تولید علم و افزایش قدرت علمی۵

توليد علم و افزايش قدرت علمي5

تدبیر ش ۱۲

باید به مقوله آموزش و پیشرفت علمی اهتمام ویژه ای بشود

    از جمله ‏ى شاخصه‏ هاى مهم اصولگرایى، …«اهتمام به علم و پیشرفت علمى» است. شما ببینید چه زمانى در آغاز پیدایش اسلام گفته شد که: «طلب العلم فریضه على کل مسلم و مسلمه» یا «مؤمن و مؤمنه»؛ یعنى همان وقتى که نماز و زکات و این چیزها آمد، طلب العلم هم آمد؛ «اطلبوا العلم ولو بالصین» هم آمد. من بارها تکرار می‌کنم، این به خاطر همین است که جامعه، بدون علم نخواهد توانست آرمانهاى خودش را بالا بیاورد. مثل این است که انسان حرف حقى داشته باشد؛ اما اصلاً زبان گفتنش را نداشته باشد. نداشتن علم این‏طورى است. علم موجب می‌شود که شما بتوانید آن آرمانها، آن اهداف و آن خط روشن و جاده‏ى روشنِ صراط مستقیمى را که در دست و اختیار شماست، مطرح کنید و کسان بیشترى را از بشریت، به آن هدایت کنید. علم نداشته باشید، این امکان‏پذیر نخواهد بود. بنابراین، علم – که وسیله‏ى رشد ملى، بشرى، انسانى و اوج گرفتن در محیط عام بشریت است – جزوِ چیزهاى لازم است و باید به این اهتمام داشته باشید.    ۰۶/۰۶/۸۵

مراکز علمی و تحقیقاتی سپاه را با مراکز استفاده کننده از آن ، متصل و مرتبط کنید
   چیزى…که من روى آن تکیه می‌کنم: «متصل شدن مراکز علم و تحقیق با مراکز استفاده ‏کننده‏ى از علم و تحقیق»؛ اینها همدیگر را زیر نظر داشته باشند و از هم استفاده کنند. هم آنها می‌توانند تحقیق اینها را جهت بدهند، هم اینها می‌توانند فعالیت آنها را جهت بدهند.   
25/۰۶/۸۵ مجهز شدن به سلاح علــــم، برای ما یک هدف راهبردی و حیاتی است

        ما می‌خواهیم در این کشور، معلوم باشد که تحصیل علم و خود علم و تأثیر آن در آینده‏ى کشور، یک نقطه‏ى برجسته و اساسى براى نظام جمهورى اسلامى است. در حقیقت این نقطه‏ى اساسى و برجسته‏اى در ذهن ملت ایران و براى این ملت است. ما از این ناحیه ضربه خورده‏ایم؛ از ناحیه‏ى عقب‏ماندگى در علم ضربه خورده‏ایم… ما این عقب‏افتادگى تاریخى را باید جبران کنیم، یعنى ما ضربه را از بى‏علمى خورده‏ایم اگر امروز دنیاى اسلام از لحاظ اقتصادى عقب است، از لحاظ فرهنگى یا سیاسى عقب‏مانده است، این به خاطر آن است که رقیب، یعنى دنیاى غرب، مجهز به سلاح علم است. از سلاح علم براى غلبه‏ى در میدانهاى سیاست، اقتصاد و فرهنگ استفاده می‌کند.ما باید این سلاح را به دست آوریم. باید بتوانیم مسلح به علم شویم تا تهدید رقیب – یا رقیب یا دشمن، حالا همه‏شان یک جور نیستند – نتواند آن‏طورى که تاکنون کارآمد بوده است، کارآمد باشد. ما باید این را داشته باشیم. این یک هدف راهبردى بسیار بلند ملت و بسیار مهم و حیاتى است. علم را باید به دست آورد.         ۲۵/۰۶/۸۵

    تدبیر ش ۱۳
   با باور به امکان اعتلای نیروهای مسلح، و شناسایی کمبـودها، برای رسیدن به رتبه اول علمی جهان دریک دوره پنجاه ســــــاله، برنامه‌ریزی کنید

