نهی از تحقیر بندگان خدا
لا یَزْرَأنَّ أحدُکُم بأحدٍ من خَلقِ اللَّهِ فانَّهُ لا یَدری أیُّهُم ولیُّ اللَّهِ. (۳/۱۲۲۴؛ بحار: ۷۵/۱۴۷)
هیچ یک از شما نباید احدی از بندگان خدا را خوار و بی مقدار شمرد؛ زیرا نمیداند که کدام یک از آنها دوست و ولّی خداست.
احترام به همه بندگان خدا
مَنِ اسْتَذَلّ مؤمناً أو مؤمنهً، أو حَقّرَهُ لفَقْرِهِ أو قِلَّهِ ذاتِ یَدِهِ، شَهَرَهُ اللَّهُ تعالی یَومَ القِیامَهِ، ثُمّ یَفْضَحُهُ.(۳/۱۲۲۴؛ بحار: ۷۲/۴۴)
هر کس مرد یا زن مؤمنی را به سبب تهیدستی یا کم بضاعتی خوار و حقیر شمارد، خداوند متعال در روز رستاخیز او را انگشتنما و سپس رسوایش کند.
حقیر نشمردن مسلمان
لا تُحَقِّرنَّ أحَداً مِن المسلمینَ، فانَّ صَغیرَهُم عِند اللَّهِ کَبیرٌ. (۳/۱۲۲۴؛ تنبیه الخواطر: ۱/۳۱)
هیچ مسلمانی را خوار و حقیر مشمار؛ زیرا کوچک آنان هم نزد خداوند بزرگ است.
تحقیر، نشانه بدی خود شخص
حَسْبُ ابنِ آدمَ من الشَّرِّ أنْ یُحَقِّرَ أخاهُ المسلمَ.(۳/۱۲۲۴؛ تنبیه الخواطر: ۲/۱۲۲)
در بدی فرزند آدم همین بس که برادر مسلمان خود را کوچک شمارد.
