی (از آنها) از امتهای نخستینند.«الواقعة/13»
وَقَلِیلٌ مِنَ الْآخِرِینَ
و اندکی از امت آخرین!«الواقعة/14»
عَلَى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ
آنها [= مقربان] بر تختهایی که صفکشیده و به هم پیوسته است قراردارند.«الواقعة/15»
مُتَّكِئِینَ عَلَیهَا مُتَقَابِلِینَ
در حالی که بر آن تکیه زده و رو به روی یکدیگرند!«الواقعة/16»
یطُوفُ عَلَیهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ
نوجوانانی جاودان (در شکوه و طراوت) پیوسته گرداگرد آنان میگردند.«الواقعة/17»
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِیقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَعِینٍ
با قدحها و کوزهها و جامهایی از نهرهای جاری بهشتی (و شراب طهور)!«الواقعة/18»
