به کودکان خود اجازه دهيد افکار درون ذهنشان را بيرون بريزند، حتي اگر در حد چند کلمه بيمعني است.
صحبت کردن با کودکان در هنگام خواب بسيار بيشتر از قصه خواندن قدرت تکلم آنها را افزايش ميدهد. روانشناسان و متخصصين کودک ميگويند صحبت کردن با کودکان در هنگام خواب بسيار بيشتر از قصه خواندن قدرت تکلم آنها را افزايش ميدهد. در صورتي که با کودکان در هنگام شب سخن بگوييد قابليت تکلم آنها تا 6 برابر بهتر از حالتي که براي آنها داستان ميخوانيد رشد پيدا خواهد کرد. حتي اگر کودک شما سن کمي دارد و قادر به حرف زدن نيست زماني که صداي شما را ميشنود و سعي ميکند بهگونهای به آنها پاسخ دهد مهارتهاي زباني و تکلمي او به طرز شگفت آوري رشد ميکند.
نکته جالب توجه اين است که بين سنين صفر تا 4 سال تماشاي تلويزيون تقريباً هيچ تأثيري، نه مثبت و نه منفي، بر روی قابليتهاي تکلمي کودکان ندارد. از صدها سال پيش والدين براي کمک به خوابيدن کودکان يا ارتباط برقرار کردن با آنها در هنگام شب براي آنها قصه ميگويند. اگر چه بسياري از متخصصان کودک اين روش را براي بهبود تکلم کودکان مفيد ميدانند اما صحبت کردن با کودکان بهمراتب تأثير بهتري روي آنها دارد.
دانشمندان آمريکايي در تحقيقات خود متوجه شدند: بسياري از والدين براي رشد قدرت ذهني کودکان کتاب را انتخاب ميکنند و گاهي اين کار را در نهايت دقت و وسواس انجام ميدهند تا بهترين تأثير را روي کودک خود داشته باشند اما حتي بهترين کتابها هم تأثير بسيار کمتري از يک مکالمه کوتاه کلمه به کلمه بين کودک و مادر دارد. دکتر فردريک زيمرمن از دانشگاه UCLA گفت: بسياري از متخصصان والدين را تشويق ميکنند تا براي کودکان خودشان قصه بخوانند تا به اين ترتيب علاوه بر ايجاد حس آرامش در کودک او را با لغات و اصطلاحات جديد آشنا کنند. اما با اين روش نقش کودک در تبادل اطلاعات ناديده گرفته ميشود و به اين ترتيب کودکان ما بهاندازه کافي سخن نميگويند.
محققين در طي يک بررسي 275 کودک را بين سنين 1 تا 4 سال مورد مطالعه قرار دادند و سعي کردند تأثير عوامل مختلف مانند صحبت کردن آنها با والدينشان، با ديگر کودکان و تماشاي تلويزيون را بر قدرت تکلم کودکان بسنجند. بعدها از اين کودکان آزمايشاتي به عمل آمد تا قدرت تکلم و زبانآموزي آنها در سنين اوليه زندگي مورد بررسي قرار گيرد. در پايان مشخص شد کودکاني که در هنگام شب و قبل از خواب با پدر و مادر خود صحبت ميکنند نسبت به کودکاني که فقط قصه گوش ميدهند تا 6 برابر بهتر سخن ميگويند. آنها لغات بيشتري را ميدانستند، بهتر از کلمات استفاده ميکردند و اشتباهات کمتري در صحبت کردن خود داشتند. شايد يکي از دلايل آن اين است والدين در هنگام سخن گفتن با کودکانشان اشتباهات آنها را تصحيح ميکردند. چه کودکاني که به داستان گوش ميکردند هم در قابليت سخن گفتن خود رشد کرده بودند اما ميزان آن چندان قابل توجه نبود. کودکاني هم که قبل از خواب به تماشاي تلويزيون ميپرداختند تقريباً هيچ پيشرفتي از خود نشان ندادند و قدرت تکلم آنها تغيير چنداني نکرد. مطالعات کارشناسان نشان داد کودکان طي يک روزبهطور متوسط نزديک به 13 هزار لغت جديد را از طريق والدين خود ميشنوند و همچنين نزديک به 400 بار با والدين خود بهطور مستقيم گفتوگو ميکنند. والدين بايد از اين فرصتها نهايت استفاده را ببرند و با تصحيح اشتباهات کودکان و معرفي لغات جديد به آنها قدرت مکالمه کودکانشان را تا حد ممکن بالا ببرند. فقط صحبت کردن صرف با کودکان کافي نيست و والدين بايد تلاش کنند کودک خود را به حرف زدن تشويق کنند.به کودکان خود اجازه دهيد افکار درون ذهنشان را بيرون بريزند حتي اگر در حد چند کلمه بيمعني است.
