امام علی(علیه السلام) در زیباترین صورت ظاهر می‌شود

امام صادق ( علیه السلام ) می فرماید: روزی رسول اکرم ( صلی الله علیه وآله وسلم ) وارد مسجد شدند و مشاهده کردند که امیرمؤمنان ( علیه السلام ) شنهای مسجد را زیر سرش بالش کرده و خوابیده است. با پای مبارکشان او را حرکت دادند و فرمودند: «ای دابّه الارض! برخیز».
یکی از اصحاب گفت: ای رسول گرامی! آیا ما همدیگر را با این نام بخوانیم؟
فرمود: نه، به خدا سوگند که این نام به او [علی ( علیه السلام ) ] اختصاص دارد. او همان «دابّه الارض» است که خدای تبارک و تعالی در کتابش فرموده:
«چون سخن بر آنها فرود آید جنبنده ای را از زمین بیرون می آوریم و برای مردم سخن می گوید که مردم به آیات ما باور نمی کردند».
سپس خطاب به علی ( علیه السلام ) فرمود:
«ای علی! چون آخرالزّمان فرا رسد خداوند تو را در زیباترین صورتی ظاهر می سازد و در دست تو میسمی (آهنی) هست که دشمنانت را با آن علامت می گذاری».
( – بحارالانوار: ج ۳۹، ص ۲۴۳ و بحارالانوار: ج ۵۳، ص ۳۹ و ۵۲ . )
عصای موسی ( علیه السلام ) در دست علی ( علیه السلام )
رسول اکرم ( صلی الله علیه وآله وسلم ) در وصف «دابّه الارض» فرمود:
«تیزپائی به او نمی رسد، فرار کننده ای از او فوت نمی شود. مؤمن را نشان مؤمن، و کافر را نشان کافر می زند. عصای حضرت موسی و انگشتر حضرت سلیمان با اوست».
( – بحارالانوار: ج ۶، ص ۳۰۰ . ) امیرمؤمنان علی ( علیه السلام ) اوّلین و آخرین امام
امام صادق ( علیه السلام ) از رسول اکرم ( صلی الله علیه وآله وسلم ) نقل می کند که:
در شب معراج گفته شد: «ای محمّد! علی اوّل است، زیرا او نخستین امامی است که پیمان مرا پذیرفته است. علی آخر است، زیرا آخرین امامی است که روحش را قبض می کنم. او همان دابّه است که با مردم سخن می گوید».
( – بحارالانوار: ج ۴۰، ص ۳۸ و بصائرالدّرجات: ص ۱۵۰. )
رسول اکرم ( صلی الله علیه وآله وسلم ) در ضمن حدیث مفصّلی می فرماید که دابّهالارض سه بار ظاهر می شود و….
( – نورالثّقلین: ج ۴، ص ۹۹، مجمع البیان: ج ۷، ص ۲۳۴ و بحارالانوار: ج ۶، ص ۳۰۰. )
همه مردم حضرت علی ( علیه السلام ) را می بینند
امیر مؤمنان در ضمن خطبه مفصّلی که در مورد دجّال ایراد فرموده است، بعد از شرح کشته شدن دجّال می فرماید:
«پس از آن «طامّه کبری » است» اصحاب پرسیدند: «طامه کبری » چیست؟ فرمود:
«خروج دابّه الارض است که در نزدیکی (صفا) ظاهر می شود. انگشتر حضرت سلیمان و عصای حضرت موسی در دست اوست… هنگامی که سرش را بلند می کند همه کسانی که در میان مشرق ومغرب هستند به قدرت الهی او را می بینند. وآن پس از طلوع خورشید از مغرب است که در آن هنگام درِ توبه بسته می شود».
( – بحارالانوار: ج ۵۲، ص ۱۹۴ / کمال الدّین: ج ۲، ص ۵۲۷ . )
و در حدیث دیگر فرمود: «من دابّه الارض هستم، من صاحب عصایم، من جدا کننده حقّ و باطل در قضایم، من کشتی نجاتم».
( – بحارالانوار: ج ۴۱، ص ۵ . )
علی ( علیه السلام ) خود را معرّفی می کند
ابوالطّفیل می گوید:
مطالبی را در مورد رجعت از سلمان و مقداد و ابیّ بن کعب شنیده بودم، در کوفه به خدمت حضرت علی ( علیه السلام ) نقل کردم، امیر مؤمنان همه آنها را تصدیق فرمود. آنگاه یقین من به رجعت در سطح یقینم به قیامت شد. یکی از مطالبی که از محضر آن حضرت پرسیدم در مورد دابّه الارض بود، فرمود از این پرسش در گذر. عرض کردم مرا آگاه ساز. فرمود:
«دابّه الارض، جنبنده ایست که غذا می خورد، در بازار راه می رود، ازدواج می کند».
پرسیدم: او کیست؟
فرمود: او کسی است که استقرار و آرامشِ زمین به وسیله اوست.
گفتم: او چه کسی است؟
فرمود: او صاحب زمین است.
گفتم: کیست؟
فرمود: او صدّیق امّت است، فاروق امّت است، ذوالقرنین امّت است.
گفتم: او چه کسی است؟
فرمود: او کسی است که علم الکتاب نزد اوست. او کسی است که به آنچه از طرف خدا آمده تصدیق نموده، روزی که جز من و محمّد ( صلی الله علیه وآله وسلم ) به آن کافر بودند. که به خدا سوگند منم.
گفتم: نامش را بفرمائید.
فرمود: گفتم.
( – کتاب اسرار آل محمد ( صلی الله علیه وآله وسلم ) (سلیم بن قیس): ص ۶۸ / ایقاظ: ص ۳۶۶. )
با توجّه به روایات یاد شده هیچ شکی باقی نمی ماند در اینکه منظور از دابه الارض در قرآن امیرمؤمنان علی ( علیه السلام ) است که در آخرالزمان به دنیا بر می گردد.
علی ( علیه السلام ) سه مرتبه به دنیا بر می گردند که در دفعه سوّم درِ توبه برروی مردم بسته می شود.