يكى از محورهاى اساسى كه حضرت زهرا عليهاالسلام بدان توجه و تأكيد داشتند، بعد پرستش و گرايش فرزندان به انجام تكليف عبادى و الهى بود. آن حضرت شوق بندگى و خضوع در برابر معبود را از همان دوران كودكى در جان فرزندان خود تقويت نموده و آنان را چنان تربيت كرد كه بهترين كارها را عبادت خداوند دانسته و از آن بالاترين لذتها را مىبردند.
دخت گرامى رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله بر اين مطلب تأكيد داشت كه بچهها را از كودكى به انجام تكاليف فراخواند و آنان را به خدا پيوند دهد و بذر محبت و ارتباط با معبود را در كام آنان بيفشاند تا انجام تكليف براى آنان نه تنها رنج و مشقتى نداشته باشد، بلكه با شوق و اشتياق به استقبال آن بروند.
بر اين اساس فاطمه عليهاالسلام فرزندان خود را حتى به شب زندهدارى عادت مىداد. البته او شيوه تربيت را به خوبى مىدانست و به گونهاى برخورد مىكرد كه در حد توان و استعداد فرزندان باشد. حضرت، در شب بيست و سوم مبارك رمضان كودكان خود را به بيدارى و نخفتن وادار مىكند.
ممكن است كسى تعجب كند كه او چگونه بچهها را به اين كار كه حتى براى اشخاص بزرگ هم زحمت دارد، فرامىخواند. حضرت در روز، بچهها را مىخوابانيد تا كاملاً استراحت كنند و غذاى كمترى به آنان مىداد تا بدينگونه زمينه و موقعيت بهتر و مطلوبترى از نظر جسمى و روحى براى شب زندهدارى داشته باشند. او به حدى در اين كار جدى و قاطع بود كه نمىگذاشت احدى از اهل خانه خوابش ببرد و مىفرمود: “محروم است كسى كه از بركات شب قدر محروم بماند.”
گويا فاطمه عليهاالسلام مىخواهد از كودكى در قلب پاك فرزندان خود جمال خدا را به تجلى و جان و زبانشان را به حلاوت و شيرينى عبادت آشنا كند و محبوب راستين را به آنان نشان دهد تا در جوانى جذب جلوههاى دروغين نشود. اين روش تربيتى فاطمه عليهاالسلام به عنوان يك سنت بسيار پسنديده و قابل اجرا در گفتار امامان معصوم عليهمالسلام نيز به چشم مىخورد. (1)پي‌نوشت:
1ـ جلوههاى رفتارى حضرت زهرا عليهاالسلام/ عذرا انصارى/ ص 44.