   انتظارم این است که ما پنجاه سال دیگر (نمى‏گویم ده سال، پانزده سال دیگر) در دنیا و در سطح عالم، حرف اول علمى را بزنیم؛ یعنى مرزهاى علم را ما تعیین کنیم. کار به جایى برسد که زبان ما – که زبان فارسى است – در دنیا زبان علم بشود. این، آن افقى است که جلوِ چشم من است. براى اینکه به این نقطه برسیم، اولاً باید باور کنیـم که این  می‌شود. اگر شما که استادید، آن آقا که دانشجوست و آن شخص سومى که مدیر و در رأس تشکیلات است، باور نداشته باشد که این کار عملى است، بدانید قطعاً نخواهیم رسید. باید باور کنیم. من حرفم این است. من  می‌گویم زمینه‏هاى این باور موجود است. اولاً استعداد ما ایرانیها در زمینه‏هاى علمى، در دنیا اثبات‌شده است؛ از طرق مختلف، این معنا تحقیق و بررسى شده است و از نظر‌من، قطعى است….یعنى متوسط استعدادِ ایرانى از متوسط استعداد جهانى، سطحش بالاتر است. هم زمینه‏هاى طبیعى کشور، این را نشان میدهد… استعداد انسانى هست، استعداد طبیعى هست و تجربه‏ى کارکرد هم هست. ما نگاه می کنیم هر جایى که تلاش کردیم، زحمـت کشیدیم و یک توجهى نشان دادیم، پیش رفتیم….کار کردیم، نتیجه‏اش را هم داریم مشاهده می کنیم… و این  ماجراى سلولهاى بنیادى که اینها با امکانات کم‌توانستند به آن دست پیدا کنندوپیشرفتی ه در این زمینه ده‏اند … اینها یک داستانهایى است که واقعاً جا دارد به عنوان مایه‏ هاى افتخار، جلوِ چشم ما باشد… باید این قدمها را پى‏درپى برداریم، باید پیش برویم و باید باور کنیم که «می‌توانیم». من حرفم این است. شما با این باور و با این نگاهِ همراه با اذعان و قبول قابلیتِ این جوانهاى مؤمن ما و پیشرفتى که کرده‏اند  کمبودها را یکى یکى بشمرید؛ هیچ اشکالى ندارد. این ما را تشویق خواهد کرد به این که این کمبودها را کم کنیم و روزبه‏روز پیش برویم.         ۱۳/۷/۸۵

«شجاعت علمی»،«اعتماد به نفس» و«پرکاری »علاج‌کار پیشرفت علمی ماست.

آنچه که اساتید ما براى پیشرفت علم، وجهه‏ى همت خودشان باید قرار بدهنــــد، اولاً «شجاعت علمى» در همه‏ى بخشهاست؛ هم در بخشهاى علوم انسانى، هم در بخشهاى علوم تجربى، هم در بخشهاى نزدیک به عمل و فناورى، و هم در بخشهاى علوم پایه. نظریه را دنبال کنند، تولید کنند، خلق کنند، ابداع کنند، نقد کنند؛ چشم‏بسته و تقلیدى نباید کار را دنبال کرد. مشکل ما در گذشته همیشه این بوده که در زمینه‏هاى مختلف…چشم‏بسته و تقلیدى نگاه کردیم که ببینیم غربیها چه می گویند …ما از شاگردى کردنِ پیش کسى که بلد است،ننگمان نمی‌آید، ولى می گوییم نباید فکر کنیم که ما همیشه باید شاگرد بمانیم. معناى این نگاه تقلیدى، این است: ما همیشه باید شاگرد بمانیم. نوآورى لازم است. اعتماد به نفــــسِ شخصى و اعتماد به نفسِ ملى در اساتید ما، یک ضرورت است. اولاً، استاد ما شخصـاً اعتماد به نفس داشته باشد و  کار علمى بکند. به آن کار علمى‏اش تکیه بکند و افتخار کند. ثانیاً، اعتماد به نفسِ ملى داشته باشد. به قابلیت و تواناییهاى این ملت اعتماد داشته باشد. اگر این معنا در یک استاد وجود داشته باشد، این سرریز خواهد شد در محیط درس، در کلاس درس، در انتقال به دانشجو و تأثیر تربیتى خودش را خواهـــــد گذاشت. ثالثاً پرکـــــــارى؛ ما یک مقدارى از ناحیه‏ى کم‏کاریهایمان و تنبلیهـــــایمــــــان در بخشهــــــــا و سطوح مختلف – ضربه خوردیم. باید کار کرد و از کار نباید خسته شد. بنابراین نوآورى و ابتکار، شجاعت علمى، اعتماد به نفس شخصى و ملى و کارِ متراکم و انبوه، علاج کارِ پیشرفت علمى ماست. مخاطب این هم اساتید دانشگاهند.    ۱۳/۷/۸۵

    در عبور از مرزهای علم،وانجام کارهای بکر علمی،راههای میانبرراکشف و بکار بگیرید.

