اختلاف میان پیروان بهاء الله

عبدالبهاء در یکی از خطابات خود  بیان داشته:
“در همچو وقتی و همچو ظلمتی حضرت بهاءالله ظهور کرد و آن ظلمات را زائل کرد اعلان وحدت عالم
انسانی فرمود اعلان وحدت عمومی کرد اعلان وحدت جمیع ادیان کرد اعلان وحدت جمیع اقوام کرد. کسانی که آن حضرت را پذیرفتند الآن با یکدیگر در نهایت الفتند.”
( پیام ملکوت – عبدالحمید اشراق خاوری- صفحه ۷۲)
یک گروه از پیروان بهاء الله ? بعد از فوت بهاء به غصن اکبر ( محمد علی افندی) پیوستند و به  ناقضین مشهور شدند ? این گروه با پیروان عبدالبهاء اختلافات زیادی داشتند.تا جایی که عبدالبهاء ? برادر و مریدانش را  با القاب  زشتی مانند پشه و سوسک و کرم خاکی و خفاش و … خطاب کرد و در عوض محمد علی نیز ? عبدالبهاء را رئیس المشکرین گفته و ابلیس لقب داد .
همچنین عبدالبهاء بیان کرده بود:
” از اساس اعظم امراللّه اجتناب و ابتعاد از ناقضین است “.
(از الواح مبارکه وصایا ص ۴۷۷ رساله ایّام تسعه )
با توجه به بیان فوق ? پیروان عبدالبهاء از ناقضین دوری می کردند.
لذا این سخن که پیروان بهاء الله (کسانی که بهاء الله را پذیرفتند) با یکدیگر در نهایت الفتند ? رد می شود .