پرسش: يك دليل دلچسب و ساده در اثبات وجود روح يا بعد ملكوتي انسان بيانكنيد؟
پاسخ: ثبات شخصيت و “مَن” انساني از دلايل وجود روح و نيز تجرّد آن است. ميدانيم كه عناصر بدن ما دائماً در حال تغيير و تحول است و هر چند سال يك بار كليه سلولهاي آن – به غير از سلولهاي مغزي – تغيير ميكند؛ ولي هم چنان “مَن” انساني ثابت ميماند. از آغاز دوران درك و فهم كودكي تا آخرين روزهاي زندگي، اگر روح ثابتي كه دستخوش تحولات جاري نبود، وجود نداشت چنين ادراك ثابتي براي انسان محقق نمييافت. از ادله ديگر آن، وجود تمايلات و كششهاي متعالي در انسان است. اگر آن بعد ملكوتي و روحي انسان حقيقت نداشت، هيچ حس متعالي نيز در انسان پديدار نميشد. به قول مولوي :
چشم اين زندانيان هر دم به در كي بدي كر نيستي كس مژده ور
اين همه آلودگان آب جو كي بدندي گر نبودي آب جو
خواب و رؤيا نيز از ديگر ادله وجود روح است. هم چنين ارتباط مردگان با زندگان و ارسال پيامها نيز از شواهد گويا بر وجود روح و استقلال آن از بدن است. (براي توضيح بيشتر ر . ك : اصول فلسفه و روش رئاليسم ، ج 1 )