 بنده از چند سال قبل‌…مسئله‏ى تولید علم و نهضت علم و خط شکنى علمى را مطرح و درخواست کردم. امروز خوشبختانه این به یک خواست عمومى در محیطهاى دانشجویى و علمى تبدیل شده است…اما… خط شکنى علمى و عبور از مرزهاى علم همچنان در کشور ما، جدى نشده است. ما می خواهیم علما و دانشمندان ما، راههاى میانبر را پیدا کنند؛ (بشر باید) راههاى کشف نشده از این بینهایت مسیرهایى که در عالم طبیعت وجود دارد را، یکى پس از دیگرى کشف بکند. ما می خواهیم راههاى کشف نشده را کشف بکنیم. اینکه می توانیم فلان ابزارِ فناورى را، فرض کنید سانتریفیوژرا براى کار هسته‏اى، که دیگران قبل از ما، سالها پیش، پیدا کردند و تولید کردند و استفاده و بهره‏بردارى کردند، خودمان بسازیم، البته کار بزرگى است که بدون کمک دیگران توانسته‏ایم انجام بدهیم و نسلهاى جدید آن را تولید کنیم، در این شکى نیست؛ اما این یک کار بکر نیست؛ این کار انجام شده و راه رفته‏اى است که دیگران رفته‏اند و ما هم که بنا بوده تا پنجاه سال دیگر، تا صد سال دیــگر محروم بمانیم – بنا نبود این فناورى و این دانش به کشورى مثل کشور ما و ملت ما داده بشود – جوانها، دانشمندان و پژوهشگران ما توانسته‏اند با پیگیرى و تلاش خودشــان به دست آورند و این چیز باارزشى است؛ امامن‌می‌گویم در  مینه‏ى علم و فناورى، آن کارى را که ذهن بشر به آن دست نیافته است، آن را وجهه‏ى همت قرار بدهید و دنبال بکنید؛ این طورى است که ما خط مقدم علم را شکسته‏ایم و یک قدم به جلو برداشته‏ایم. آن وقت‌می‌توانیم‌این را ادعا بکنیم؛ و این ممکن است. البته برداشتن قدمهاى جدید، مستلزم پیمودن راههاى رفته‏شده و طى‏شـــــــده‏ى به وسیله‏ى دیگران است؛ در ایــــن شکـى نیست. اما هیچ‏وقت نباید ذهن را از کاوش و جستجو براى یافتن راههاى میانبر محروم و ممنوع کرد.        ۱۳/۷/۸۵

   مراکز پژوهشی سپاه ،جریان  تحقیقات رامتناسب با  نیازهای آنی وآتی هدفدار کنند
   ما باید تحقیق را…در کشور اولاً با توجه به نیازهاى آن، هدفدار کنیم؛ یعنى ببینیم واقعاً کشور به چه احتیاج دارد و پژوهشها را در جهت نیازهاى کشور قرار بدهیم… این لازمه‏اش این است که ما بانک اطلاعات و مرکزى داشته باشیم. همه بتوانند بدانند چه انجام شده… و چه ….برای تکمیل یک پژوهش( لازم است) تا بتواند این قطعات گوناگون در کنار هم جمع بشود… ما گاهى در زمینه‏هایى یک زنجیره‏اى داریم؛ حلقه‏هاى وسطِ این زنجیره مفقود است. تأمین این حلقه‏ها خیلى اهمیت خواهد داشت. پس هدفدار کردن تحقیق علمى با توجه به نیازهاى کشور و نیازهاى صنعت و بقیه‏ى بخشهاى حیاتى کشور است.      ۱۳/۷/۸۵    

دیدگاه‌ خود را بنویسید

اشتراک گذاری این صفحه در :
ما را در رسانه های اجتماعی دنبال کنید
به بالا بروید